MÜZİK GRUPLARINDAKİ HAZIRLIK ÇALIŞMALARININ KONSER PERFORMANSLARINA ETKİSİ (VİYOLONSEL ÖRNEĞİ)

Öz

Araştırmada müzik gruplarındaki hazırlık çalışmalarının, konser performanslarına etkisi ortaya konulmuştur. Araştırmanın evrenini, Türkiye’deki Eğitim Fakülteleri Müzik Eğitimi Ana Bilim Dalı viyolonsel öğrencileri, örneklemini ise Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi Müzik Eğitimi Ana Bilim Dalında öğrenim gören viyolonsel öğrencilerinin tümü oluşturmaktadır. Bu araştırma kapsamında araştırmacı ve uzman kişiler tarafından hazırlanan "müzik gruplarındaki hazırlık çalışmaları puanları" ve "konser performans puanları" ölçekleri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda: *Hazırlık çalışmaları puanı ile hem müzikal başarı hem de müzik açısından grup içindeki rolünü gereğince yerine getirebilme başarısı arasında pozitif yönlü ilişki vardır. Hazırlık çalışmaları puanı ile teknik başarı arasında çok zayıf ve ters yönlü ilişki mevcuttur. *Hazırlık çalışmaları puanı yüksek ve düşük olan öğrenciler için Kruskal Wallis testi sonuçlarına göre uzman kişilerin değerlendirmeleri arasında fark yoktur. *Hazırlık çalışmaları en önemli etkiyi grup içindeki rolünü gereğince yerine getirebilme başarısı üzerinde göstermiştir. Bunu; müzikal başarı ve teknik başarı izlemektedir. Araştırma sonunda araştırmacı tarafından ortaya konulan önerilere yer verilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Müzik grupları, müzik gruplarındaki hazırlık çalışmaları, konser performansı, grup başarısı

Kaynakça

1. AFACAN, C. Kolmogorov-Smirnov Testi. İstatistik Analiz Hakkında.
2. AKTÜZE, İ. (2004). Ansiklopedik Müzik Sözlüğü, İkinci Baskı, İstanbul: Pan Yayıncılık.
3. AYPAY, A., CEMALOĞLU, N., SARPKAYA, R., ELLEZ, A.M., ŞAHİN, B., TOMUL, E., YOLCU, H., KARAKAYA, İ., BAŞTÜRK, R., TURGUT, Y. (2009). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Anı Yayıncılık.
4. BÜYÜKÖZTÜRK, Ş.(2002). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. (Birinci Baskı). Ankara: Pegem Yayıncılık.
5. DÖKMEN, Ü. (2006). İletişim Çalışmaları ve Empati. (Otuzbeşinci Baskı).
6. İstanbul: Sistem Yayıncılık.
7. HAYIRSEVER, F. (2002). “İlköğretim Okullarında Uygulanan Küme Çalışması Yönteminin Değerlendirilmesi, Milli Eğitim Dergisi, 153-154. < http://yayim.meb.gov.tr/dergiler/153-154/hayirsever.htm> (08 Mart 2011).
8. KAPTAN, S. (1998). Bilimsel Araştırma ve İstatistik Teknikleri. (On birinci baskı). Ankara: Tekışık Web Ofset Tesisleri.

9. KARASAR, Niyazi. (2009). Bilimsel Araştırma Yöntemi. (On dokuzuncu baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım LTD. ŞTİ.
10. KULAKSIZOĞLU, A. (2005). Ergen Psikolojisi. (İkinci Baskı). İstanbul: Remzi Kitabevi.
11. KUŞ, E. (2007). Nicel- Nitel Araştırma Teknikleri. (İkinci Baskı). Ankara: Anı Yayıncılık
12. MELLARD, D.F. ve HAZEL, J.S. (1992). Social Competencies as a pathway to Sccessful Life Transitions. Learning Disability Quarterly. 15, 251-271.
13. ÖZGÜVEN, İ.Ethem. (1998). Psikolojik Testler. Ankara: PDRM Yayınları.
14. ÖZTUNA, Y. (1969). Türk Musikisi Ansiklopedisi. İstanbul: Milli Eğitim Basımevi.
15. PARLATIR, İ., HAZMA Z., NEVZAT G., AKSU T., YILMAZ Y. (2000). Okul Sözlüğü (İkinci Baskı). Türk Dil Kurumu Yayınları.
16. SAY, A. (2002). Müzik Sözlüğü. Ankara: Müzik Ansiklopedisi Yayınları.
17. SÖZER, V. (1986). Müzik ve Müzisyenler Ansiklopedisi. İstanbul: Remzi Kitabevi A.Ş.Yayınları.
18. STRAUSS, D.A. (2001). A Descriptive Analysis Of Models Of Communication In Sequental Patterns Of International Instruction Employed By Selected High School Band Directors. The University of Southern Mississippi.
19. YENER, F. (1983). Müzik. İstanbul: Beyaz Köşk ( Müzik Sarayı) Yayınları, No.1. (2011. Mart 04).