-

Öz

  Nowadays,  metabolic  syndrome  is  becoming  a  big  public  health  problem  in  the  world.  It  is  characteristic  with  high  blood   pressure,   obesity,   insulin   resistance   and   diabetes   mellitus.   Patients   with   metabolic   syndrome   should   change   their  lifestyle.   Physical   activities,   changing   diet   and   weight   loss   are   essential   in   the   treatment.   When   patients   with   metabolic  syndrome  do  not  achieve  their  treatment,  they  should  use  some  drugs.  Firstly,  treatment  of  insulin  resistance  is  essential.  Metformin,   thiazolidinedions   or   glitazons   should   be   used   in   the   treatment   of   insulin   resistance   and   diabetes   mellitus.  Secondly,  dyslipidemia  and  obesity  should  be  treated  with  statin  and  fibrat.  Metabolic  syndrome’s  other  components  like  cardiovascular  disease,  hypertension  and  polycystic  ovary  syndrome’s  treatment  is  generally  linked  with  the  treatment  of  insulin   resistance,   obesity   and   dyslipidemia   since   the   insulin   resistance   is   the   main   factor   in   the   metabolic   syndrome.  Metabolic  syndrome  should  be  early  treated,  because  later  treatments  are  inadequate  and  very  expensive.  The  aim  of  this  review  is  to  reflect  the  metabolic  syndrome,  its  prevention  and  treatment  in  the  light  of  current  knowledge  available.  Key  words:  Diabetes  Mellitus,  Metabolic  syndrome,  Obesity,  Treatment.        

Anahtar Kelimeler

• -

Metabolik Sendromun Tedavisi

Öz

Bugünlerde, metabolik sendrom bütün dünyada büyük bir sağlık problem oluşturmaktadır. Metabolik sendrom, yüksek kan basıncı, obezite, insülin rezistansı ve diabetes mellitus ile karakterizedir. Metabolik sendromlu hastalar yaşam şekillerini değiştirmelidir. Metabolik sendromlu hastaların tedavisinde fiziksel aktivite, diyetteki değişiklikler ve kilo kaybı gereklidir. Bu hastalar, yaşam şekli değişikliği ile tedaviyi başaramazsa, bazı ilaçlar kullanmalıdırlar. İlk olarak, insülin rezistansının tedavi edilmesi gerekir. İnsülin rezistansının ve diabetes mellitusun tedavisinde metformin, tiazolidinedionlar veya glitazonlar kullanılmalıdır. İkinci olarak, dislipidemi ve obezitenin statin ve fibratlarla tedavi edilmesi gerekir. Kardiyovasküler hastalıklar, hipertansiyon ve polikistik over sendromu gibi metabolik sendromun birleşenlerinin tedavisi genellikle insülin rezistansının, obezitenin ve dislipideminin tedavisi ile ilişkilidir. Çünkü, insülin rezistansı metabolik sendromun temel sebebini oluşturmaktadır. Metabolik sendrom erken tedavi edilmelidir, çünkü geciken tedaviler yetersiz kalmakta ve çok pahalı olmaktadır. Bu derlemenin amacı, metabolik sendrom, korunması ve tedavisini güncel bilgiler ışığında yansıtmaktır.

Anahtar Kelimeler

• Diabetes  mellitus,  Metabolik  sendrom,  Obezite,  Tedavi.

Kaynakça

1. Adiels M., Olofsson SO., Taskinen MR., Boren J., 2006. Diyabetik dislipidemi. Curr. Opin. Lipidol., 17, 238-246.
2. Aksoy DY., Gürlek A., 2004. Tip 2 diyabetin tedavisinde yeni umut Thiazolidinedionlar. Hacettepe Tıp Dergisi., 35, 123-126.
3. Altunkaynak BZ., Özbek E., 2006. Obezite nedenleri ve tedavi seçenekleri. Van Tıp Dergisi., 13, 138-142.
4. Anonim, 2007. Metabolik Sendrom Kılavuzu,. http://www.turkendokrin.org/files/pdf/metaboli k_sendrom.pdf. [Erişim:12.08.2012].
5. Ayvaz G., Kan E., 2010. Tip 2 diyabetes mellitus tedavisinde oral antidiyabetik ilaçlar tip 2 diyabetes mellitus tedavisi. MİSED., 23-24, 8-13.
6. Barter PJ., Rye KA., 2008. Is there a role for fibrates in the management of dyslipidemia in the metabolic syndrome. Arterioscler. Thromb. Vasc. Biol., 28, 39-46.
7. Bolu ŞE., 2008. Diyabetes mellituslu hastaların tedavisinde hipoglisemi. Turkiye Klinikleri J Endocrin-Special Topics., 1(1), 92-100.
8. Büyüktuncer Z., Köksal G., Erbaş T., 2009. Metabolik sendrom ve diyet. Journal of Dialog in Endocrinology., 6, 220-225.

9. Can S., 2005. Hiperlipideminin ilaç tedavisi: Fibratlar. Türkiye Klinikleri J. Med. Sci., 1, 49-56.
10. Çakmak N., Çam N., 2005. Metabolik sendrom önemi ve tedavisi. MN Cardiology., 12(2), 133-138.
11. Çorakçı A., 2002. Tip II diabetes mellitusda ilaç seçimi. In “İç Hastalıklarında Karar Verme”, Ed., İH Koçar, S Erikçi, Y Baykal, 427-434, GATA Basımevi, Ankara.
12. Day C., 1999. Thiazolidinediones a new class of antidiabetic drugs. Diabetic Med., 16, 179-192.
13. Durak MS., Akbıyık F., Demirpençe E., 2007. Obezite patogenezi. Hacettepe Tıp Dergisi., 38, 167-172.
14. Erbaş T., 2006. Metabolik sendrom tedavisi. Tükiye Klinikleri J. Int. Med. Sci., 2, 84-88.
15. Ersanlı M., 2007. Dislipidemi tedavisinde statinlerin önemi. Türk Kardiyol. Dern. Arş., 35, 1-7.
16. Field BCT., Chaudhri OB., Bloom SR., 2009. Obesity treatment novel peripheral targets. Brit. J. Clin. Pharmacol., 68, 830-843.
17. Frank N., Geor RJ., Bailey SR., Durham AE., Johnson PJ., 2010. Equine Metabolic Syndrome., J Vet Intern Med., 24(3), 467-475.
18. German AJ., 2006. The growing problem of obesity in dogs and cats. J Nutr., 136, 1940-1946.
19. Gören B., Fen T., 2008. Metabolik sendrom. Türkiye Klinikleri J. Med. Sci., 28, 686-696.
20. Grundy SM., 2004. Obesity, metabolic syndrome, and cardiovascular disease. J. Clin. Endocrinol. Metab., 89, 2595-2600.
21. Grundy SM., 1998. Statin trials and goals of cholesterol lowering therapy. Circulation., 97, 1436-1439.
22. Gupta A., Guyomard V., Zaman MJS., Rehman HU., Myint PK., 2010. Systematic review on evidence of the effectiveness of cholesterol-lowering drugs. Adv. Ther., 27, 348-364.
23. Gülçelik NE., Gürlek A., Usman A., 2007. Obezitenin medikal tedavisi. Hacettepe Tıp Dergisi., 38, 212217.
24. Gültekin H., Şahin S., 2005. Oreksinler (hipokretinler): Antiobezite tedavisinde yeni hedef moleküller. Genel Tıp Derg., 15, 85-90.
25. Halford JCG., Boyland EJ., Blundell JE., Kirkham TC., Harrold JA., 2010. Pharmacological management of appetite expression an obesity. Nature Reviews Endocrinol., 6, 255-269.
26. Harte AL., Mcternan PG., Mcternan CL., Smith SA., Barnett AH., Kumar S., 2003. Rosiglitazone inhibits the insulin-mediated increase in PAI-1 secretion in human abdominal subcutaneous adipocytes. Diabetes Obes Metab., 5, 302-310.
27. He K., Liu K., Daviglus ML., Morris SJ., Loria CM., Van Horn L., Jacobs Jr., Savage PJ., 2006. Magnesium intake and incidence of metabolic syndrome among young adults. Circulation., 113, 16751682.
28. Hollander P., 2003. Orlistat in the treatment of obesity. Prim. Care Clin. Office Pract., 30, 427440.
29. Hsu YW., Chu DC., Ku PW., Liou TS., Chou P., 2010. Pharmacotherapy for obesity past, present and future. J. Exp. Clin. Med., 2, 118-123.
30. Inzucchi SE., 2002. Oral antihyperglycemic therapy for type 2 diyabetes. J. Am. Med. Assoc., 287, 360372.
31. Inzucchi, SE., Mcguire D., 2008. New drugs for the treatment of diyabetes : Part II: Incretin based therapy and beyond. Circulation., 117, 574-584.
32. Kalak S., Akkuş İ., Çağlayan O., Can ÜG., Zeren EM., 1996. Diyabetes mellitus ve serbest radikaller. Türkiye Klinikleri J. Med. Sci., 16, 206-211.
33. Kansra UC., Sircar S., 2000. Insulin therapy practical points. J. Indian Acad. Clin. Med., 1(3), 285-293.
34. Karakoç MA., Konca C., 2010. Diyabetes mellitusta insülin tedavisi. MİSED., 23-24, 14-18.
35. Kaya A., 2003. Obezite ve hipertansiyon. Türk Jem., 7(2), 13-21.
36. Kayıkçıoğlu M., Can HL., Özerkan F., Kültürsaray H., Payzin S., Soydan İ., 2002. Tip II kombine hiperlipidemili olgularda fibrat tedavisinin lipid profili, c-reaktif protein ve fibrinojen düzeylerine etkisi. Türk Kardiyol. Dern. Arş., 30, 88-92.
37. Kern PA., Di Gregorio GB., Lu T., Rassouli N., Ranganathan G., 2003. Adiponectin expression from human adipose tissue. Diabetes., 52, 17791785.
38. Knowler WC., Barrett-Connor E., Fowler SE., Hamman RF., Lachin JM., Walker EA., Nathan DM., 2002. Reduction in the incidence of type 2 diyabetes with lifestyle intervention or metformin. New Engl. J. Med., 346, 393-403.
39. Lalloyer F., Staels B., 2010. Fibrates, glitazones, and peroxisome proliferator-activated receptors. Arterioscler Thromb. Vasc. Biol., 30, 894-899.
40. Lamarche B., Lemieux I., Despres JP., 1999. The Small Dense LDL phenotype and the risk of coronary heart disease: epidemiology, patho-physiology and therapeutic aspects. Diabetes Metab., 25, 199-211.
41. Lebovitz HE., 2002. Differentiating members of the thiazolidinedione class: a focus on safety. Diabetes-Metab. Res., 18, 23-29.
42. Leo VD., Marca A., Petraglia F., 2002. Insulin-lowering agents in the management of polycystic ovary sendrome. Endocr. Rev., 24, 633-667.
43. Marsh JD., Keyrouz SG., 2010. Stroke prevention and treatment. J. Am. Coll. Cardiol., 56, 683-691.
44. Meigs JB., 2003. The metabolic sydrome. Brit. Med. J., 327, 61–62.
45. Nachimuthu S., Raggi P., 2006. Novel agents to manage dyslipidemias and impact atherosclerosis. Cardiovasc. Hematol. Disord. Drug. Targets., 6, 209-217.
46. Oğuz A., 2008. Metabolik sendrom. Klin. Psikofarmakol. B., 18, 57-61.
47. Pacheko CA., Parrott MA., Raskin P., 2002. The Treatment of hypertension in adult patients with diabetes. Diabetes Care., 25, 134-147.
48. Padwal R., Laupacis A., 2004. Antihypertensive therapy and incidence of type 2 diabetes. Diabetes Care., 27, 247-255.
49. Pişkinpaşa S., Yıldız BO., 2005. Polikistik over sendromu. Hacettepe Tıp Dergisi., 36, 168-174.
50. Sağkan O., Aykın A., 1991. Günümüzde hipertansiyon tedavisinde ilaç seçimi. Turkiye Klinikleri J. Med. Sci., 11(3), 166-170.
51. Sarafidis PA., Bakris GL., 2006. Antihypertensive treatment with beta-blockers and the spectrum of glycaemic control. Q. J. Med., 99, 431-436.
52. Sarti C., Gallagher J., 2006. Metabolik sendrom prevalansı, KKH riski ve tedavisi. J Diabetes Complicat., 2, 106-120.
53. Schoonjans K., Auwerx J., 2000. Thiazolidinediones an update. Lancet., 355, 1008-1010.
54. Siscovick DS., Raghunatan TE., Psaty BM., Koepsell TD., Wicklund KG., Lin X., Cobb L., Rautaharju PM., Copass MK., Wagner EH., 1994. Diuretic theraphy for hypertension and the risk of primary cardiac arrest. N. Engl. J. Med., 330, 1852-1857.
55. Song Y., Ridker PM., Manson JE., Cook NR., Buring JE., Liu S., 2005. Magnesium intake, c-reactive protein, and the prevalence of metabolic syndrome in middlle-aged and older US women. Diabetes Care., 28, 1438-1444.
56. Soyuer F., Ünlühizarcı K., 2010. Diyabetes mellitus ve fiziksel aktivite. Journal of Dialog in Endocrinology., 7(2), 72-76.
57. Stafylas PC., Sarafidis PA., 2008. Carvedilol in hypertension treatment. Vasc. Health. Risk. Manag., 4, 23-30.
58. Şahin M., Delibaşı T., 2010. İnsülin direncinde farmakoterapi. Journal of Dialog In Endocrinology., 7(1), 42-46.
59. Tanakol R., 2003. Obezite tedavisinde orlistat. Türk Jem., 7(2), 87-97.
60. Tsilchorozidou T., Overton C., Conway GS., 2004. The pathophysiology of polycystic ovary syndrome. Clin Endocrinol., 60, 1-17.
61. Tuğrul A., 2002. Diyabetes mellitus ve hipertansiyon. Balkan Med J., 19(1), 44-54.
62. Turner RC., Cull CA., Frighi V., Holman RR., 1999. Glicemic control with diet, sulfonilurea, metformin or ınsulin patients with type 2 diyabetes mellitus. J. Am. Med. Assoc., 281, 2005-2012.
63. Uygun A., 2007. Non-Alkolik yağlı karaciğer hastalığında 2008 de tedavi nasıl olmalıdır. Güncel Gastroentoloji., 11, 240-247.
64. Van Bortel LMAB., Struijker-Boudier HAJ., Safar ME., 2001. Pulse pressure, arterial stiffness, and drug treatment of hypertension. Hypertension., 38, 914-921.
65. Verges B., 2004. Clinical interest of PPARS ligands. Diabetes Metab. J., 30, 7-12.
66. Yetkin İ., Çimen AR., 2010. Obezite ve güncel tedavi yöntemleri. MİSED., 23-24, 68-77.
67. Yüksel H., 2005. Statin-Fibrat kombinasyon tedavisi. Türk Kardiyol. Dern. Arş., 33, 170-176