AN ANALYSIS OF THE IMPACT OF POLITICIZATION OF EDUCATION IN TURKEY ON THE RELATIONSHIP WITH EU: CAN THE HUMAN CAPITAL BE THE CONFIDENTIAL CRITERION OF EU? Erhan

This study intends to analyse the relationship and the future of the European Union (EU) and Turkey and seeks to answer this question; Is Turkey that is demanding to become a member of the EU and identifying it as a state policy, really ready for the membership of the Union? In other words, if we take an argument concerning the relationship between European Union and Turkey and the future of this relationship with reference to the Union member states’ political / economic / cultural envisagement about Turkey from a critical viewpoint highlighting interior factors rather than exterior factors, then, what could be the reason why Turkey fails the membership or the primary reason retarding the membership? In this study, it is considered that the answer is hidden in Turkey’s human capital asset and lack of effectiveness. Although important educational and training projects were implemented to develop qualified work force in the last three centuries from Ottoman times to Republican period, it can be concluded that all these efforts were not enough to catch the expected level. A human capital index is developed for this study in order to compare European countries and Turkey and other indexes were also used. Results showed Turkey’s current position with respect to EU and inspire serious policy changes to develop human capital

Bu çalışma Türkiye’nin Avrupa Birliği ile ilişkilerini ve geleceğini analiz etmeye çalışmakta ve şu sorunun cevabını aramaktadır: Avrupa Birliği’ne üye olmayı bir devlet politikası haline getiren Türkiye, buna gerçekten hazır mıdır? Diğer deyişle, üyeliği geciktiren sebepler arasında çokça zikredilen dış unsurları bir an için unutulur, bunun yerine içe dönük eleştirel bir araştırma sürdürmeye çalışılırsa, bu gecikmenin gerçek sebepleri konusunda neler söylenebilir? Bu çalışma, bu problematiği, sorunun politik-kültürel boyutunu vurgulayarak ele almayı denemektedir. Osmanlı-Cumhuriyet tarihine bakıldığında, eğitim alanında önemli projelerin hayata geçirildiği görülmektedir ve denilebilir ki eğitime son üç yüzyıldır yatırım yapılmaktadır. Fakat bütün bu gayretler umulan beşeri sermayeyi oluşturmaya ve gelişmişlik düzeyini yakalamaya yetmemiştir. Bu çalışmaya göre, bunun en önemli sebebi Türkiye’de eğitim daima politik bir meselenin konusu edilmesidir. Bu varsayım, çalışma kapsamında geliştirilen beşeri sermaye indeksi ve diğer indekslere göre yapılan karşılaştırmada mukayeseli olarak ispatlanmaya çalışılmıştır. Beşeri Sermaye seviyesi bakımından Türkiye’nin hâlihazırdaki durumu hayli dikkat çekici sonuçlar ortaya koymaktadır ve önemli politika değişikliklerinin işaretini vermektedir. Sonuç olarak, denilebilir ki, Türkiye Avrupa Birliği’ne girmeye hazır değildir.