TR
EN
KADIN VE DOĞA İLİŞKİSİ BAĞLAMINDA EKOFEMİNİZMİN SANATA YANSIMASI
Öz
Doğa ve kadın sömürüsüne dikkat çekmeyi hedefleyen ekofeminizm, ekoloji ve feminizmin sentezinden oluşan sosyal bir harekettir. Ekofeminizm teorilerini, eril hâkimiyet ile doğanın sömürülmesi arasındaki ilişki üzerine kurmuştur. Doğanın ve kadının sömürülmesinin nedenlerini de batı felsefesinin düalist bakış açılarına dayandırmışlardır. Bu doğrultuda eleştirel bir yaklaşım getirmişler ve çözüm önerileri sunmuşlardır. Ekofeminizmin savunduğu görüşler de çevreci aktivistler ve feminist sanatçılar sayesinde gündelik yaşamda görünür olmuştur. Ekofeminizmin sanata yansıması 1960 sonrası feminist sanat hareketleri ve çevre sanatının gelişim süreçleriyle paralellik göstermiştir. Ekofeminist sanatın temsilcileri genellikle kadın sanatçılardır ve sanatsal tavırları ise doğa müdahaleleri üzerinedir. Bu sanatçılar, kültürel ekofeminizmin temel çıkış kaynağı olan Gaia ve Doğa Ana fikirleriyle bağlantılı kavramlardan yola çıktıkları gibi sosyal ekofeminizm savunduğu gezegenini koruma misyonuyla da hareket ederler. Bu çalışmada; kadın-doğa arasındaki tarihsel bağdan yola çıkılarak, batı kültüründeki düalist yaklaşımın kadın ve doğa sömürüsüyle olan ilişkisi irdelenmektedir. Elde edilen bulgulardan yola çıkarak konuyu temellendiren unsurlar genel hatlarıyla ele alınmış ve ekofeminizmin sanata yansıması referans sanatçılar üzerinden incelenmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Antmen, A. (2008). 20.Yüzyıl Batı Sanatında Akımlar. İstanbul: Sel Yayıncılık.
- Aydın, İ., Zümrüt, Y. (2013). Doğa ve Sanat Ekseninde Farklı Yaklaşımlar. Sanat ve Tasarım Dergisi, 4. Cilt (4), 53-78.
- Bacon, F. (2012). Novum Organum: Tabiatın Yorumu ve İnsan Alemi Hakkında Özlü Sözler, (S. Önal, Çev.) Ankara: Say Yayınları.
- Balkır,N. (2018). Bir Ana Mendieta Varmış, Bir Ana Mendieta Yokmuş. Sanat Tarihi Dergisi, 27. Cilt (1), 251-263.
- Ferry, L. (2000). Ekolojik Yeni Düzen. (T. Ilgaz, Çev.) İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
- Jade, C. W. (2011). The Artistic Progressions Of Ecofeminism: The Changing Focus Of Women in Environmental Art. The Internatıonal Journal Of The Arts In Socıety, Cilt 6 (1), 53-65.
- Kasapoğlu, N. A. (1997). Çevresel Davranış Modeli. Amme İdaresi Dergisi, Cilt 30 (2), 19-31.
- Kılıçbay, M. A. (1989). Çevrenin Çerçevesi. Türkiye Günlüğü, Sayı 3, 35-39.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
24 Ekim 2020
Gönderilme Tarihi
16 Haziran 2020
Kabul Tarihi
18 Eylül 2020
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2020 Sayı: 36
APA
Özgenç, N., Karaalioğlu, O., & Ömür, İ. (2020). KADIN VE DOĞA İLİŞKİSİ BAĞLAMINDA EKOFEMİNİZMİN SANATA YANSIMASI. Sanat Dergisi, 36, 33-50. https://doi.org/10.47571/ataunigsfd.753750
AMA
1.Özgenç N, Karaalioğlu O, Ömür İ. KADIN VE DOĞA İLİŞKİSİ BAĞLAMINDA EKOFEMİNİZMİN SANATA YANSIMASI. Sanat Dergisi. 2020;(36):33-50. doi:10.47571/ataunigsfd.753750
Chicago
Özgenç, Neslihan, Onur Karaalioğlu, ve İhsanur Ömür. 2020. “KADIN VE DOĞA İLİŞKİSİ BAĞLAMINDA EKOFEMİNİZMİN SANATA YANSIMASI”. Sanat Dergisi, sy 36: 33-50. https://doi.org/10.47571/ataunigsfd.753750.
EndNote
Özgenç N, Karaalioğlu O, Ömür İ (01 Ekim 2020) KADIN VE DOĞA İLİŞKİSİ BAĞLAMINDA EKOFEMİNİZMİN SANATA YANSIMASI. Sanat Dergisi 36 33–50.
IEEE
[1]N. Özgenç, O. Karaalioğlu, ve İ. Ömür, “KADIN VE DOĞA İLİŞKİSİ BAĞLAMINDA EKOFEMİNİZMİN SANATA YANSIMASI”, Sanat Dergisi, sy 36, ss. 33–50, Eki. 2020, doi: 10.47571/ataunigsfd.753750.
ISNAD
Özgenç, Neslihan - Karaalioğlu, Onur - Ömür, İhsanur. “KADIN VE DOĞA İLİŞKİSİ BAĞLAMINDA EKOFEMİNİZMİN SANATA YANSIMASI”. Sanat Dergisi. 36 (01 Ekim 2020): 33-50. https://doi.org/10.47571/ataunigsfd.753750.
JAMA
1.Özgenç N, Karaalioğlu O, Ömür İ. KADIN VE DOĞA İLİŞKİSİ BAĞLAMINDA EKOFEMİNİZMİN SANATA YANSIMASI. Sanat Dergisi. 2020;:33–50.
MLA
Özgenç, Neslihan, vd. “KADIN VE DOĞA İLİŞKİSİ BAĞLAMINDA EKOFEMİNİZMİN SANATA YANSIMASI”. Sanat Dergisi, sy 36, Ekim 2020, ss. 33-50, doi:10.47571/ataunigsfd.753750.
Vancouver
1.Neslihan Özgenç, Onur Karaalioğlu, İhsanur Ömür. KADIN VE DOĞA İLİŞKİSİ BAĞLAMINDA EKOFEMİNİZMİN SANATA YANSIMASI. Sanat Dergisi. 01 Ekim 2020;(36):33-50. doi:10.47571/ataunigsfd.753750
