HEMŞİRELİK YÜKSEKOKULLARI İÇİN ÖRGÜT KÜLTÜRÜ ÖLÇEĞİNİN GELİŞTİRİLMESİ

Öz

Bu araştırma hemşirelik yüksekokulları için örgüt kültürü ölçeğinin geliştirilmesi amacıyla metodolojik olarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın evrenini, Türkiye’deki devlet üniversitelerinde hemşirelik eğitimi veren sekiz hemşirelik yüksekokulundaki öğretim elemanları oluşturmaktadır. Araştırmanın I.aşamasında örneklemi her okuldan iki-üç öğretim elemanı olmak üzere toplam 19 öğretim elemanı, II. aşamasında, örnekleme gidilmeyerek, izin alınabilen yedi hemşirelik yüksekokulunda görevli kurumsal deneyimi en az bir yıl olan öğretim elemanları araştırma kapsamına alınmıştır. Veriler araştırmacı tarafından geliştirilen derinlemesine bireysel görüşme formu ve örgüt kültürü ölçeği kullanılarak yüz yüze görüşme ve elektronik posta yolu ile toplanmıştır. Araştırma sonucunda, geliştirilen ölçeğin yönetim anlayışı, örgütsel bağlılık/ilişkiler ve öğrenci yönelimi olmak üzere üç boyuttan oluştuğu, geçerli ve güvenilir olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Örgüt kültürü, örgüt kültürü ölçeği, ölçek geliştirme, geçerlik, güvenirlik

Kaynakça

1. Akgül A (2003). Tıbbi Araştırmalarda İstatistiksel Analiz Teknikleri. 2. Baskı, Emek Ofset Ltd.Şti., Ankara.
2. Aksakoğlu G (2001). Sağlıkta Araştırma Teknikleri ve Analiz Yöntemleri. Dokuz Eylül Üniversitesi Rektörlük Matbaası, İzmir. Bloor G, Dawson P (1994). Understanding professional culture in organizational context. Organization Studies 15 (2): 275-287.
3. Büyüköztürk Ş (2002). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. Pegem Yayıncılık, Ankara.
4. Crow SM, Hartman SJ (2002). Organizational Culture: Its Impact on Employee Relations and Discipline in Health Care Organizations. The Health Care Manager 21: 22-28.
5. Çelik T (1999). Örgüt kültürünün kantitatif ve kalitatif araştırma yönteminin birlikte kullanılması yolu ile araştırılması. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul .
6. Çimen Z (2001). Beden eğitimi ve spor öğrenimi veren yüksek öğretim kurumlarında örgüt kültürü. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü,
7. Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Ankara.
8. Emiroğlu O (2002). Hemşirelikte Araştırma İlke, Süreç ve Yöntemler. Editör: İnci Erefe, Odak ofset, İstanbul.

9. Erdem F (1996). İşletme Kültürü. Friedrich- Nauman Vakfı ve Akdeniz Üniversitesi, Ankara.
10. Greenberg J (2002). Managing Behaviour in Organization. Third Edition, Prentice Hall, New Jersey.
11. Güven AS (1996). Üniversitelerde örgüt kültürü-Osmangazi üniversitesinde örgüt kültürü araştırması. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir.
12. Hallinger P, Leithwood K (1996). Culture and Educational Administration. Journal of Educational Administration 34 (5): 98-116.
13. Hart C, Shoolberg M (1993). Organizational Culture, Rewards and Quality in Higher Education. Quality Assurance in Education 1(2) Abstract. (online) Available from: http://www.emeraldinsight.com/Insight/view
14. ContentItem.do?contentType=Article&conten tId=839497, Erişim tarihi: 5/5/2004
15. Hofstede G, Neuijen B, Ohayv DD et al. (1990). Measuring Organizational Culture: A Qualitative and Quantitative Study Across Twenty Cases. Administrative Science Quarterly 35(2): 285-316.
16. Hofstede G (1998). Attitudes, Values and Organizational Culture: Disentangling The Concepts. Organization Studies 19(3): 477- 484.
17. İpek C (1999). Resmi liseler ile özel liselerde örgütsel kültür ve öğretmen-öğrenci ilişkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eğitim Yönetimi ve Planlaması Anabilim Dalı, Ankara.
18. Johnson BAH (2001). Organizational culture and job satisfaction as antecedents for empowerment of associate degree nursing faculty. AAT 3001509, PHD Thesis, Georgia State university.
19. Luthans F (1995). Organizational Behaviour. Seventy Edition, Mc Graw-Hill İnternational Editions, Management and Organization Series, Singapure.
20. Özdamar K (2001). SPSS ile Biyoistatistik. 4. Baskı, Kaan Kitabevi, Eskişehir.
21. Saçın F (1996). Örgüt kültürünün uygulamalarda yaşanan yönünü belirlemede yardımcı olacak bir ölçek geliştirme çalışması. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
22. Schein E (1992). Organizational Culture and Leadership. Second Edition, Jossey-Bass Publ., San Fransisco.
23. Schein EH (1996). Culture: The Missing Concept in Organization Studies. Administrative Science Quarterly 41 (2): 229- 241.
24. Snarr CE, Krochalk PC (1996). Job Satisfaction and Organizational Charactersitics : Results of a Nationwide Survey Of Baccalaureate Nursing Faculty in United States. Journal of Advanced Nursing 24: 405-412.
25. Sümbüloğlu K, Sümbüloğlu V (1994). Biyoistatistik. 5. Baskı, Özdemir Yayıncılık, Ankara.
26. Şişman M (1994). Örgüt Kültürü; Eskişehir İl Merkezindeki İlkokullarda Bir Araştırma. Anadolu Üniversitesi Basımevi, Eskişehir.
27. Şişman M (2002). Örgütler ve Kültürler. 1. Baskı, Pegem Yayıncılık, Ankara.
28. Tavşancıl E (2006). Tutumların Ölçülmesi ve SPSS İle Veri Analizi. 1.Baskı, Nobel Yayın Dağıtım, Ankara.
29. Terzi AR (2000). Örgüt Kültürü. Nobel Yayın Dağıtım, Ankara.
30. Terzi AR (1999). Özel ve devlet liselerinde örgüt kültürü. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
31. Tezbaşaran A (1997). Likert Tipi Ölçek Geliştirme Klavuzu. Türk Psikologlar Derneği Yayınları, Ankara.
32. Uyguç N (2000). Kültürün Ölçülmesi: Bir Ölçek Geliştirme Denemesi. 8. Yönetim ve Organizasyon Kongresi Bildirileri Kitabı. Nevşehir.
33. Zoba A (2000). İlköğretim okullarında varolan örgütsel değerlerle öğretmenlerin sosyalleşmesi arasındaki ilişki (Ankara ili Çankaya ilçesi örneği). Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Eğitim Yönetimi ve Planlanması Anabilim Dalı, Ankara.