Organik Yem Bitkileri Yetiştiriciliği

Öz

Dünyada organik et ve süt ürünlerine olan talep artmaktadır. Bu talebin karşılanabilmesi için organik hayvancılıkta en önemli girdiyi oluşturan organik yem ihtiyacının karşılanması gerekir. Organik yem bitkileri yetiştiriciliği geleneksel yetiştiricilikten bir kısım farklılıklar göstermektedir. Organik tarım yetkilendirilmiş kuruluş ile çiftçi arasında yapılan bir sözleşme ile başlamaktadır. Yetiştiricilik yetkilendirilmiş kuruluşun kontrolü ile devam etmekte ve ürünün sertifikalandırılması ile son bulmaktadır. Organik yem bitkileri yetiştiriciliğinde ele alınması gereken önemli konular tohum yatağı hazırlığı, ekim, gübreleme, sulama, hastalık, zararlı ve yabancı otlarla mücadele ile hasattır.

Anahtar Kelimeler

• Organik yem bitkileri, yonca, korunga, çayır üçgülü, fiğler

Kaynakça

1. Açıkgöz, E., 2001.Yem Bitkileri. Uludağ Üniv. Güçlendirme Vakfı Yayın No: 182, 584 s.
2. Ahlgren, GH., 1956. Forage Crops. McGraw-Hill Book Company. Inc. USA, 536 p.
3. Altın, M., 1987. Sulu koşullarda bazı yem bitkileri ile bunların karışımlarının değişik azot seviyelerindeki kuru ot verimleri. Doğa Tar. ve Orm. Derg., 11: 249-261.
4. Altın, M., Gökkuş, A., 1988. Erzurum sulu koşullarında bazı yem bitkileri ile bunların karışımlarının değişik ekim şekillerindeki kuru ot verimleri üzerinde bir araştırma. Doğa Tar. ve Orm. Derg., 12: 24-36.
5. Anonim, 2005. Organik Tarımın Esasları ve Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Tarımsal Üretim Geliştirme Genel Müdürlüğü, Ankara.
6. Anonim, 2006. Organik Tarım İstatistikleri. T.C. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı İstatistikleri. Ankara
7. Aydın, İ., Tuncer, C., Ecevit, O., 1994. Mısırın soya ve fasulye ile karışık ekiminin mısır kurdu (Ostrinia nubialis, Lep: Pyralidae)’nun zarar düzeyi üzerinde etkileri. Ondokuz Mayıs Üniv. Ziraat Fakültesi Derg. 9(1): 35-41.
8. Bell, N.L., Willoughby, B.E., 2003. Areview of the role of predatory mites in the biological control of lucerne flea Sminthurus viridis (L.) (Collembola; Sminthuridae) and their potential use in New Zealand. New Zealand J. Agric. Res., 46: 141-146.

9. Chung, I.M., Miller, DA., 1996. Natural herbicide potential of alfalfa residue on selected weed species. Agron. J., 87: 920- 925.
10. Çakmakçı, S., Açıkgöz E., 1987. Adi fiğ (Vicia sativa)’de ekim zamanı, sıra uzaklığı ve biçim devrelerinin ot verimi ve kalitesine etkisi. Doğu Tu Tar. ve Orm. Derg., 1: 179-185.
11. Çomaklı, B., 1991. Farklı sıra aralığı, sulama seviyesi ve fosforlu gübrelemenin, çayır üçgülü (Trifolium pratense L.)’nün kuru ot ve ham protein verimi ile otun ham protein oranına etkileri üzerinde bir araştırma. Türkiye 2. Çayır-Mer’a ve Yem Bitkileri Kongresi, 28-31 Mayıs 1991, İzmir.
12. Fan, F.L, Zhang, F.S, Song, Y.N, Sun, J.H, Bao, X.G., Guo, T.W, Li, L., 2006. Nitrogen fixation of faba bean (Vicia faba L.) interacting with a non-legume in two contrasting intercropping systems. Plant and Soil, 283: 275-286.
13. Ghavami, M.D., Karaca, İ., 2001. Kültürel önlemlerden biçim zamanlamasının yoncadaki zararlı ve yararlı böceklere etkisinin araştırılması. Türkiye 2. Ekolojik Tarım Sempozyumu, 14-16 Kasım 2001, Antalya.
14. Gökkuş, A, Koç, A., Serin, Y., Çomaklı, B., Tan, M., Kantar, F., 1999. Hay yield and nitrogen harvest in smooth bromegrass mixtures with alfalfa and red clover in relation to nitrogen application. European J. Agron., 10: 145-151.
15. Halitligil, M.B., Erkovan, H.İ., Serin, Y., Tan, M., Kışlal, H., 2007. Bazı baklagil-buğdaygil yem bitkileri karışımlarında azot transferi, azot kullanım etkinliği ve gübrenin paylaşımı. Türkiye 7. Tarla Bitkileri Kongresi, 25-27 Haziran 2007, Erzurum.
16. Iijima, M., Izumi, Y., Yuliadi, E., Sunyota, Ardjasa, W.S., 2004. Cassava-based intercropping systems on Sumatra Island in Indonesia: Productivity, soil erosion and rooting zone. Plant Production Sci., 7: 347-355.
17. Jung, G.A, Shaffer, J.A, Posenberg, J.L., 1991. Sward dynamics and herbage nutritional value of alfalfa-ryegrass mixtures. Agron. J., 83, 786-794.
18. Kırımhan, S., 2005. Organik Tarım Sistemleri ve Çevre. Turhan Kitabevi Ofset Matb. 350 s.
19. Koç, A, Gökkuş, A., Tan, M., Çomaklı, B., Serin, Y., 2004. Performance of tall fescue and lucerne-tall fescue mixtures in highland of Turkey. New Zealand J. Agric. Res., 47: 61-65.
20. Manga, İ., 1978. Yonca ve Korungada Değişik Olgunluk Devrelerinde Yapılan Biçmelerin Ot Verimine Otun Kalitesine ve Yedek Besin Maddelerine Etkileri Üzerinde bir Araştırma. Atatürk Üniv. Zir. Fak. Yay. No: 228, Erzurum.
21. Matteson, P.C, Altıeri, M.A, Gagne, W.C., 1984. Modification of small farmer practices for better management. Ann. Rev. Entomology, 29: 383-402.
22. Meelu, O.P, Singh, Y, Singh, B., 1994. Green Manuring for Soil Productivity Improvement. FAO, World Soil Resources Reports: 76, Roma, 123 p.
23. Metcalf, R.L, Luckmann, W.H., 1982. Introduction to Insect Pest Management , 2nd ed. John Wiley and Sons, New York, NY, p: 446-453.
24. Miller, D.A., 1984. Forage Crops. McGraw-Hill Book Company, USA, 529 p.
25. Odhiambo, J.J.O, Bomke, A.A., 2001. Grass and legume cover crop effects on dry matter and nitrogen accumulation. Agronomy J., 93: 299-307.
26. Page, W.W, Smith, M.C, Holt, J, Kyetere, D., 1999. Intercrops, Cicadulina spp., and maize streak virus disease. Annals of Applied Biol., 135: 385-393.
27. Risch, S.J., Adow, D., Altıeri, M.A., 1983. Agroecosystem diversity and pest control: Ata, tentative conclusions and new research directions. Environ. Entomol., 12: 625-629.
28. Serin, Y., 1989a. Erzurum kıraç şartlarında sonbahar ve ilkbaharda ekilen kılçıksız brom (Bromus inermis Leyss)’da gübreleme, biçim zamanı ve sıra aralığının ot verimine, otun ham protein oranına ve ham protein verimine etkileri üzerinde bir araştırma. Doğa Tu Tar. ve Orm. Derg., 13 (2): 395-406.
29. Serin, Y., 1989b. Erzurum sulu şartlarında sonbahar ve ilkbaharda ekilen kılçıksız brom (Bromus inermis Leyss)’da gübreleme, biçim zamanı ve sıra aralığının ot ve ham protein verimi ile otun ham protein oranına etkileri üzerinde bir araştırma. Doğa Tu Tar. ve Orm. Der., 13 (3a): 750-764.
30. Serin, Y., Gökkuş, A., Tan, M., Çomaklı, B., Koç, A., 1997. Otlakiye amacıyla kullanılabilecek baklagil ve buğdaygil yem bitkileri ile bunların karışımlarının belirlenmesi. Tarla Bitkileri Merkez Araşt. Enst. Der., 6 (1): 15-26.
31. Serin, Y., Gökkuş, A., Tan, M., Koç, A., Çomaklı, B., 1998. Sun’i çayır tesisinde kullanılabilecek uygun yem bitkileri ve karışımlarının belirlenmesi. Türk Tar. ve Orm. Der., 22:13-20.
32. Serin, Y., Tan, M., 2001a. Baklagil Yem Bitkileri. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları, No: 190, 177 s.
33. Serin, Y., Tan, M., 2001b. Yem Bitkileri Kültürüne Giriş. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları, No: 206, 217s.
34. Serin, Y., Tan, M., 2004. Buğdaygil Yem bitkileri. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları, No: 81, 232 s.
35. Sezen, Y., 1991. Gübreler ve Gübreleme. Atatürk Üniv. Ziraat Fak. Yay. No: 303, 251s.
36. Soyergin, S., 2006. Organik tarımda toprak verimliliğinin korunması, gübreler ve organik toprak iyileştiriciler. Sürdürülebilir Rekabet Avantajı Elde Etmede Organik Tarım Sektörü Sektörel Stratejiler ve Uygulamalar. Urak Yay. 2006/1, 221-249.
37. Sullivan, P., 2001. Organic Alfalfa Production. ATTRA, Appropriate Transfer for Rural Areas, Rural Business- Cooperative Service, Arkansas, USA.
38. Tan, M., Serin, Y., 1996. Değişik fiğ+tahıl karışımları için en uygun karışım oranı ve biçim zamanının belirlenmesi. Atatürk Üniv. Ziraat Fak. Der., 27: 475-489.
39. Tan, M., Serin Y., Erkovan, H.İ., 2003. Değişik oranlarda ekilen ve farklı zamanlarda biçilen koruyucu bitkinin yonca tesisi üzerine etkileri. Türkiye 5. Tarla Bitkileri Kongresi, 13-17 Ekim, Diyarbakır, (2): 43-47.
40. Teasdale, J.R, Devine, T.E, Mosjidis, J.A, Bellinder, R.R, Beste, C.E., 2004. Growth and development of hairy vetch cultivars in the Northeastern United States as influenced by planting and harvesting date. Agronomy Journal, 96: 1266-1271.
41. Tosun, F., 1974. Baklagil ve Buğdaygil Yem Bitkileri Kültürü. Atatürk Üniv. Yay. No: 242, Ziraat Fak. Yay. No: 123, Ders Kitapları Seri No: 8, Erzurum, 300 s.
42. Tosun, F., Altın, M., Akten, Ş., Akkaya, A., Serin, Y., Çelik, N., 1987. Erzurum kıraç şartlarında bazı ekim nöbeti sistemlerinin buğday verimine etkileri üzerinde bir araştırma. Türkiye Tahıl Sempozyumu, 6-9 Ekim 1987, Görükle, Bursa, s: 123-135.
43. Trenbath, B.R., 1993. Intercropping for the management of pests and diseases. Field Crops Res., 34: 381-405.
44. Ünver, İ., 2006. Organik tarımda su yönetimi. Sürdürülebilir Rekabet Avantajı Elde Etmede Organik Tarım Sektörü Sektörel Stratejiler ve Uygulamalar. Urak Yay. 2006/1, 251- 295.
45. Yolcu, H., 1998. Biçim zamanı ve anız yüksekliğinin kesif yem hammaddesi olarak yoncanın verim ve besleme değerine etkileri. Y. Lisans Tezi, Atatürk Üniv. Fen Bil. Enst., Erzurum.