-

Öz

Determınatıon of Nursing Practices for Prevention of Patient Falls Objective: This study was descriptively carried out in order to determine the nurses’ practices for prevention the patient fallings. Method: The study was carried out in a university hospital and two state hospitals related to T.R. Ministry of Health between the dates of 15th January and 15th December. The sample of the study was consisted of 181 nurses of those hospitals, who worked in the clinics except the polyclinics and intensive care clinics and who accepted to participate in the study. Data were collected by using the Question Form including the nurses’ socio-demographic attributes and practices for avoiding the fallings. In evaluation of the data, number and percentage calculation and Chi-Square test were used. Findings: 97.2% of the nurses included in the scope of the study were women, 46.5% of them had bachelor’s degree, the average age of them was (min. 18, max 50) 32.55±7.49, 54.7% of them worked in university hospital, and 45.3% of them worked in the state hospital. 71.3% of the nurses stated that they didn’t evaluate the patients’ risk of falling, 51.8% of them stated they didn’t use indicator to make the patients with the risk of falling recognized, 45.3% of them stated they removed the unnecessary furniture against the risk of falling while designing the patients’ rooms, 69.6% of them stated they paid attention to provide the patients with the risk of falling rooms close to the nurse station, and 65.2% of them stated they used fixing. Conclusion: It was concluded that most of the nurses didn’t evaluate the patients’ risk of falling, but the precautions they took for prevention the patients from falling were similar with the precautions determined in the literature.

Anahtar Kelimeler

• Falls; fall risk evaluation; preventative nursing interventions.

HEMŞİRELERİN HASTA DÜŞMELERİNİ ÖNLEMEYE YÖNELİK UYGULAMALARININ BELİRLENMESİ

Öz

Amaç: Bu çalışma, hemşirelerin hasta düşmelerini önlemeye yönelik uygulamalarını belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Yöntem: Çalışma 15 Haziran-15 Aralık 2010 tarihleri arasında bir üniversite hastanesi ile T.C. Sağlık Bakanlığına bağlı iki devlet hastanesinde gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın örneklemini bu hastanelerde poliklinik ve yoğun bakım klinikleri dışındaki kliniklerde çalışan ve çalışmaya katılmayı kabul eden 181 hemşire oluşturmuştur. Veriler, hemşirelerin sosyo-demografik özelliklerini ve düşmeleri önlemeye yönelik uygulamaları içeren Soru Formu kullanılarak toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde sayı ve yüzdelik hesaplaması ile Kikare testi kullanılmıştır. Bulgular: Çalışma kapsamına alınan hemşirelerin %97.2’si kadın, %46.5’i lisans mezunu, yaş ortalamaları (min. 18, max 50) 32.55±7.49 olup, %54.7’si üniversite hastanesinde %45.3’ü ise devlet hastanesinde çalışmaktadır. Hemşirelerin %71.3’ü hastaların düşme riskini değerlendirmediklerini, %51.8’i düşme riski olan hastaların fark edilmesi için belirteç kullanmadıklarını, %45.3’ü düşme riskine karşı hasta odalarının düzenlenmesinde fazla eşyaları uzaklaştırdığını, %69.6’sı düşme riski olan hastaların odasının hemşire istasyonuna yakın olmasına dikkat ettiğini ve % 65.2’si tespit kullandığını belirtmişlerdir. Sonuç: Hemşirelerin çoğunluğunun hastaların düşme riskini değerlendirmediği ancak hasta düşmelerini önlemeye yönelik aldıkları önlemlerin literatürde belirtilen önlemler ile benzer olduğu sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Düşmeler, risk değerlendirme, önleyici hemşirelik girişimleri

Kaynakça

1. Akyol AD. Falls in the Elderly: What Can Be Done? Int Nurs Rev 2007; 54(2): 191-6.
2. Ang NKE, Mordiffi SZ, Wong HB, Devi K, Evans D. Evaluation of Three Fall-Risk Assessment Tools in an Acute Care Setting. J Adv Nurs 2007; 60(4): 427Aranda-Gallardo M, Asencio JMM, CancaSanchez JC, Mora-Banderas AM, Moya-Suarez
3. AB. Instruments For Assessing The Risk of Falls in Acute Hospitalized Patients: A Systematic Review Protocol. J Adv Nurs 2012;1365-2648.
4. Aştı T, Karadağ A. Klinik Uygulama Becerileri ve Yöntemleri, Nobel Kitabevi 2011; 76-77, İstanbul.
5. Berke D, Aslan EF. Cerrahi Hastalarını Bekleyen Bir Risk: Düşmeler, Nedenleri ve Önlemler. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi 2010; 13(4): 72Çakıt DB, Nacır B, Erdem RH, Karagöz A, Saraçoğlu M. Fear of Falling, Fall Risk and Disability in Patients with Rheumatoid Arthritis. Turk J Rheumatol 2011; 26(3): 217-25.
6. Çapacı K. İnmede Düşme ve Kırıklar. Türk Fizik Tıp Rehabilitasyon Dergisi 2007; 53(1): 7-10.
7. Çeçen D, Özbayır T. Cerrahi Kliniklerinde Yatan Yaşlı Hastalarda Düşme Riskinin Belirlenmesi ve Düşmeyi Önlemeye Yönelik Yapılan Girişimlerin Değerlendirilmesi. EÜHYO Dergisi 2011;27(1):11
8. Çırpı F, Merih D Y, Kocabey YM. Hasta Güvenliğine Yönelik Hemşirelik Uygulamaları Ve Hemşirelerin Bu Konudaki Görüşlerinin Belirlenmesi. Maltepe Üniversitesi Hemşirelik Bilim ve Sanat Dergisi 2009; 2(3): 26-34

9. Degelau J, Belz M, Bungum L, Flavin PL, Harper C, Leys K, Lundquist L, Webb B. Institute for Clinical Systems Improvement (ICSI). Prevention of falls (acute care). Health care protocol. Bloomington (MN): Institute for Clinical Systems Improvement (ICSI). Updated April 2012;1-43.
10. Evans D, Hodgkinson B, Lambert N, Wood J. Falls Risk Factors İn The Hospital Setting: A Systematic Review. Int J Nurs Pract 2001; 7 (1): 38-45.
11. Scott V, Bawa H, Feldman F, Sims-Gould J, Leung M, Tan N. Fall Prevention Guidelines. Promoting Active Living (pal): Best Practice Guidelines For All Prevention in Assisted Living. Victoria (BC): British Columbia Ministry of Healthy Living and Sport. 2008; 1-33.
12. Hitcho EB, Krauss MJ, Birge S, Claiborne Dunagan W, Fischer I, Johnson S, Nast PA, Costantinou E, Fraser VJ. Characteristics and Circumstances of Falls in a Hospital Setting: A Prospective Analysis. J Gen Intern Med 2004; 19 (7): 732Lovallo C, Rolandi S, Rossetti AM, Lusignani M. Accidental Falls in Hospital Inpatients: Evaluation of Sensitivity and Specificity of Two Risk Assessment Tools. J Adv Nurs 2010; 66(3): 690-96.
13. Naharcı İM, Doruk H. Yaşlı Popülasyonda Düşmeye Yaklaşım, TAF Preventive Medicine Bulletin 2009; 8(5):437-44.
14. Özden D, Karagözoğlu Ş, Kurukız S. Hastaların İki Ölçeğe Göre Düşme Riskinin Belirlenmesi ve Bu Ölçeklerin Düşmeyi Belirlemedeki Duyarlılığı: Pilot Çalışma. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi 2012; 15(1): 80-8.
15. Salık Y, Kara B, Çolakoğlu DB. Parkinson Hastalarında Düşme Riskini Etkileyen Faktörlerin İncelenmesi, Parkinson Hastalığı ve Hareket Bozuklukları Dergisi 2007; 10(1-2): 35-41.
16. Savcı C, Kaya H, Acaroğlu R, Kaya N, Bilir A, Kahraman H, Gökerler N. Nöroloji ve Nöroşirürji Kliniklerinde Hastaların Düşme Riski ve Alınan Önlemlerin Belirlenmesi. Maltepe Üniversitesi Hemşirelik Bilim ve Sanatı Dergisi 2009; 2(3):19-25.
17. Soyuer F, Soyuer A, Öztürk A. Kronik İnmede Düşmeyi Etkileyen Faktörler. Türk Serebrovasküler Hastalıklar Dergisi 2006; 12(3): 83-7.
18. Speechley M. Knowledge Translation For Falls Prevention:The View From Canada. J Safety R 2011; 42(6): 453-459.
19. Spoelstra SL, Given BA, Given CW. Fall Prevention in Hospitals: An Integrative Review. Clin Nurs Res 2012;21 (1): 92-112
20. Uz TS, Özdinçler AR, Erdinçler DS. Geriatrik Hastalarda Düşme Risk Faktörlerinin Günlük Yaşam Aktiviteleri Ve Yaşam Kalitesine Etkisi. Turkish Journal of Geriatrics 2011;14 (3): 245-52.
21. Whyte J, Ward P, Eccles W D, Harris R K, Nandagopal K, Torof M J. Nurses’ Immediate Response to The Fall of a Hospitalized Patient: A Comparison of Actions and Cognitions Of Experienced and Novice Nurses. Int J Nurs 2012;49(9):1054-63.
22. Yates KM, Tart RC. Acute Care Patient Falls: Evaluation of a Revised Fall Prevention Program Following Comporative Analysis of Psychiatric and Medical Patient Falls. Appl Nurs Res 2012; 25 (2): 68Yıldırım YK, Karadakovan A. Yaşlı Bireylerde Düşme Korkusu, Günlük Yaşam Aktiviteleri ve Yaşam Kalitesi Arasındaki İlişki. Türk Geriatri Dergisi 2004;7(2): 78-83.