TÜRKİYE’DE BÖLGELER ARASI YAKINSAMA: PANEL BİRİM KÖK ANALİZİ
Öz
Neoklasik büyüme modeli, nispi olarak yoksul bölgelerin daha
yüksek gelir düzeyine sahip bölgelerin kişi başına gelir düzeylerine uzun
dönemde yakınsayacaklarını öngörmektedir. Bölgelerin yakınsama eğilimine
sahip olup olmadığı konusu iktisadi araştırmalar açısından son derece önemli bir
konudur. Bu çalışmada Türkiye’de İstatistiki Bölge Birimi Düzey-2 (İBB
Düzey-2) kapsamında bulunan 26 bölge itibariyle Neoklasik büyüme modeli
temelli yakınsama hipotezinin 2004-2008 dönemi için geçerli olup olmadığı
incelenmiştir. Panel birim kök testleri kullanılarak yapılan analizde bölgelerin
gayri safi katma değerleri arasında herhangi bir yakınsama olmadığı tespit
edilmiştir. Çalışmada edinilen bulgular Türkiye’de bölgeler arasında ekonomik
eşitliğin sağlanması amacıyla etkin ve adil bölgesel politikaların gerekliliğini
ortaya koymuştur.
Anahtar Kelimeler
Yakınsama, Neoklasik büyüme modeli, panel birim kök testleri
Kaynakça
- Altın, O., Demirci, S., Çakır, O. ve Semiz, H. (2006) “AB Genişleme Sürecinin Üye Ülkelerin İktisadi Büyümesi ve Dış Ticareti Üzerine Etkileri: Panel Data Analizi”, Erişim: 15 Eylül 2006, http://www.tcmb.gov.tr.
- Altınbaş, S., Doğruel, F. ve Güneş, M. (2002) “Türkiye’de Bölgesel Yakınsama: Kalkınmada Öncelikli İller Politikası Başarılı mı?”, VI. ODTÜ Uluslararası Ekonomi Kongresi , 11-14 Eylül, Ankara, ss.1 21. Barro, R. J. (1991) “Economic Growth in a Cross-Section of Countries”, Quarterly Journal of Economics, 106(2), ss.407 443.
- Barro, R. ve Sala-i-Martin, X. (1990) “Economic Growth and Convergence across the United States”, NBER Working Paper, 3419, ss.1 61.
- Barro, R. ve Sala-i-Martin, X. (1991) “Convergence across States and Regions”, Brooking Papers on Economic Activities , 1, ss.107 182.
- Barro, R. ve Sala-i-Martin, X. (1992) “Convergence”, Journal of Political Economy , 100(2), ss.223 251.
- Bassanini, A. ve Scarpetta, S. (2001) “The Driving Forces of Economic Growth: Panel Data Evidence for the OECD Countries”, OECD Economic Studies , 33, ss.1 56.
- Baumol, W. (1986) “Productivity Growth, Convergence and Welfare: What the Long Run Data Show”, American Economic Review, 76, ss.1072 1085. Berber, M., Yamak, R. ve Artan, S. (2000) “Türkiye’de Yakınlaşma Hipotezinin Bölgeler Bazında Geçerliliği Üzerine Ampirik Bir Çalışma: 1975-1997”, 9. Ulusal Bölge Bilimi ve Bölge Planlama Kongresi Bildiriler Kitabı , ss.51 59.
- Bernard, A. ve Durlauf, S. (1994) “Interpreting Tests of the Convergence Hypothesis”. NBER Technical Working Papers, 159, ss.1 17.
- Bernard, A. ve Jones, C. (1996) “Productivity and Convergence across U. S. States and Industries”, Empirical Economics, 21, ss.113 135.
- Caselli, F., Esquivel, G. ve Lefort, F. (1996) “Reopening the Convergence Debate: A New Look at Cross-Country Growth Empirics”, Journal of Economic Growth , 1(3), ss.363 389.
