HEMŞİRELERİN ÇATIŞMA VE MESLEKİ BAĞLILIK DÜZEYLERİNİ ETKİLEYEN FAKTÖRLERİN İNCELENMESİ
Öz
Bu çalışmada hemşirelerin çatışma ve mesleki bağlılık düzeylerini etkileyen faktörleri belirlemek ve çatışma ile mesleki bağlılık düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığını incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma Ankara ilinde hizmet sunmakta olan dört kamu hastanesinde çalışan hemşireler üzerinde yapılmıştır. Örneklem seçilmeyerek toplam 500 hemşireye anket dağıtılmış, ancak geri dönen anket sayısı 443 (%89) olarak sonuçlanmıştır. Veri toplama aracı olarak üç bölümden oluşan anket kullanılmıştır. Anketin birinci bölümünde kişisel özellikleri tespit etmeye yönelik sorulara yer verilirken, ikinci bölümde hemşirelerin çatışma düzeylerini ölçmek için Mueller ve arkadaşları (1994) tarafından geliştirilen Organizational and Professional Conflict Ölçeği’ne, mesleki bağlılık düzeylerini ölçmek için ise Wallace (1993) tarafından geliştirilen Professional and Organizational Commitment Ölçeği kullanılmıştır.
Ankete cevap veren hemşirelerin çatışma düzeylerini etkileyen faktörler incelendiğinde; yönetsel pozisyonları olmayan, klinik ve poliklinik hemşiresi olarak çalışan hemşirelerin çatışma düzeylerinin anlamlı bir biçimde başhemşire, başhemşire yardımcısı ve klinik sorumlu hemşiresi gibi yönetsel pozisyonlarda çalışan hemşirelerden daha fazla olduğu (p<0.05), buna karşın medeni durum ve hizmet süresinin hemşireler arasındaki çatışma düzeyinin anlamlı bir belirleyicisi olmadığı bulunmuştur (p>0.05). Hemşirelerin mesleki bağlılıklarını etkileyen faktörler incelendiğinde ise; medeni durum, yönetsel pozisyona sahip olup olmama ve hizmet süresi değişkenlerinin mesleki bağımlılık üzerindeki etkilerinin anlamlı olmadığı (p>0.05), ancak çatışma düzeyi ile mesleki bağlılık arasında anlamlı bir ilişkinin olduğu görülmüştür (p<0.05). Araştırma bulgularının, hastane yöneticileri için hemşireler arasında yaşanan çatışmayı yönetmede ve mesleki bağlılıklarının önündeki engelleri anlama ve çözmede önemli bilgiler sunacağı düşünülmektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Aksoy, A. ve Kaplan, M. (2005), “Konaklama İşletmelerinde Departmanlar Arası Çatışmanın Analizi ve Bir Uygulama”, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 15(1): 133-154.
- Aktaş, H. ve Kılınç, T. (2007), “TUROB Üyesi Beş Yıldızlı Otel Yöneticilerinin Çatışma Yönetimi Yaklaşımları İle Bireyler Arası Çatışma Yönetim Tarzları İlişkisi”, Yönetim Dergisi, 18(58):76-87.
- Aykan, E. (2008), “Aile İşletmelerinin Çatışma Nedenleri ve Çatışma Yönetimi Stratejileri: Kayseri İlinde Bir Uygulama”, 3. Aile İşletmeleri Kongresi, İstanbul Kültür Üniversitesi Yayınları Yayın No: 78: 137-150.
- Bayram, A. (2012), İlköğretim Okulu Sınıf ve Branş Öğretmenlerinin Çatışmayı Yönetme Yeterlilikleri (Ankara-Çankaya İlçesi Örneği), I. Cyprus International Congress of Education Reserach, 505-516.
- Blau, G. J. (1985), “The Measurement and Prediction of Career Commitment”, Journal of Occupational Psychology, 58: 277- 288.
- Ceylan, A., Ercan, E. ve Alpkan, L. (2000), “Çatışmanın Sebepleri ve Yönetimi”, Doğuş Üniversitesi Dergisi, 1(2):39-51.
- Erdoğan, İ. (1999), İşletme Yönetiminde Örgütsel Davranış, İ.Ü. İşletme Fakültesi, İşletme İktisadı Enstitüsü Araştırma ve Yardım Vakfı Yayın No: 5, Avcıol Basım – Yayın, İstanbul.
- Eren, E. (2001), Örgütsel Davranış ve Yönetim Psikolojisi, 7. Baskı, Beta Basım Yayım Dağıtım A.Ş., İstanbul.
- Gündüz, B., Tunç, B. ve İnandı, Y. (2013), “Okul Yöneticilerinin Öfke ve Stresle Başaçıkma Yaklaşımları ile Çatışma Yönetimi Stilleri Arasındaki İlişki”, International Journal of Human Sciences, 10(1): 641-660.
- Güney, S. (2001), Yönetim ve Organizasyon, Nobel Yayın ve Dağıtım, Ankara.


