PSİKİYATRİ HEMŞİRELİĞİ EĞİTİMİNİN HEMŞİRELERİN BİLGİ DÜZEYİNE ETKİSİ

Öz

Bu araştırma, bir psikiyatri hastanesinde çalışan hemşirelere verilen psikiyatri hemşireliği eğitiminin, hemşirelerin bilgi düzeyine etkisini değerlendirmek amacı ile yapılmıştır. Araştırma, Nisan 2006-Haziran 2006 tarihleri arasında Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi’nde yapılmıştır. Araştırmanın evrenini, hastanede çalışan 158 hemşire, örneklemini ise bu gruptan psikiyatri hemşireliği konusunda eğitim almaya gönüllü olan ve eğitimlere %80 devam sağlayan 59 hemşire oluşturmuştur. Araştırma verileri, “Tanıtıcı Bilgi Formu” ve “Bilgi Düzeyini Değerlendirme Formu” ile toplanmıştır. Veri toplama araçları, gerekli izinler alındıktan sonra uygulanmıştır. Eğitime katılmak isteyen ve %80 ve üzeri devam gösteren hemşireler, psikiyatri hemşireliğine ilişkin bilgi ve becerilerin aktarılacağı, her biri 45 dakika olmak üzere, dörder ders saatlik olan ve toplam 152 saatlik eğitim programına katılmışlardır. Hemşirelerin eğitim öncesi psikiyatri hemşireliği ile ilgili bilgi puan ortalaması 61.79±15.59 iken, eğitim sonrası 77.40±5.97’ye yükseldiği, bu puan farkının da istatistiksel olarak anlamlı olduğu saptanmıştır (p < 0.001). Hemşirelere verilen psikiyatri hemşireliği eğitiminin, hemşirelerin psikiyatri hemşireliği konusundaki bilgi düzeylerini ve farkındalıklarını arttırdığı saptanmıştır. Bu sonuç doğrultusunda, özellikle psikiyatri hastalarıyla çalışan hemşirelere yönelik psikiyatri hemşireliği ve uygulamaları konusunda benzer, kapsamlı ve sürekli eğitim programlarının düzenlenmesi önerilmektedir

Anahtar Kelimeler

• Hemşirelik, psikiyatri hemşireliği, eğitim, etkili faktörler

Kaynakça

1. …..
2. http://www.baskent.edu.tr/aday/EtkiliOgrenmeYonte mleri.pdf. (Erişim tarihi: 28.07.2008). …..
3. http://www.samsun.saglik.gov.tr/pdf/mev6.pdf.
4. (Erişim tarihi: 29.07.2008) …..
5. http://www.phdernegi.org/ph.aspx. (Erişim tarihi: 28.07.2008)
6. ….. Sağlık meslek liseleri haftalık ders dağılım çizelgesi (Hemşirelik), http://sdb.meb.gov.tr/dersprogramlari.html. (Erişim tarihi: 28.07.2008).
7. Aksayan S, Bahar Z, Bayık A ve ark. (2002). Hemşirelikte Araştırma İlke, Süreç ve Yöntemleri, Ed: Erefe İ, İstanbul.
8. Amerikan Psikiyatri Birliği (1995). Mental Bozuklukların Tanısal ve Sayımsal Elkitabı, Dördüncü Baskı (DSM-IV), Amerikan Psikiyatri Birliği, Washington DC, 1994’ te çeviren Köroğlu, E., Hekimler Yayın Birliği, Ankara.

9. Ançel G (2008). Psikiyatri hemşireliğinde karar verme, otonomi ve ekip çalışması. II. Psikiyatri Hemşireliği Günleri Özet Kitabı, İstanbul, 15.
10. Boydak A (2001). Öğrenme Stilleri, Beyaz Yayınevi, İstanbul.
11. Chakraborty N, Sinha BNP, Nizamie SH et al. (2006). Effectiveness of continuing nursing education program in child psychiatry. Journal of Child and Adolescent Psychiatric Nursing 19: 21-28.
12. Çam O (2004). Türkiye’de ruh sağlığı hizmetlerinde psikiyatri hemşireliği hizmetleri: ruh sağlığı ve hastalıkları alanında eğitim hizmetleri, 40.Ulusal Psikiyatri Kongresi Program ve Bildiri Özetleri Kitabı, Kuşadası, 2004:205-207.
13. Çam O, Akgün E, Babacan-Gümüş A ve ark. (2005). Bir ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinde çalışan hekim ve hemşirelerin klinik ortamlarını değerlendirmeleri ile iş doyumları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Anadolu Psikiyatri Dergisi 6: 213- 220.
14. Çam O, Pektaş İ, Bilge A (2007a) Ebe/Hemşirelere verilen ruh sağlığı ve hastalıkları eğitiminin, ruhsal hastalıklara yaklaşımlarına, iletişim becerilerine ve iş doyumlarına etkilerinin araştırılması. Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksek Okulu Dergisi 10: 7- 16.
15. Çam O, Pektaş İ, Bilge A (2007b). Ebe/Hemşirelerin sorunlu bireylere yönelik tutumlarına ruh sağlığı eğitiminin etkisi. Ege Üniversitesi Hemşirelik Yüksek Okulu Dergisi 23: 51-66.
16. Devebakan N (2005). Sağlık Hizmetlerinde Algılanan Hizmet Kalitesi, Sağlık Hizmetleri Enstitüsü, Proje, İzmir, 22-25.
17. Devebakan N, Aksaraylı M (2005). Sağlık işletmelerinde algılanan hizmet kalitesinin ölçümünde SERVQUAL skorlarının kullanımı ve Özel Altınordu Hastanesi uygulaması. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 5: 38- 53.
18. Dülgerler Ş (2004). Türkiye’ de ruh sağlığı hizmetlerinde psikiyatri hemşireliği hizmetleri: yaşlı sağlığı hizmetlerinde psikiyatri hemşireleri, 40. Ulusal Psikiyatri Kongresi Program ve Bildiri Özetleri Kitabı, Kuşadası, 201-203.
19. Engin E (2004). Türkiye’de ruh sağlığı hizmetlerinde psikiyatri hemşireliği hizmetleri: tedavi edici hizmetlerde psikiyatri hemşireleri, 40. Ulusal Psikiyatri Kongresi Program ve Bildiri Özetleri Kitabı, Kuşadası, 203-205.
20. Fortinash KM (1996). Psychiatric Mental Health Nursing. Mosby- Year Book, İnc. St.Louis.
21. Gürkan A (2004). Türkiye’ de ruh sağlığı hizmetlerinde psikiyatri hemşireliği hizmetleri: çocuk ve ergen ruh sağlığı hemşireliği, 40. Ulusal Psikiyatri Kongresi Program ve Bildiri Özetleri Kitabı, Kuşadası, 196- 198.
22. Karasar N (2005). Bilimsel Araştırma Yöntemi, Nobel Yayınevi 14. Baskı, Ankara.
23. Kaya H, Akçin H (2002). Öğrenme biçemleri/ stilleri ve hemşirelik eğitimi. Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 6: 31-35.
24. Kneisl CR (2004). Creating A Therapeutic Environment, Contemporary Psychiatric-Mental Health Nursing. 1st Edition, Pearson Prentice Hall, New Jersey.
25. Kum N (1996). Psikiyatri Hemşireliği El Kitabı, Vehbi Koç Vakfı Yayınları, Birli Ofset Ltd. Şti., İstanbul.
26. Schultz JM, Videbeck SL (2004). Lippincott’s Manual of Psychiatric Nursing Care Plans. 7. Edition, Lippincott Williams & Wilkins.
27. Townsend MC (2006). Milieu Therapy-The Therapeutic Community, Psychiatric Mental Health Nursing Concepts of Care in Evidence-Based Practice, Chapter: 12, Fifth Edition, F.A. Davis Company, Philadelphia.
28. Uyer G (1997). Hemşirelik ve Yönetim, 3. Baskı, Hürbilek Matbaacılık, Ankara, 267-275.
29. Üstün B, Akgün E, Partlak N (2005). Hemşirelikte