MİDE KANSERİNDE BESLENME

Öz

ÖZET
Mide kanseri ve tedavisi hastanın beslenme durumunu farklı şekillerde etkileyebilir. Hastalarda meydana gelen beslenme değişimleri de tedavi ve iyileşme sürecini olumsuz yönde etkileyen komplikasyonlara neden olabilir. Kanser ve beslenme arasındaki ilişki karmaşık ve çok yönlüdür. Metabolik etkilerinin yanı sıra besin alımı bozulduğunda hastalar psikolojik ve sosyal olarak da baskılanır. Çünkü beslenme temel bir vücut gereksinimi ve sıklıkla sosyal bir aktivitedir. Beslenme durumunun erken tanılanması, gerekli girişimlerin planlanması ve uygulanması hemşirelik bakımının temelini oluşturur.
Anahtar Kelimeler: Mide kanseri, beslenme, hemşirelik bakımı.
ABSTRACT
Nutrition in Gastric Cancer
Gastric cancer and its treatment may affect the nutritional status of the patient in a variety of ways. Also nutritional alterations that occur in patients can lead to complications that interfere with patient progress and treatment. The relationship among nutrition and cancer complex and multifaceted. Besides being subject to metabolic effects, patients are psychologically and socially stressed when the nutritional intake is impaired. Because eating is a basic body need and often a social activity. Early assessment of the nutritional status and interventions as needeed are basic components of nursing care
Keywords: Gastric cancer, nutrition, nursing care

Anahtar Kelimeler

• Mide kanseri, beslenme

Kaynakça

1. Acaroğlu R (1999). Kanser hastasında beslenmenin düzenlenmesi, III. Onkoloji Hemşireliği Kursu, İstanbul, 3-5 Haziran.
2. Anderson L, Word D (1997). Nutrition. Ed.:SE Otto. Oncology Nursing. 3. Edition, Mosby Co., St Louis.
3. Aştı T (1999). Evde bakımda tüp ile beslenme ilkeleri. Hemşirelik Bülteni 43-44 (11): 115-122.
4. Arbogast D (2002). Enteral feedings with comfort and safety. Clinical Journal Oncology Nursing 6(5):275-280.
5. Barale YK (1996). Beslenme desteği. Çev.: Nuran Akdemir, Çev.Ed.: Nurgün Platin: Hemşireler İçin Kanser El Kitabı. AÇEM ve 4. Akşam Sanat Okulu Matbaası, Ankara.
6. Caluccio T (1996). Özafagus ve mide kanseri. Çev.:Fethiye Erdil, Çev.Ed.:Nurgün Platin, Hemşireler İçin Kanser El Kitabı. AÇEM ve 4. Akşam Sanat Okulu Matbaası, Ankara.
7. Carpenito LJ (1997). Handbook of Nursing Diagnosis. 7. Edition, Lippincott Co., Philadelphia.
8. Cengiz A (2000). Gastrik neoplazmlar, Ed: Erkan Topuz ve ark., Klinik Onkoloji. Tunç Matbaası İstanbul.

9. Dell DD (2002). Cachexia in patients with advanced cancer. Clinical Journal Oncology Nursing 6(4): 235-238.
10. Dudek SG (2001). Nutrition Essentials for Nursing Practice- Nutrition for patients with cancer or HIV / AIDS, 4. Edition, Lippincoatt Co., Philadelphia.
11. Erdil F (1999). Gastrointestinal sistem cerrahisi ve hemşirelik bakımı. Editörler: Fethiye Erdil, Nalan Özhan Elbaş, Cerrahi Hastalıkları Hemşireliği. Genişletilmiş III.Baskı, 72 tasarım Ofset Ltd. Şti., Ankara.
12. Grant M, Ropka ME (1996). Alterations in nutrition.Ed.:R McCarkle et al., Cancer Nursing –A Comprehensive Textbook. 2. Edition, WB Saunders Co., Philadelphia.
13. Heitkemper MM (2000). Upper gastrointestinal problems. Ed.: SM Lewis et al. Medical – Surgical Nursing. Edition, Mosby Co. St Louis.
14. Hicks S (2001). Gastric cancer: diagnosis, risk factors, treatment and life issues. British Journal of Nursing 10(8):529-536.
15. Olsson U, Bergbom I, Bosaeus I (2002). Patients’ experiences of their intake of food and fluid following gastrectomy due to tumor. Gastroenterology Nursing 25(4): 146-153.
16. Smeltzer SC, Bare BG (2000). Medical Surgical Nursing. 9. Ed. Lippincott Co., Philadelphia