İskenderun Körfezinde Küçük Çaplı Balıkçılığın Genel Durumu: İskenderun, Arsuz ve Konacık Örneği

Öz

Türkiye de küçük çaplı balıkçılık faaliyetinde kullanılan tekneler, toplam teknelerin % 90’nından fazlasını oluşturmaktadır. İskenderun körfezi, Akdeniz’de en önemli önemli balıkçılık sahalardan biridir. Bu çalışmada, İskenderun körfezinde yer alan üç bölge (İskenderun, Arsuz ve Konacık) dikkate alınmıştır. Çalışmanın amacı, bu bölgelerdeki küçük çaplı balıkçılık ile uğraşan balıkçıların; (i) sosyo-ekonomik yapıları, (ii) balıkçılıkla ilgili çeşitli konulardaki görüşleri ve (iii) aynı zamanda sözü edilen konularla ilgili bölgeler arası benzerlik ve farklılıklarında ortaya konulmasıdır. Araştırma kapsamında ihtiyaç duyulan veriler İskenderun’dan 22, Arsuz’dan 13 ve Konacık’tan 8 olmak üzere toplam 43 adet balıkçı ile yüz yüze yapılan anketlerden elde edilmiştir. Araştırma sonucunda, bölgeler arası farklılıkta kapasite artırımı, yaş, iş, motor gücü (HP), Avrupa Birliği, av aracı ve mülkiyetin ayırt edici faktörler olduğu tespit edilmiştir. Balıkçıların önemli bir bölümünün balıkların muhafazası ve pazarlanması, sahil güvenlik, balık çiftlikleri ve büyük teknelerle ilgili sorunlar yaşadığı belirlenmiştir. Balıkçılığa ilişkin sorunların daha etkin tespit ve çözümü için sektörün tüm paydaşlarının katılımı ile bölgesel düzeyde bir SWOT (Üstünlükler, Zayıflıklar, Fırsat ve Tehditler) analizine ihtiyaç duyulmaktadır. Bununla beraber, bölgedeki balıkçılar eğitilmeli ve bir kooperatif üyesi olmaları teşvik edilmelidir.

Anahtar Kelimeler

• Balıkçı, İskenderun körfezi, Kooperatif, Küçük çaplı balıkçılık

Kaynakça

1. Andrew NL., Bene C., Hall JS., Allison EH., Heck S., Ratner BD., 2007. Diagnosis and management of small- scale fisheries in developing countries., Fish and Fisheries., 8, 227-240.
2. Anonim. 2009. Kooperatifler. www. aib.org.tr/ proje/ kooperatif.doc *Erişim: 15.11.2011].
3. Doğan K., 1997. Su ürünleri sektörü Türk ekonomisinin neresinde. SÜMDER., 1, 15-20.
4. Doğan K., 2010. İstanbul su ürünleri kooperatifleri ve ortaklarının FisheriesSciences.com., 10.3153/jfscom.2010035 yapısı. J 4, 318-328. DOI:
5. DPT., 2007. Dokuzuncu Kalkınma Planı, Balıkçılık 2007- 2013. Özel İhtisas Komisyon Raporu: 672, Yayın No: 2719. Ankara.
6. Çakır M., 2002. Tarım politikalarımızdaki yanlışlar, AB ülkelerinde tarım ve kırsal örgütlenmenin önemi. 17. Milletler Arası Türk Kooperatifçilik Kongresi, Ankara, Türkiye. Türk Kooperatifçilik Kurumu Yayınları S: 16- 30. No:94,
7. FAO., 2010. The state of word fisheries and aquaculture. Food and Agriculture Organization of United Nations, Fisheries and Aquaculture Depatment, ISSN 1020-5489, Rome, Italy.
8. Hatay İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü., 2011. Rakamlarıyla Hatay Tarım Kimliği 2011. http:// www.hataytarim.gov.tr *Erişim: 28.08.2011+.

9. Kurtar KG., 2008. Balıkçılık Politikalarında Küresel Gelişmeler Kapsamında Ülkemizde Devlet Yardımla- rına Bakış. AB Uzmanlık Tezi, Tarım ve Köyişleri Ba- kanlığı, Ankara.
10. Ortmann GF., King RP., 2007. Agricultural Cooperatives I: History, Theory and Problems. Agrekon., 46, 40-68.
11. Şahinler S., Can MF., Görgülü Ö., İğne KD., 2005. Samandağ İlçesinde (Hatay) Balıkçılığın Genel Duru- mu, Sorunları ve Çözüm Önerileri Üzerine Bir Araş- tırma. Fırat Üniv. Fen ve Müh. Bil. Der., 17, 605-611.
12. Taşdan K., Çeliker A., Arısoy H., Ataseven Y., Dönmez D., Gül U., Demir A., 2010. Akdeniz bölgesinde su ürün- leri avcılığı yapan işletmelerin sosyo-ekonomik anali- zi. Yayın no:179. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, Tarım- sal Ekonomi Araştırma Ensitütüsü, Lodumlu, Ankara.
13. TUİK., 2011. Su Ürünleri İstatistikleri, Türkiye İstatistik Kurumu. http:// www. tuik. gov.tr *Erişim: 27.09.2011].
14. Uzmanoğlu S., Soylu M., 2006. Karasu (Sakarya) bölgesi deniz balıkçılarının sosyo-ekonomik yapısı. E.Ü. Su Ürünleri Dergisi., 23, 515-518.
15. Ünal V., Yercan M., 2006. Türkiye’de Su Ürünleri Kooperatifleri ve balıkçılar için önemi. E.Ü. Su Ürün- leri Dergisi., 23, 221-227.