Hemşirelerin İşitme Engelli Bireylere Yönelik Tutumlarının Belirlenmesi

Öz

Amaç: Bu çalışmanın amacı bir üniversite hastanesinde çalışan hemşirelerin işitme engelli bireylere yönelik tutumlarını belirlemektir.

Yöntem: Bu çalışma Akdeniz Üniversitesi Hastanesinin dahili birimlerinde çalışan hemşirelerle Ocak 2017’de yapılmıştır. Çalışmanın örneklemini çalışmaya katılmayı kabul eden 106 hemşire oluşturmuştur. Çalışmanın verileri “Kişisel Bilgi Formu” ve “Yetersizlikten Etkilenmiş Kişilere Yönelik Tutum Ölçeği” kullanılarak elde edilmiştir. Verilerin analizinde SPSS 23.0 paket programı kullanılmıştır.

Bulgular: Çalışmaya katılan hemşirelerin 24’ü pediatri kliniğinde, 21’i kardiyoloji kliniğinde, 10’u onkoloji kliniğinde, 8’i endokrinoloji kliniğinde, 8’i gastroenteroloji kliniğinde, 7’si dermatoloji kliniğinde, 7’si göğüs hastalıkları kliniğinde, 6’sı nöroloji kliniğinde, 6’sı nefroloji kliniğinde, 1’i de fizik tedavi ve rehabilitasyon kliniğinde, 8’i kemoterapi ünitesinde çalışmaktadır. Hemşirelerin %92.5’i kadındır, %78.3’ü üniversite mezunudur, yaş ortalamaları 31.43’tür. Hemşirelerin hiçbiri işaret dili bilmemektedir. Hemşirelerin % 47.4’ü işitme engelli bireyle iletişim kuramadığı için üzüldüğünü belirtmişlerdir.  Hemşirelerin %75.5’i en az bir kere işitme engelli bir bireye bakım vermiştir. Engelli bir arkadaşa sahip olmayan hemşirelerin engelli bireylere yönelik tutumları engelli bir arkadaşı olan hemşirelerin tutumlarından daha iyidir. Kardiyoloji servisinde çalışan hemşirelerin engelli bireylere yönelik tutumları diğer servislerde çalışan hemşirelerin tutumlarına göre daha olumludur (p<0.05).

Sonuç: Hemşirelerin işitme engelli bireylerle uygun iletişim kurabilmeleri için gerekli eğitim ve uygulamaların yaygınlaştırılması gerekmektedir.  

Anahtar Kelimeler

• Hemşirelerin Tutumu,Hemşirelik Bakımı,İşitme Engelli Birey

Determination of Nurses' Attitudes Towards Deaf People

Öz

Aim: The aim of this descriptive study was to explore the attitudes of professional nursing staff of a University Hospital towards deaf  patients.

Method:The descriptive study performed in January, 2017. The research data collected using by personal data form and Attitudes Towards Disabled Person Scale. Researchers searching the literature created personal data form.The personal data form comprised 17 closed-ended questions. Attitudes Towards Disabled Person Scale comprised 20 closed-ended questions. Özyürek (2006) scaled and conducted validity reliability analysis of Attitudes Towards Disabled Person Scale. These forms was filled out 106 nurses who agreed to voluntarily participate in the study. SPSS 23.0 package program was used in the analysis of the data.

Findings: The averageage of the nurses was 31.43 years (SD: 6,55 min: 21, max: 52) and 92.5% of them were women. These subjects were represented by 24 pediatric nurses, 21 cardiology nurses, 10 oncology nurses, 8 chemotherapy nurses, 8 endocrinology nurses, 8 gastroenterology nurses, 7 dermatology nurses, 7 chestdiseases nurses, 6 neurology nurses, , 6 nephrology nurses, and 1 physical therapy and rehabilitation nurse. Majority of this nurses (78.3%) are a university graduate. None of these nurses know sign language. Deaf patients have been treated at least once 75.5% of this nurses. The attitudes of nurses who do not have a disabled friend are better than those who have a disabled friend. The attitudes of cardiology nurses better than from the others (p<0.05).

Conclusions: It is necessary to take effective measures for nursing professionals to communicates appropriately with deaf patients.

Anahtar Kelimeler

• Attitudes of Nurses,Nursing Care,Deaf Person

Kaynakça

1. Adib‐Hajbaghery M, Rezaei‐Shahsavarloo Z. Nursing students' knowledge of and performance in communicating with patients with hearing impairment. Japan Journal of Nursing Science 2015; 12 (2): 135-44.
2. Akbuğa B, Gürsel F. Bilgilendirme yoluyla beden eğitimi spor yüksekokulu öğrencilerinin engelli bireye yönelik değişen tutumları. SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi 2007; V (1): 5-8.
3. Altıparmak S, Sarı HY. Manisa ilinde engelli bireylere karşı toplumsal tutum. Anatolian Journal of Psychiatry/Anadolu Psikiyatri Dergisi 2012; 13 (2): 110-6.
4. Balandin S, Hemsley B, Sigafoos J, Green V. Communicating with nurses: The experiences of 10 adults with cerebral palsy and complex communication needs. Applied Nursing Research 2007; 20: 56–62.
5. Çavusoglu G, Unver S, Islamoglu I, Makaracı Y. (2014). A Research of the attitudes of sports sciences students towards disabled people. Turkish Journal of Sport and Exercise 2014; 16 (3): 26-30.
6. Çolak M, Çetin C. Öğretmenlerin engelliliğe yönelik tutumları üzerine bir araştırma. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi 2014; 29 (1): 191-211.
7. Daruwalla P, Darcy S. Personal and societal attitudes to disability. Annals of Tourism Research 2005; 32 (3): 549–70.
8. Daşbaş S, Kesen NF, Eryılmaz C. Eğitim kurumlarında görev yapan öğretmenlerin engellilere yönelik tutumları. Sağlık ve Toplum 2013; 23 (1): 39-45.

9. Gönenler DH. Zihinsel engelli çocuklarda ihmal–istismar ve hemşirelik yaklaşımı. Deneysel ve Klinik Tıp Dergisi 2010; 27: 137-43.
10. Hemsley B, Sigafoos J, Balandin S, Forbes R, Taylor C, Green V. Nursing the patient with severe communication impairment. Journal of Advanced Nursing 2001; 35: 827–35.
11. Levine J. Primary care for deaf people with mental health problems. British Journal of Nursing 2014; 23(9): 459-63.
12. Margellos-Anast H, Estarziau M, Kaufman G. Cardiovascular disease knowledge among culturally deaf patients in Chicago. Preventive Medicine 2006; 42(3): 235–9.
13. Özyürek M. Engellilere yönelik tutumların değiştirilmesi. Ankara: Kök Yayıncılık; 2006. p.11-23.
14. Sağlık Bakanlığı. Hemşirelik kanununda değişiklik yapılmasına dair kanun. Sayı: 26510; 2007. p. 1.
15. Sarı HY, Bektaş M, Altıparmak S. Hemşirelik öğrencilerinin engellilere yönelik tutumlarının belirlenmesi. Yeni Tıp Dergisi 2010; 27: 80-3.
16. Stevens G, Flaxman S, Brunskill E, Mascarenhas M, Mathers CD, Finucane M. Global and regional hearing impairment prevalence. European Journal of Horticultural Science 2011; 4: 1-7.
17. Şenel HG. Yetersizliğe sahip kardeşi olanlarla, olmayanların yetersizliğe yönelik tutumları ve kaygı düzeyleri yönünden karşılaştırılması. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi 1995; 2 (1): 33-9.
18. Türkiye İstatistik Kurumu (TUİK). Özürlülerin sorun ve beklentileri araştırması 2010, Yayın No: 3636, Türkiye İstatistik Kurumu Matbaası, Ankara: 2010. p. 2-17.
19. Velonaki VS, Kampouroglou G, Velonaki M, Dimakopoulou K, Sourtzi P, Kalokerinou A. Nurses' knowledge, attitudes and behavior toward deaf patients. Disability and Health Journal 2015; 8 (1): 109-17.
20. Yağcı N, Cavlak U, Şahin G. İşitme Engellilerde denge yeteneğinin incelenmesi üzerine bir çalışma, KBB Forum 2004; 3: 45-50.
21. Yuker, HE, Block, JR, Youinng, JH. The measurement of attitudes toward disabled persons. albertson, New York, 11507, 1970. p. 71-81.