Gebelerin Preeklampsi ve Bakımı ile İlgili Bilgi Düzeylerinin Durumluk Anksiyete Üzerine Etkisi

Öz

Araştırma preeklampsi tanısı konulmuş gebelerde hastalık ve bakım bilgisinin durumluk anksiyeteyi azaltmada etkisini değerlendirmek amacıyla deneysel olarak yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini 01.10.2002 tarihinden itibaren bir yıl içinde preeklampsi tanısıyla servise yatan 45 preeklampsili gebe oluşturmuştur. Veriler anket formu ve Spielberger’in Durumluk Anksiyete Ölçeği kullanılarak toplanmış olup SPSS for 10.0 paket programı kullanılarak değerlendirilmiştir. Preeklampsili gebelerin hastalık ve bakım bilgisi eğitiminden önce durumluk anksiyete puan ortalaması 53.7, eğitimden sonraki anksiyete puan ortalaması 37.6 olarak belirlenmiştir. Preeklampsili gebelerin hastalık ve bakım bilgisi eğitiminden önceki anksiyete puan değeri ile sonraki anksiyete puan değerleri arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p < 0.05). Preeklampsili gebelerin eğitimden sonra hastalığa yönelik bakım puan ortalaması 20’dir. Hastalık bilgi puanı ortalaması 47.1’dır. Toplam bilgi puan ortalaması 67.1’dır. Preeklampsili gebelerin hastalık ve bakım bilgisi eğitiminden önce ve sonra aldıkları puan değerleri arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuş (p < 0.05), bilgi puanlar artmış ve durumluk anksiyeteleri azalmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Preeklampsi, eğitim, anksiyete, durumluk anksiyete

Kaynakça

1. Atıcı İ (2000). Doğum sonu erken taburculukta lohusalara verilecek sağlık eğitimim ve evde bakımın postpartum komplikasyonlar ve anksiyeteye etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
2. Aydın E (2001). Tıp Etiğine Giriş. 1. Basım, Pegem A Yayınevi, Ankara.
3. Bağ B (1998). Hasta psikolojisi. Hemşire Dergisi 48: 4.
4. Baltaş A, Baltaş Z (1997). Stresle Başa Çıkma Yolları. Özel Basım, Remzi Kitapevi, İstanbul,117-123.
5. Buldukoğlu K (2002). Psikolojik uyum. Yüksek Riskli Gebelik ve Doğum El Kitabı Gilbert ve Harmon. Çevri Editörü: Lale Taşkın, 2. Baskı, PalmeYayıncılık, Ankara, 118-132.
6. Buldukoğlu K, Terakye G (1990). Fiziksel yönden riskli gebelerin ruhsal yönden risk durumlarının belirlenmesi. II Ulusal Hemşirelik Kongresi Bildirileri, 12-14 Eylül, İzmir: 707-716.
7. Cheyne H, McQueen J (1999). Care of the women with hypertension in pregnancy. The Viewpoint of the Midwife. Balilliere’s Clinical Obstetrics and Gynaecology 13(1): 107-113.
8. Ekşi Z (1999). 1. Trimesterde bebeğini kaybeden ve kaybetme riski olan kadınların kaygı düzeyleri. Yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi, İstanbul.

9. Göl M, Aydın Ç, Güven CM et al. (2003). 40 yaş ve üzeri kadınlarda gebelik sonuçları. MN-Gynecology Obstetrics and Reproductive Medicine 9(3):176-179.
10. Hacettepe University Institute of Population Studies (1999) Turkish Population and Health Survey 1998. Ankara.
11. Hibbard UJ (2002). Hipertensive disease and pregnancy. Journal of Hypertension (20(suppl 2): 29-33.
12. James R, Scott MD, Philip J ve ark. (1994). Obsteterik ve Jinekoloji. Çeviri; Erez S, Erez R, Danfort. Yedinci basım, Yüce Yayın, İstanbul
13. Karanisoğlu H (2000). Riskli gebeliklerde hemşirelik yaklaşımı. Hemşirelik Bülteni Dergisi 5(18): 47-51.
14. Karayurt Ö (1997). Ameliyat öncesi uygulanan farklı eğitim programlarının hastaların anksiyete ve ağrı düzeylerine etkisinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
15. Kaya E (2001). Gebelik Hipertansiyonu Preeklampsi ve Eklampsi. Obstetrik Maternal ve Fetal Tıp and Perinatoloji. Nobel Kitapevi, 1. Basım. Ankara.
16. Keleş M Ö, Serin A, Üner A et al. (2000). İstenmeyen gebeliklerde anksiyete. Haseki Tıp Bülteni. 38(3): 221-225.
17. Kukulu K (1991). Ebe ve hemşirenin gebelik toksemisi konusundaki bilgi düzeylerinin saptanması. Bilim Uzmanlığı Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Ens., Ankara.
18. Kurki T (2000). Depression, anxiety associated with increased risk for preeclampsia. Obstetrics and Gynecology 95(4):487-490.
19. Kurki T, Hiilesmaa V, Raitasalo R et al. (2000). Depression and anxiety in early pregnancy and risk for preeclampsia. Obstetrics and Gynecology 95(4):487-489.
20. Ladewimg PW (1990). Essentials of maternal newborn nursing. A Division of Benjamin/ Cumming Publising Company.
21. Mayor S (2004). Pregnancy and childbirth are leading causes of death in teenage girls in developing countries. British Medical Journal 15;328:1152.
22. Metin B, Akın A, Güngör İ (1998). Dünya Sağlık Raporu. T.C. Sağlık Bakanlığı Dış İlişkiler Daire Başkanlığı, Ankara.
23. Mırçıokur S, Akın A (1998). Dünyada ve Türkiye’de anne ölümleri. Sağlık ve Toplum 3(4): 37-44.
24. Öner N, LeCompte A (1985). DurumlukSürekli Kaygı Envanteri El Kitabı. 2. Baskı, Boğaziçi Üniversitesi Matbaa, İstanbul.
25. Özatalay E (1990). Kronik hemodiyaliz programındaki hastalarda anksiyete. Uzmanlık tezi, Atatürk Üniversitesi, Erzurum.
26. Özderen M, Osmanağaoğlu MA, Uğur H et al. (2002). Hipertansif gebeliklerdeki perinatal sonuçlarımız. Jinekoloji ve Obstetrik Dergisi 16: 31-35.
27. Özkan S (1993). Psikiyatrik Tıp: Konsültasyon-Liyezon Psikiyatrisi. Roche Yayıncılık, İstanbul.
28. Queman JT, Hobbins JC (1998). Yüksek Riskli Gebelerde Tanı ve Tedavi Protokolleri. Çeviri Ed: Güner H. 3. Baskı, Ankara.
29. T.C. Sağlık Bakanlığı Ana Çocuk Sağlığı ve Aile Planlaması Genel Müdürlüğü (2000). Üçüncü Bin Yıla Başlarken Anne ve Çocukların Durumu, Ankara.
30. Taner MZ (2002). Gebelik ve Hipertansiyon. Gebelik ve Sistemik Hastalıklar. Nobel Tıp Kitapevi, İstanbul.
31. Taşkın L (2000). Doğum ve Kadın Sağlığı Hemşireliği. 4. Basım, Ankara.
32. Tatar N (1990). Gebelikte hipertansiyon. Ege Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 6(1): 41-49.
33. Üstün Y, Üstün EY, Zeteroğlu Ş et al. (2003). Fetal cinsiyet ve maternal obesitenin preeklampsi ile ilişkisi. Jinekoloji ve Obstetrik Dergisi 17(4): 224-226.
34. Vural G (1998). Hipertansif Hastalıklar Gebelik ve Hemşirelik Bakımı. Ankara.
35. Vural G (2002). Hipertansif bozukluklar. Yüksek Riskli Gebelik ve Doğum El Kitabı. İkinci Baskı, Palme Yayıncılık, Ankara.
36. Yazıcı K, Tot Ş, Yazıcı A et al. (2003). Hastanede yatan tıbbî hastalarda anksiyete ve depresyon düzeyleri ile sosyodemografik faktörlerin iliş ilişkisi. Yeni Symposium 41(3): 120-124.