HASTANELERDE ÇALIŞAN YÖNETİCİ HEMŞİRELERİN SORUNLARI

Öz

Araştırmaya, Trabzon’daki hastanelerde çalışan yönetici hemşirelerin yaşadıkları sorunları saptamak amacı ile yapılmıştır. Araştırmaya üniversite hastanesinde çalışan 26, merkez devlet hastanelerinde çalışan 47 ve ilçelerdeki devlet hastanelerinde çalışan 43 yönetici hemşire katılmıştır (n=116). Veriler, 6 demografik özelliklerle ilgili soru, 12 yönetici hemşirelerin sorunlarına yönelik sorudan oluşan anket ile Mart-Ağustos 2007 tarihleri arasında toplanmıştır. Bulgulara göre yönetici hemşirelerin çoğunluğu ön lisans eğitimine ve ortalama 17 yıllık mesleki deneyime sahiptir. Yönetici hemşireler, yasa ve yönetmeliklerden, görev ve yetkilerinden, başhemşireliğin başhekimliğe bağlı olarak çalışmasından, hemşirelik ve destek hizmetlere bağlı personelin sayısal yetersizliğinden, hekimlerin istemlerini sözlü ya da gecikmeli yapmasından, malzeme araç ve gereçlerin sık bozulmasından, malzeme alımında hemşirelerin görüşlerinin alınmamasından, hastanenin fiziki yapısının ve donanımın ergonomik olmamasından kaynaklanan sorun yaşamaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Hemşirelik, hastane, yönetici hemşire, sorun

Kaynakça

1. Argon G, Yürekli A (1992). Başhemşirelerin görev, yetki ve sorumluluklarına ilişkin bir çalışma. II.Ulusal Hemşirelik Kongresi Bildirileri, Ege Üniversitesi Basımevi, İzmir, 326-335.
2. Çakmakçı A, Vatan F (2003). Manisa il merkezinde görev yapan yönetici hemşirelerin çalışma alanlarında yaşadıkları sorunlar. Modern Hastane Yönetimi Dergisi 7(2): 51-63
3. Deryal Y (2007). Hemşire Hukuku. Sertifikalı Yönetici Hemşire Yetiştirme Kurs Kitabı. Fikret Matbaa, Trabzon, 147–157.
4. Ersoy AF, Arpacı F (1998). Çalışma ortamı koşullarının ergonomik açıdan incelenmesi, 6. Ergonomi Kongresi Kitabı. 27-29 Mayıs 1998, Mert Matbaası, Ankara, 233–247.
5. Görak G (1990). Hastane hizmetleri ve hastane yönetiminden kaynaklanan sorunlar. Hemşirelik Bülteni 5 (17): 23–26.
6. Gülen S (2004). Hemşirelerin görev, yetki, sorumlulukları ve görevleri dışında zorunlu olarak yaptıkları işlerin incelenmesi. 2. Uluslararası- 9 Ulusal Hemşirelik Kongre Kitabı. İ.Ü. Basım ve Yayınevi Müdürlüğü, İstanbul, 329–335.
7. Resmi Gazete (2007). Hemşirelik Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun. 25 Nisan 2007 tarih ve 5634 sayılı, Resmi Gazete 26510.
8. Ilgaz N (1998). Kadın işgücünün kullanım biçimleri: Sağlık sektörüne yönelik alan çalışması. 6. Ergonomi Kongresi Kitabı. 2729 Mayıs 1998, Mert Matbaası, Ankara, 333– 342.

9. Kamhi B (1997). İşletmelerde iş dizaynının iş zenginleştirme ve ergonomi ile ilişkisi ve önemi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul, 1997.
10. Kavuncubaşı Ş (2000). Hastane ve sağlık kurumları yönetimi. Siyasal Kitabevi, Ankara.
11. Khorshid L, Demir Y (2006). Ergonomi ve hemşirelik. Hastane Yönetimi 10(1): 67–75.
12. Koç Z (2004). Hastanelerde çalışan hemşirelerin hizmet içi eğitime yönelik düşünce, beklenti ve sorunları. Hemşirelik Formu Eylül-Ekim: 28–38.
13. Ocak S, Gider Ö, Top M ve ark. (2004). Muğla Devlet Hastanesinde hemşirelerde rol belirsizliğine ilişkin bir çalışma. Modern Hastane Yönetimi 8(1): 54–62.
14. Oktay S, Tatar Ü (1994). Sosyal Sigortalar Kurumu hastanelerinde hemşirelik hizmet içi eğitimi ve hizmet sunumu etkinliklerinin irdelenmesi. Hemşirelik Bülteni 8(32): 14-23.
15. Özmen R (2005). Sağlık mevzuatı. Seçkin Yayıncılık San. ve Tic. A.Ş., Ankara.
16. Seçim H (1991). Hastane yönetim ve organizasyonu. Küre Ajans, İstanbul.
17. Subaşılar A (2001). İstanbul’daki özel hastanelerde eğitim ihtiyacının belirlenmesine yönelik bir araştırma. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
18. Terzioğlu F (2006). The perceived problem solving ability of nurse managers. Journal of Nursing Management 14(5): 340–347.
19. Ulupınar S, Genç Z (1997). Özel bir hastanede yapılan hizmet içi eğitim programının değerlendirilmesi. IV. Ulusal Hemşirelik Eğitimi Sempozyumu. Çevik Matbaacılık, İstanbul, 311–314.
20. Uyer G (2000). Sağlık kurumunun ve hemşirelik hizmetlerinin planlanması ve organizasyonu, komite ve komisyonlar. Uyer G (Ed). Hemşirelik hizmetleri yönetimi el kitabı. İstanbul: Birmat Matbaacılık.
21. Uyer G (1997). Hemşirelik ve yönetim. Hürbilek Matbaacılık, Ankara.
22. Üzgül A (2006) Sağlık Bakanlığı’nın hizmet içi eğitim etkinliklerine ilişkin değerlendirme. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
23. Velioğlu P, Oktay S (1996). Sağlık kurumları yönetimi. Anadolu Üniversitesi Web-Ofset Tesisleri, Eskişehir, 110-137.
24. Vlastarakos PV, Nikolopoulos TP (2007). The interdisciplinary model of hospital administration: do health professionals and managers look at it in the same way?. Europe Journal of Public Health May, 9.
25. Yorgun S (2002). Hemşirelerin hizmet içi eğitime ilişkin görüşlerinin saptanması. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu