ANNELERİN YAŞ VE EĞİTİM DÜZEYLERİNİN İLAÇ DIŞI YÖNTEMLERLE ÇOCUKLARDAKİ AĞRI KONTROLÜ UYGULAMALARINA ETKİSİ

Öz

Bu tanımlayıcı çalışma, annelerin yaş ve eğitiminin ilaç dışı yöntemlerle çocuklardaki ağrı kontrolü uygulamalarına etkisini belirlemek amacıyla yapıldı.7-10 yaş grubu çocuğa sahip olan Yenişehir Sağlık Ocağına kayıtlı toplam 162 anne çalışmanın örneklemini oluşturdu. Veriler soru formu ile yüz yüze görüşülerek toplandı, yüzdelik ve Kikare testi ile değerlendirildi. Çalışmanın sonucunda annelerin tamamının (%100.0) baş ağrısını kontrol etmek için pozisyon verme ve çocuğu destekleme gibi bazı ilaç dışı yöntemleri kullandığı saptanmıştır. Annelerin yaşlarının ilaç dışı uygulamalardan kitap okuma, nefes alma egzersizleri yaptırma uygulamalarına etkili olduğu saptandı. Annelerin eğitim durumunun müzik dinletme, kitap okuma, masaj yapma, sıcak ve soğuk uygulama, nefes alma egzersizleri yaptırma gibi ilaç dışı uygulamalar üzerine etkili olduğu belirlendi.

Anahtar Kelimeler

• Ağrı, anne yaşı, anne eğitimi, ilaç dışı uygulamalar

Kaynakça

1. Aji DY (2002). Çocuklarda migren dışı baş ağrılarına yaklaşım. Türk Pediatri Arşivi 37(2): 74-80.
2. Akyolcu N, Aştı N (1998). Ağrılı hastanın evde bakımı .I.Ulusal Evde Bakım Kongresi Kitabı, İstanbul, 265-268.
3. Batur S (1999). Kronik ağrı sendromu. Sağlık Psikolojisi. 1. Baskı, Türk Psikologlar Derneği Yayınları No:19, Ankara, 161-87.
4. Bingöl ÇW (2000). Çocuklarda baş ağrıları. Ağrı. Editör: Serdar Erdine, 1.Baskı, Nobel Tıp Kitabevi, İstanbul 232–236.
5. Cimete G (1992). Çocukların ağrıyı algı- lama ve yorumlaması. Türk Hemşireler Dergisi 42(1): 12-14.
6. Cimete G (1994). Ağrı kavramı. Türk Hemşireler Dergisi 44 (5–6): 42–46.
7. Erdal E (1991). Çocuklarda ağrının değer- lendirilmesi. Ege Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 7(2): 69–75.
8. Erdoğan S (1990). Çocuklarda ağrının tanımlanması ve kontrolünde hemşirenin rolü. Uluslararası Cerrahi Kongresi, Cerrahi Hemşireliği Konuşmaları ve Bildirileri, İstanbul, 88-97.

9. Frischenschlager O, Puche I (2002). Psyc- hological management of pain. Disability and Rehabilitation 24 (8):416-22.
10. Gemalmaz A, Bölükbaşı O (2000). Baş ağrısı tedavisi. Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi 9 (11): 412.
11. İşsever H, Eti Aslan F, Özyalçın S ve ark. (1998). Bireylerin yaşadıkları bölgeler ve ağrı ile baş etme yöntemleri arasındaki ilişki. Ağrı 10 (2): 42-60.
12. Kocaman G (1994). Ağrı: Hemşirelik Yak- laşımları. 1. Baskı, Saray Tıp Kitabevleri, İzmir 89-158.
13. Krasnik A (1993). Headaches in the population of school children in Poznan. Neurologia i Neurochirurgia Polska 33(5): 111-25.
14. Larsson B, Zaluha M (2003). Swedish school nurses’ view of school health care utilization, causes and management of recurrent headaches among school children. Scandinavian Journal of Caring Sciences 17 (3): 232-238.
15. Mattson JE (2000). The language of pain. Reflections on Nursing Leadership 26(4):10- 14.
16. Mauskop A, Graff-Radford S (2004). Special treatment situations: alternative headache treatments. In: Standards of care for headache diagnosis and treatment. Chicago (IL): National Headache Foun-dation:115-22. Starfield B, Katz H et al. (1984). Morbidity in childhood: a longitudinal view. The New England Journal of Medicine 310:824.
17. Uyar M (1999). Çocuklarda ağrı tedavisi. Ağrı 11(4):27–30.
18. Uğurlu AG, Eti Aslan F (2003). Ağrı geçirmede kullanılan geleneksel yöntemler. Ağrı 15(4): 9-68.