OECD ÜLKELERİNDE KAMU HARCAMALARI VE EKONOMİK BÜYÜME İLİŞKİSİ: PANEL SİMETRİK VE ASİMETRİK NEDENSELLİK ANALİZİ
Öz
Bu çalışmada, OECD ülkelerinde kamu harcamaları ve ekonomik büyüme arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu kapsamda kamu harcamaları eğitim, sağlık, savunma ve toplam kamu harcamaları şeklinde alt bileşenlere ayrılarak 4 ayrı model oluşturulmuş ve 1995-2016 dönemine ait veriler kullanılarak panel simetrik ve asimetrik nedensellik testleri uygulanmıştır. Simetrik nedensellik testi sonuçlarına göre, sağlık ve savunma harcamaları ile ekonomik büyüme arasında Keynesyen hipotezin geçerli olduğu belirlenmiştir. Toplam kamu harcamalarıyla ekonomik büyüme arasında Wagner hipotezinin ve eğitim harcamalarıyla ekonomik büyüme arasında ise hem Keynesyen hem de Wagner hipotezinin geçerli olduğu tespit edilmiştir. Nedensel ilişkilerin pozitif ve negatif kaynağına göre incelendiği asimetrik test sonuçlarına göre, 4 modelde de pozitif bileşenler arasında Keynesyen hipotezin geçerli olduğu görülmüştür. Negatif bileşenler açısından ise eğitim ve savunma harcamaları ile ekonomik büyüme arasında Wagner hipotezinin, sağlık ve toplam kamu harcamalarıyla ekonomik büyüme arasında hem Keynesyen hipotezin hem de Wagner hipotezinin geçerli olduğu bulgularına ulaşılmıştır. Bu sonuçlar, genel olarak ekonomik büyüme ile kamu harcamalarının birbirini desteklediğini ve özellikle sürdürülebilir ekonomik büyüme için uygulanacak politikalarda kamu harcamalarının büyük öneme sahip olduğunu göstermektedir.
Anahtar Kelimeler
Kamu Harcamaları,Ekonomik Büyüme,Panel Asimetrik Nedensellik Testi.
Kaynakça
- Abdiyev, R. ve Çetintaş, H. (2017), “Kamu Harcamaları ve Ekonomik Büyüme Arasındaki İlişki: Kırgızistan Örneği”, Optimum Ekonomi ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 4(1), ss. 19-33.
- Ağayev, S. (2017), “Kamu Harcamaları ve Ekonomik Büyüme İlişkisi: Eski Sovyetler Birliği Ülkelerinde Wagner Yasası Analizi (1995-2009)”, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 7(2), ss. 7-27.
- Akçacı, T. (2013), “Eğitim Harcamalarının İktisadi Büyümeye Etkisi”, Kafkas Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 4(5), ss. 65-79.
- Akıncı, A. (2017), “Türkiye’de Eğitim Harcamalarının Ekonomik Büyüme Üzerindeki Etkisi”, Maliye Dergisi, Temmuz-Aralık (173), ss. 387-397.
- Arpaia, A. ve Turrini, A. (2008), Government Expenditure and Economic Growth in the EU: Long-Run Tendencies and Short-Term Adjustment, Economic Papers 300 European Commission Directorate-General for Economic and Financial Affairs Publication, Belgium.
- Arısoy, İ. (2005), Türkiye’de Kamu Harcamaları ve Ekonomik Büyüme İlişkisi (1950-2003), Türkiye Ekonomi Kurumu Tartışma Metni 2005/15.
- Ateş, S. ve Kaytancı, U. B. (2015), “Türkiye’de Kamu Yatırım Harcamalarının Uzun Dönemli Büyüme Etkileri”, İ.Ü. Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 52, ss. 35-59.
- Babalola, S. J. (2011), “Long-Run Relationship between Education and Economic Growth: Evidence from Nigeria”, International Journal of Humanities and Social Science, 1(14), ss. 123-128.
- Barro, R. J. (1988), “Government Spending in a Simple Model of Endogenous Growth”, Journal of Political Economy, 98(5), ss. 103-125.
- Başar S., Künü, S. ve Bozma G. (2016), “Eğitim ve Sağlık Harcamalarının Ekonomik Büyüme Üzerine Etkisi Türkiye Üzerine Bir Uygulama”, Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10, ss. 189-204.


