Erzurum İli Hayvancılığının Yapısal Özellikleri ve Yakın Gelecekteki Durumu Üzerine Genel Değerlendirme

Öz

Bu çalışmada Erzurum ilinin sosyo-ekonomik değerlendirmesi yapılarak hayvansal üretimin il ekonomisindeki yer ve önemi belirlenmeye çalışılmıştır. Şehirleşme oranı Türkiye ortalamasının altında olan ilde kırsal istihdam toplam istihdamın % 62.3’ünü oluşturduğu belirlenmiştir. Bu sosyo ekonomik değerler hayvansal üretimin il ekonomisi için önemli olduğunu ve yakın zamanda da bu önemini koruyacağını ortaya koymuştur. Yaklaşık 540.000 baş büyükbaş hayvan varlığının % 61’inin yerli ırklardan, yaklaşık % 35’inin ise kültür ırkı melez hayvanlardan oluştuğu tespit edilmiştir. İlde küçükbaş hayvan varlığında son yıllarda önemli azalmalar yaşandığı belirlenmiştir. Erzurum ilinde hayvansal üretimde verimlilik düzeylerinin istenilen seviyenin altında olduğu tespit edilmiştir. Rasyonel bir hayvansal üretim için önemli olan hayvancılığa dayalı sanayi işletmelerinin gelişme aşamasında olduğu ancak kapasite kullanımlarının düşük olduğu tespit edilmiştir. Erzurum ili hayvancılığının gelişmesi için örgütlenme çalışmalarına gereken önemin verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. Kârlı ve verimli bir hayvansal üretim için gerekli olan kredi ve finansman desteğinin ilde oldukça yetersiz olduğu belirlenmiştir. Erzurum ilinin kalkınmasında hayvansal üretimin önemli bir potansiyel olduğu ancak bu potansiyelin harekete geçirilmesi için sektörde var olan problemlerin bir bütün olarak ele alınıp kısa dönemde çözüme kavuşturulmasının zorunlu olduğu belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Erzurum ekonomisi, hayvansal üretim

Kaynakça

1. Aral, S., Cevger, Y.(2000). Türkiye’de Cumhuriyet’ten Günümüze İzlenen Hayvancılık Politikaları, Türkiye 2000 Hayvancılık Kongresi, 31 Mart-2 Nisan 2000, Kızılcahamam, Ankara.
2. Dinçer, B., Özaslan, M., Kavasoğlu, T. (2003). İllerin ve Bölgelerin Sosyo-Ekonomik Gelişmişlik Sıralaması Araştırması. DPT Yayınları No: 2671, Ankara.
3. Öğüt, A.A. (2003). Üretici Teşkilatlanması ve Tarımsal Amaçlı Kooperatifler, Karınca, 800: 40-45 Ankara.
4. Er, C. (2003). Kırsal Kalkınmada Kooperatifçiliğin Rolü, Karınca, 794: 6-9, Ankara.
5. Mülayim, Z.G. (1992). Kooperatifçilik, Yetkin Yayınları, Ankara.
6. İnan, İ.H.(2004). Türkiye’de Tarımsal Kooperatifçilik ve AB Modeli, İTO Yayınları, İstanbul.
7. İnan, İ.H., Gülçubuk, B., Ertuğrul, C., Kantürer, E., Baran, E.A., Dilmen, Ö., (2000). Türkiye’de Tarımda Kırsal Kesim Örgütlenmesi, V. Türkiye Ziraat Mühendisliği Teknik Kongresi, 24-27 Haziran 1999, İstanbul.
8. Cevger, Y. (2004). Üretim Uzmanlaşma Gerekli, Cumhuriyet- Tarım ve Hayvancılık , 1: 3-14 İstanbul.

9. Esen, F. (2003). Kısal Kalkınmada Kooperatiflerin Rolü, Karınca 794: 10-17, Ankara.
10. Anonim (2001): Genel Nüfus Sayımı 2000, İller 25 Erzurum, T.C. Başbakanlık DİE, Ankara.
11. Anonim (2002) Ekonomik ve Sosyal Göstergeler İller, 25 Erzurum, T.C. Başbakanlık DİE, Ankara.
12. Anonim (2003). Avrupa Birliği Tarım Politikası “Avrupa’da Yenilenme ve Türkiye’ye Etkisi” Avrupa Birliği Türkiye Temsilciliği, Ankara.
13. Anonim (2005). T.C. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Erzurum Tarım İl Müdürlüğü Farklı Yıllara Ait Veriler, Erzurum.
14. Karaoğlu, M., Macit, M., Aksoy, A. (2001). Tuj Koyunlarının Yarı Entansif Koşullarda Süt Verim Özellikleri, Türk, J. Vet. Anim. Sci. 25: 249-253. Ankara.
15. Anonim (2001b) Gıda Sanayi Özel İhtisas Komisyon Raporu, Et ve et Ürünleri Sanayi Alt Komisyon Raporu, DPT Yayınları, Ankara.
16. Anonim (2002b). İl Tarım ve Kırsal Kalkınma Mastır Planlarının Hazırlanmasına Destek Projesi, Erzurum Tarım Mastır Planı, Erzurum.
17. Anonim, (2004). Genel Tarım Sayımı 2001, T.C. Başbakanlık DİE Yayınları, Ankara.
18. Anonim, (2006). Ülkemiz Süt Hayvancılığında Mevcut Durum, Sorunlar ve Öneriler, T.C. Ziraat Odaları Birliği, http://www.tzob.org.tr/tzob_web/rapor.htm
19. Anonim , (2006b). Türkiye Kırmızı Et Hayvancılığı Raporu, T.C. Ziraat Odaları Birliği http://www.tzob.org.tr/tzob_web/rapor.htm