ÖRGÜTLERDE KİŞİLERARASI YETENEK TRANSFERİ VE YÖNTEMLERİ: MÜFETTİŞLİK ALANINDA NİTEL BİR ARAŞTIRMA

Cilt: 27 Sayı: 4 12 Ekim 2013
PDF İndir
EN TR

ÖRGÜTLERDE KİŞİLERARASI YETENEK TRANSFERİ VE YÖNTEMLERİ: MÜFETTİŞLİK ALANINDA NİTEL BİR ARAŞTIRMA

Öz

Örgütlerde çalışanların sahip oldukları yetenekler örgüte değer ve rekabet üstünlüğü sağlamakta ve yeni ekonominin en önemli karakteristiklerinden biri olarak kabul edilmektedir. Çalışanlar eylemsel öğrenme, işyerinde kıdemli çalışanlardan öğrenerek ve sosyal yapı içinde edindikleri bilgi ve yetenekleri kullanmakta, bu yetenekleri kendi katkıları ile geliştirmekte ve yeni yetenekler oluşturmaktadır. Tüm bu yeteneklerin yeni çalışanlara aktarılabilmesi örgütler için yüksek önem arz etmektedir. Mevcut çalışma, eski çalışanların bilgi ve yeteneklerinin tür ve niteliğine, bu yeteneklerin yenilere aktarılıp aktarılmadığına ve aktarılıyorsa, hangi yolların kullanıldığına ve bu aktarımda teşvik edici ya da engelleyici unsurların neler olduğuna, bilginin eskime sebeplerine ve örgütün toplam yeteneğinin azalıp azalmadığına odaklanmaktadır. Yarı yapılandırılmış derinlemesine görüşme yöntemi ile kamu sektöründe görev yapan müfettişlerden elde edilen bilgilere dayalı olarak, araştırmanın bazı bulguları arasında; kişilerarası yetenek transferinde informal yöntemlerin kullanıldığı, bilgi aktarımda seçicilik unsurlarının bulunduğu, yeteneklerin önemli bölümünün yenilere aktarılabildiği ve yeteneklerin önemli bölümünün bilişsel nitelikli olduğu, kaybolan yeteneklerin yeniler tarafından geliştirildiği gösterilebilir

Anahtar Kelimeler

Yetenek transferi, bireysel yetenek, kapalı bilgi, insan kaynakları yönetim, örgütsel davranış

Kaynakça

  1. Allee V. (1997), The Knowledge Evolution: Expanding Organizational Intelligence, Butterworth-Heinemann: Boston.
  2. Badaracco JL. (1991), The Knowledge Link: How Firms Compete Through Strategic Alliances, Harvard Business School Press: Boston.
  3. Baron RA. ve Markman GD. (2000), “Beyond Social Capital”, Academy of Management Executive, 14, ss.106–116.
  4. Billet S. (1994), “Situated Learning-A Workplace Experience”, Australian Journal of Adult and Community Education, 34(2), ss.112–130.
  5. Boisot M., Lemmon T., Griffits D. ve Mole V. (1996), “Spinning a Good Yarn: The Identification of Core Competencies at Courtalds”, International Journal of Innovation Management, 11(3/4), ss.425–440.
  6. Brown JS. ve Duguid P. (1991), “Organizational Learning and Communities-ofPractice: Toward a Unified View of Working, Learning, and Innovation”, Organization Science, 2(1), ss.40–57.
  7. Cohen WM. ve Levinthal DA. (1990), “Absorptive Capacity: A Perspective on Learning and Innovation”, Administrative Science Quarterly, 35(1), ss.128–152. Daft R. ve Huber GP. (1987), “How Organizations Learn: A Communication Framework”, Research in the Sociology of Organizations, 5, ss.1–36.
  8. Drucker P. (1985), Management: Tasks Responsibilities Practices, Harper & Row Publishers Inc: New York.
  9. Hamel G. ve Prahalad CK. (1994), Competing for the Future, Harvard Business School Press: Boston.
  10. Hamlyn DW. (1970), The Theory of Knowledge, Anchor Books: New York.

Kaynak Göster

APA
Göksel, A., Aydıntan, B., & Bingöl, D. (2013). ÖRGÜTLERDE KİŞİLERARASI YETENEK TRANSFERİ VE YÖNTEMLERİ: MÜFETTİŞLİK ALANINDA NİTEL BİR ARAŞTIRMA. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 27(4), 19-36. https://izlik.org/JA59LS42KA