INVESTIGATION OF FACTORS AFFECTING NURSES’ AWARENESS OF CHILD ABUSE AND NEGLECT

Öz

Aim: The aim of this study is to examine the factors affecting nurses’ awareness about child neglect and abuse
Methods: Data of the descriptive study was obtained from nurses working in Istanbul. The sample of the study consisted of 391 nurses who completed the online surveys completely during the data collection period. The research data were obtained using the Personal Information Form and the Scale for the Diagnosis of Symptoms and Risks of Child Abuse and Neglect.
Results: Nurses who participated in the study; The mean age was 32.5 ± 8.4 years, 72.4% were women and 71.6% were university graduates. There was a statistically significant difference (p <0.05) in terms of total scale scores and subscale scores of Diagnosis Scale of Symptoms and Risks of Child Abuse and Neglect according to the nurses' working time (p <0.05). Being a woman, having a longer working time, having difficulty in identifying abuse and neglect, and encountering child sexual abuse increased the total score of the Scale for Diagnosing Symptoms and Risks of Child Abuse and Neglect (p <0.05).
Conclusion: Women nurses, those who have longer working hours and who have encountered child sexual abuse are more aware of child neglect and abuse.

Anahtar Kelimeler

• Child
• Nursing
• Neglect
• Abuse

HEMŞİRELERİN ÇOCUK İHMAL VE İSTİSMARINA İLİŞKİN FARKINDALIKLARINI ETKİLEYEN FAKTÖRLERİN İNCELENMESİ

Öz

Amaç: Hemşirelerin çocuk ihmal ve istismarına ilişkin farkındalıklarını etkileyen faktörleri incelemektir.
Yöntem: Tanımlayıcı tipteki araştırmanın verileri, İstanbul’da çalışan hemşirelerden elde edilmiştir. Verilerin toplandığı sürede online anketleri eksiksiz dolduran 391 hemşire araştırmanın örneklemini oluşturmuştur. Araştırma verileri, Kişisel bilgiler formu ve Çocuk İstismarı ve İhmalinin Belirti ve Risklerinin Tanılanma Ölçeği kullanılarak elde edilmiştir.
Bulgular: Araştırmaya katılan hemşireler; ortalama 32.5±8.4 yaşında, %72.4’ünün kadın ve %71.6’sının üniversite mezunu olduğu belirlendi. Hemşirelerin çalışma süresine göre Çocuk İstismarı ve İhmalinin Belirti ve Risklerinin Tanılanma Ölçeği toplam puanları ve alt boyut puanları açısından istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu (p<0.05) görüldü. Kadın olma, çalışma süresinin fazla olması, istismar ve ihmali tanılamada zorlanma ve çocuk cinsel istismarı ile karşılaşma durumları Çocuk İstismarı ve İhmalinin Belirti ve Risklerini Tanılama Ölçeği toplam puanını yükseltmektedir (p<0.05).
Sonuç: Kadın hemşireler, çalışma süresi fazla olanlar ve çocuk cinsel istismarı ile karşılaşanlar ihmal ve istismara maruz kalan çocukları daha iyi tanılamaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Çocuk
• Hemşire
• İhmal
• İstismar

Kaynakça

1. 1. Geçkil E. Çocuklarda fiziksel istismar ve hemşirelik yaklaşımı. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 2017;6(1):129 –39.
2. 2. Acehan S, Bilen A, Ay MO, Gülen M, Avci A, İçme F. Çocuk istismarı ve ihmalinin değerlendirilmesi. Arşiv Kaynak Tarama Dergisi, 2013;22:4.
3. 3. Arıkan D, Yaman S, Çelebioğlu A. Çocuk ihmali ve istismarı konusunda hemşirelerin bilgileri. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, 2000;3(2):29-55.
4. 4. Afifi T O, MacMillan H L, Taillieu T, Cheung K, Turner S, Tonmyr L, et al. Relationship between child abuse exposure and reported contact with child protection organizations: Results from the Canadian Community Health Survey. Child Abuse & Neglect, 2015;46:198-206.
5. 5. Benbenishty R, Zeira A, Astor RA, Kassabri MK. Maltreatment of primary school students by educational staff in Israel. Child Abuse & Neglect, 2002;26:1291–309.
6. 6. Polat O. Türkiye’de Çocuk İstismarı Raporu. 2. İMDAT Şiddeti Önleme ve Rehabilitasyon Derneği. İstanbul, 2018. 1-41.
7. 7. T.C. Başbakanlık Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu (SHÇEK) ve UNICEF. Türkiye’de Çocuk İstismarı ve Aile İçi Şiddet Araştırması, 2010 http://www.unicef.org.tr/files/bilgimerkezi/doc/cocuk-istismari-raporu-tr.pdf (Erişim tarihi: 25.09.2019)
8. 8. Çatık AE, Çam O. Hemşire ve ebelerin çocuk istismarı ve ihmalinin belirti ve risklerini tanıma düzeylerinin saptanması, Ege Üniversitesi Hemşirelik Yüksek Okulu Dergisi, 2006;22(2):103-19.

9. 9. Tıraşçı Y, Gören S. Çocuk istismarı ve ihmali. Dicle Tıp Dergisi, 2007;34(1):70-4.
10. 10. Bahar G, Savaş HA, Bahar A. Çocuk istismarı ve ihmali: Bir gözden geçirme. Fırat Sağlık Hizmetleri Dergisi, 2009;4(12):51-65.
11. 11. Aral N, Gürsoy F. Çocuk hakları çerçevesinde çocuk ihmal ve istismarı. Milli Eğitim Dergisi 2001;151 Http://Yayim.Meb.Gov.Tr/Dergiler/151/içindekiler.Htm, Erişim Tarihi: 16.05.2019.
12. 12. Ovayolu N, Uçan Ö, Serindağ S. Çocuklarda cinsel istismar ve etkileri. Fırat Sağlık Hizmetleri Dergisi, 2007;2(4):13-22.
13. 13. Ben YY, Attar-Schwartz S, Ziv A, Jedwab M, and Benbenishty R. Child abuse and neglect: Reporting by health professionals and their need for training. The Israel Medical Association Journal, 2010;12(10):598-602.
14. 14. Yılmaz B, Çalışkan D. Bir hastanede çalışan hemşirelerin çocuk ihmal ve istismarına yönelik bilgi ve yaklaşımlarının incelenmesi. Sağlık Akademisi Kastamonu, 2015;4.2:1-15.
15. 15. Yılmaz EB. Çocuk istismarının önlenmesinde kullanılan programlar ve özellikleri. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, 2013;16(4):255-9.
16. 16. Burç A, Güdücü Tüfekçi F. Hemşirelerin çocuk istismarı ve ihmalinin belirti ve risklerini tanıma düzeyleri. Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 2015;6(3):144-51.
17. 17. Metinyurt H, Yıldırım Sarı H. Sağlık çalışanlarının çocuk ihmali ve istismarını tanıma düzeyleri. Çocuk ve Medeniyet, 2016;1:101-21.
18. 18. Schols MW, De Ruiter C, Öry FG. How do public child healthcare professionals and primary school teachers identify and handle child abuse cases? A qualitative study, BMC Public Health, 2013;13(1):807.
19. 19. Uysal A. Çocuk İstismar ve İhmalinin Belirti ve Risklerini Tanımlamada Hemşire ve Ebelerin Bilgi Düzeylerinin Saptanması. Yüksek Lisans Tezi, Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, 1998.
20. 20. Başdaş Ö, Bozdağ F. Hemşirelerin çocuk istismarı ve ihmalinin belirti ve risklerini tanılama durumlarının belirlenmesi. Mersin Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 2018;11(3):267-75.
21. 21. Fraser, JA, Mathews B, Walsh K, Chen L, Dunne M. Factors influencing child abuse and neglect recognition and reporting by nurses: A multivariate analysis. International Journal of Nursing Studies, 2010;47(2):146-53.
22. 22. Herendeen PA, Blevins R, Anson E, Smith J. Barriers to and consequences of mandated reporting of child abuse by nurse practitioners. Journal of Pediatric Health Care, 2014:28(1):1-7.
23. 23. Ba-Saddik AS, Hattab AS. Emotional abuse towards children by schoolteachers in Aden Governorate, Yemen: A cross-sectional study, BMC Public Health, 2012;12(1):647-54.
24. 24. Livny KA, Katz C. Schools, families, and the prevention of child maltreatment: Lessons that can be learned from a literature review. Trauma, Violence and Abuse, 2016;19(2):148-58.
25. 25. Beach SR, Carpenter CR, Rosen T, Sharps P, Gelles R. Screening and detection of elder abuse: Research opportunities and lessons learned from emergency geriatric care, intimate partner violence, and child abuse. Journal of Elder Abuse and Neglect, 2016;28(4-5):185-216.
26. 26. Feng JY, Chang Y, Chang H, Fetzer S, Wang J. Prevalence of different forms of child maltreatment among Taiwanese adolescents: A population-based study, Child Abuse and Neglect, 2015;42:10-9.
27. 27. Gölge ZB, Hamzaoğlu N, Türk B. Sağlık çalışanlarının çocuk istismarı ve ihmali konusundaki farkındalık düzeylerinin ölçülmesi. Adli Tıp Dergisi, 2012;(2):86-96.