GÜVENLİ BAĞIŞIKLAMADA EBE VE HEMŞİRELERİN SORUMLULUKLARI

Öz

Dünya Sağlık Örgütü verilerine göre gelişmekte olan ülkelerde, bebek ölümlerinin 1/5’i aşı ile önlenebilir hastalıklardan olmaktadır. Bağışıklama özellikle bebek ölümlerinin azaltılması, birçok hastalığın kökünün kazınması ve çocuğun sağlığının korunmasındaki yeri göz önünde bulundurulduğunda çok değerli, maliyeti düşük koruyucu bir hizmettir. Çocuk sağlığının korunmasında çok önemli yeri olan güvenli bağışıklama hizmetinin amacına ulaşabilmesi için aşının üretiminden çocuğa uygulanmasına kadar geçen süreçte ve sonrasında pek çok kişi ve kuruluşun sorumluluğu vardır. Ebe ve hemşireler güvenli bağışıklamada eğitici, araştırıcı, planlayıcı ve uygulayıcı rolleri ile çocuk sağlığını, dolayısı ile toplum sağlığının korunmasında tartışmasız önemli hizmetler sunmaktadır. Bağışıklama hizmetinin planlanmasından, sonucunun değerlendirilmesine kadar olan süreçte ebe ve hemşirelerin sorumlulukları; bağışıklamanın yararlarını bilme ve toplumdaki her bireye öğretme, aşının etkinliğini sürdürmek için soğuk zincir kurallarına uyma, aşı kontrendikasyonlarını bilme, uygulama sırasında dikkat edilecek genel ilkelere uyma ve uygulama sonrası gelişecek reaksiyonlara yönelik önlemler almaktır.

Anahtar Kelimeler

• Bağışıklama, Ebe, Hemşire

Kaynakça

1. Akçakaya N (2003). Asilamada dikkat edilmesi gereken hususlar. Editör: Lale Sever, Emel Gür. Saglam Çocuk Izlemi. I.Baski, Kaya Basim, Istanbul.
2. Aksaray N (2003). Asi içeriklerine bagli hipersensitivite. Editör: Cihangir Özkinay. Çocuk Sagliginda Asilar 2003, I.Baski, Elit Ofset, Istanbul.
3. Arvas A (1998). Çocuklarda rutin asilama. Editör: Lale Sever. Çocuk ve Eriskinde Bagisiklama. 1.Baski, Net Matbaacilik, Istanbul.
4. Bakir M (2003). Asilarin yan etkileri. Editör: Cihangir Özkinay. Çocuk Sagliginda Asilar 2003. Elit Ofset, Istanbul.
5. Gökçay G (2002). Asi uygulamalari. Editör: Olcay Neyzi, Türkan Yüksel Ertugrul. Pediatri. I.Cilt, 3.Baski, Tayf Ofset, Istanbul.
6. Gökçay G (2002). Güvenli asi uygulamasi. Klinik Çocuk Formu Pediatrik Asilar Özel Sayisi 2(2):9-11.
7. Gökçay G (2001). Birincil asilama. 23. Pediatri Günleri ve 3. Pediatri Hemsireligi Günleri Bilimsel Program ve Özet Kitabi , Istanbul.
8. Görak G, Savaser S (1996). Enfeksiyonlardan korunmada bagisiklama. Editör: Ilhan Ünlü. Epidemiyolojiye Giris ve Infeksiyon Hastaliklari. 1.Baski, Anadolu Üniversitesi Web-Ofset Tesisleri, Eskisehir.

9. Grabenstein JD, Grabenstein LA (2002). Asilar ve Immünolojik Ajanlar. Çev. Editörü: Selim Badur, Alemdar Ofset, Istanbul.
10. Hacimustafaoglu M (2003). Asi saklamaulastirma kosullari ve asi kayitlari. Editör: Cihangir Özkinay. Çocuk Sagliginda Asilar 2003, Elit Ofset, Istanbul.
11. Jackson DB, Saunders RB (1993). Child Health Nursing, Philadelphia, 171-178.
12. Kanra G ( 1998). Genel immünizasyon ilkeleri. Katki Pediatri Dergisi 19(2-3): 135-151.
13. Kurugöl Z (2003). Asi kontrendikasyonlari ve yanlis kontrendikasyonlar. Editör: Cihangir Özkinay. Çocuk Sagliginda Asilar 2003, Elit Ofset, Istanbul.
14. Noyan N, Aycan S (2002). Ülkemizde rutin asilama programlari ve uygulamada karsilasilan sorunlar. Klinik Çocuk Formu Pediatrik Asilar Özel Sayisi 2(2): 1-8
15. Somer A (2003). Asi uygulamasinda asi yapanlarin uymasi gereken genel prensipler ve asi sonucu karsilasilabilecek ilk sorunlar. Editör: Cihangir Özkinay. Çocuk Sagliginda Asilar 2003, Elit Ofset, Istanbul.
16. Tabak F (1998). Eriskin yas döneminde asilama. Çocuk ve Eriskinde Bagisiklama. I.Baski, Net Matbaacilik, Istanbul.
17. Wong DL (1995): Health promotion of the infant and family. Ed: Wilson D, Nursing Care of Infants and Children, Mosby, Philadelphia.
18. Yalçin I ( 2000). Asilarin yan etkileri. 22. Pediatri Günleri ve 2. Pediatri Hemsireligi Günleri Bilimsel Program ve Özet Kitabi, Istanbul.
19. Yalniz C (2001). Saglik Bakanliginin yakla-simi, genisletilmis bagisiklama programi. 23. Pediatri Günleri ve 3. Pediatri Hem-sireligi Günleri Bilimsel Program ve Özet Kitabi, Istanbul.