GEBELERDE DOĞUM ÖNCESİ VE DOĞUM SONRASI DÖNEMLERDE DURUMLUK KAYGI DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ

Öz

Bu çalışma gebelerde doğum öncesi ve doğum sonrası dönemlerde durumluk kaygı düzeylerinin incelenmesi, kaygı durumuna etki eden sosyo-demografik ve doğurganlıkla ilgili özelliklerin doğum öncesi ve sonrası durumluk kaygı düzeyi üzerindeki etkilerini belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırma Sağlık Bakanlığına bağlı, Gaziantep 75. Yıl Doğum Hastanesi doğum ünitesine başvuran 97 gebe kadın üzerinde yapılmıştır. Veri toplama formu, gebelerin sosyo-demografik ve doğurganlıkla ilgili özelliklerini içeren görüşme formu ve durumluk kaygı envanterinden oluşmaktadır. Verilerin analizinde yüzdelik, t testi, kruskal wallis ve ANOVA istatistiksel yöntemleri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda doğum öncesi durumluk kaygı puan ortalaması 53.38±9.60; doğum sonrası ise 41.74±8.20 olarak belirlenmiştir. Çalışma sonucunda; gelir durumu, gebelik sayısı, bilgi alma, gebeliği isteme ve destek kişinin bulunma durumu ile doğum öncesi kaygı arasında anlamlı bir ilişki olduğu saptanmıştır (p 0.05).

Anahtar Kelimeler

• Doğum öncesi ve sonrası dönem, durumluk kaygı, hemşirelik

Kaynakça

1. …………. (2003). Türkiye Nüfus ve Sağlık Araştırması. Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü, Ankara, www.hips.hacettepe.edu.tr/tnsa2003/analizra por.htm).
2. Altınay S (1999). Gebelikte depresyon prevalansı, sosyodemografik özellikler, obstetrik risk faktörleri, kaygı düzeyi ve sosyal destek ile ilişkisi. Yayınlanmamış Uzmanlık Tezi. Sağlık Bakanlığı Ankara Hastanesi Aile Hekimliği. Ankara.
3. Bhagwanani S, Seagravesjk K (1997). Relationship between prenatal anxiety and perinatal out come in nulliparous women. Journal of the National Medical Association 89(2): 93-98.
4. Daş Z (2000). Gebeliğin Psikososyal ve Kültürel Boyutu. Edi. Taşkın L. Doğum ve Kadın Sağlığı Hemşireliği. Sistem Ofset Matbaacılık, IV. Baskı, Ankara.
5. Engle P, Serimshow S, Zambrana R et al. (1990). Prenatal and postnatal anxiety in mexican giving birth in losangles. HealthPsychol 16(1): 81-99.
6. Işık E (1996). Nevrozlar. Baskı Kent Matbaa, Ankara.
7. Karaçam Z, Öz F, Taşkın L (2004). Postpartum depresyon: önleme, erken tanı ve hemşirelik bakımı. Sağlık ve Toplum Dergisi 14(3): 14-24.
8. Okanlı A, Tortumluoğlu G, Kırpınar İ (2003). Gebe kadınların ailelerinden algıladıkları sosyal destek ile problem çözme becerileri arasındaki ilişki. Anadolu Psikiyatri Dergisi 4:98-105.

9. Oktay P, Gemalmaz A, Beşer E ve ark. (2005). Aydın’da bir merkez sağlık ocağı bölgesinde form 005- gebe- loğusa izleme fişlerinin değerlendirilmesi. İnönü Tıp Fakültesi Dergisi 12(1): 31-35.
10. Öner N, Lecompte A (1985). Durumluk ve Sürekli Kaygı Envanteri El Kitabı. Boğaziçi Üniversitesi Yayınları, 2. Baskı, İstanbul.
11. Özkan S (1994). Pskiyatrik Tıp, Konsültasyon Liyezon Psikiyatrisi. Roch San, İstanbul.
12. Öztürk O (1995). Ruh Sağlığı ve Bozuklukları. 6. Basım, Hekimler Yayın Birliği, Ankara.
13. Sertbaş G (1998). Gebelerde doğum öncesi ve doğum sonrası dönemlerde durumluksürekli kaygı düzeylerinin incelenmesi. Türk Hemşireler Dergisi 48(6):16-19.
14. Sertbaş G, Bahar A (2004). Anksiyete ve anksiyete ile baş etmede hemşirelik girişimleri. Hemşirelik Forumu Dergisi 5: 39-44.
15. World Health Organization (2003). Unicef, Antenatal Care in Developing Countries: Promises, Achievements and Missed Opportunities. An Analyzes of Trend, Levels and Differentials, Geneva.