İNMELİ HASTALARIN AİLEDEN ALGILADIKLARI SOSYAL DESTEK

Öz

Bu çalışma inmeli hastaların aileden algıladıkları sosyal desteğin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Veriler sosyodemografik özellikleri belirleyen bir anket formu ve Aileden Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ile 70 hastadan elde edilmiştir. Verilerin değerlendirilmesinde yüzdelik, Kruskal Wallis Varyans analizi, bağımsız gruplarda t testi, Mann-Whitney U testi ve Pearson Korelasyon analizi kullanılmıştır. Hastaların aileden algılanan sosyal destek puan ortalamaları 11.21±7.12 olarak bulunmuştu. Aileden algılanan sosyal destek toplam puanının (toplam puan 0–20 arasında değişmektedir) orta düzeyde olduğu görülmektedir. Aileden algılana sosyal destek ile yaş (p

Anahtar Kelimeler

• Sosyal destek, inme, aile

Kaynakça

1. Ardahan M (2006). Sosyal destek ve hemşirelik. Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 9 (2): 68-75.
2. Argon G (2002). Kronik Hastalıklara Uyum. Kronik Hastalıklarda Bakım. İntertıp Tıbbi Yayıncılık, İzmir.
3. Ayaz S, Efe ŞY, Korukoğlu S (2008). Jinokolojik kanserli hastaların algıladıkları sosyal destek düzeyleri ve etkileyen faktörler. Türkiye Klinikleri 28 (6):880–885.
4. Birol L (2004). Hemşirelik Süreci. 6. Baskı, Etki Matbaacılık Yayıncılık, İzmir. Brandstater ME
5. rehabilitation. Physical Medicine & Rehabilitation Principles and Practice. Editors: JA DeLisa, BM Gans, NE Walsh, 4th ed., Lippincott Williams & Wilkins, Philadelphia.
6. Büyükcoşkun A (1998). Evde bakım hizmetleri ve rehabilitasyon. Halk Sağlığı Hemşireliği El Kitabı. Editör: İ Erefe, 1.Baskı, Vehbi Koç Vakfı Yayınları No: 14, İstanbul.
7. Cummings JL, Trimble MR (2002). Nöropsikiyatri ve Davranış Nörolojisi: Küçük Klavuz. Çev. Editörü: G. Aklan, 2. Baskı, Çizgi Tıp Yayınevi, Ankara.
8. Dansuk R, Ağargün M, Kars M (2002). Jinekolojik kanserli hastaların psikososyal özelliklerinin değerlendirilmesi. Jinekolojik Obsetrik 12 (2): 142–147.

9. Diener HC, Cuhna L, Forbe et al. (2008). European Stroke Conference. http://www.escarchive.eu/ice08/ESC08_Final .pdf. (Erişim: 15 Ocak 2009).
10. Durna Z, Yakup K (2003). Hasta ve Yakınları İçin İnme El Kitabı. İstanbul Üniversitesi Basımevi, İstanbul.
11. Eskin M (1993). Reliability of the Türkish version of the perceived social support from friends and familiy scales, scale for interpersonal behavior, and suicide probability scale. Journal of Clinical Psychology 49 (4): 505-522.
12. Hack W, Kaste M, Bogousslavsky J et al. 2003). European stroke initiative
13. recommendations for stroke management update 2003. Cerebrovascular Diseases 16(4): 311–337.
14. Kırbaş D, Bakaç G, Hanoğlu L (1995). Türkiye’de halk sağlığı açısından strok. Beyin Damar Hastalıkları Dergisi 1(1): 75- 83.
15. Larson J, Franzen Dahlin A, Biling E et al. (2005). Predictors of quality of life among spouses of stroke patients during the first year after the stroke event. Scandinavian Journal of Caring Sciences 19: 439-45.
16. Mackowiak MA, Bombois S, Memin A et al.
17. elderly. Drugs Aging 22: 83-493.
18. Özdemir G (2000). Beyin Krizi Nedir? Hakkında Bilmek İstedikleriniz. Türk Beyin Damar Hastalıkları Derneği Yayınları No: 3, Eskişehir: 5-27.
19. Özdemir G, Gücüyener D (2001). Strok’ta risk faktörleri. Türk Beyin Damar Hastalıkları Dergisi 7 (2): 67-70.
20. Özyurt BE (2007). Kanser hastaların algıladıkları sosyal destek düzeyine ilişkin betimsel bir çalışma. Kriz Dergisi 15(1):1-15. Shen JJ, Washington EL (2007). Disparities in outcomes among patients with stroke associated with insurance status. Stroke 18:59-63.
21. Smurawska LT, Alexandrov AV, Bladin CF et al. 1994). Cost of acute stroke care in Toronto, Canada. Stroke 25(8): 1628-31.
22. Şahin D (1999). Sosyal destek ve sağlık. Sağlık Psikolojisi Giriş. Editör: Ü Okyayuz, 1. Baskı, Türk Psikologlar Derneği Yayınları No:19, Ankara.
23. Üstün ME, Karadeniz G (2006). Hemodiyaliz tedavisi gören hastaların yaşam kalitesi ve bilgilendirici hemşirelik yaklaşımının önemi. Fırat Sağlık Hizmetleri Dergisi 1(1):34-43.
24. Yıldırım İ (1997). Algılanan sosyal destek ölçeğinin güvenilirliği ve geçerliliği. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 13: 81-87.