Gökhöyük Tarım İşletmesi Topraklarının Kalite Durumlarının Değerlendirilmesi

Öz

Bu çalışmada Gökhöyük Tarım İşletmesinde yayılım gösteren toprakların parametrik yöntemlerle kalite durumlarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışma alanının daha önce yapılmış temel toprak haritası yardımıyla haritalama birimleri (HB) ve metot için gerekli olan parametreler belirlenmiştir. Karekök formülü yardımıyla değerlendirmeye alınan faktörlerin oransal değerleri ile arazi kalite indeks değerleri hesaplanarak her bir HB’in uygunluk sınıfları belirlenmiştir. Tamamı 3131.9 ha. olan çalışma alanının % 1.3’ünü (42.0 ha) işletmenin yönetim, lojman, garaj, v.b gibi yerleşim yeri oluşturmaktadır. Arazinin diğer bölümlerinin büyük bir kısmı ise tarımsal yönden ve kalite özellikleri bakımından çok iyi ve iyi (S1 ve S2) arazilerdir ve toplam alanın % 69’unu (2160.8 ha) kapsamaktadır. Bunu sırayla % 17.4 ile (543.8 ha) orta iyi (S3) ve % 12.3 ile (385.4 ha) tarımsal kullanım yönünden toprak özelliklerinin uygun olmadığı araziler (N) takip etmektedir. Ayrıca uygulanan metot, çalışma alanında daha önce uygulanmış diğer metotla karşılaştırılmış ve birbiriyle yakın değerler bulunmuştur. Buna ilaveten, CBS kullanarak çalışma alanına ait bir veritabanı oluşturulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Arazi Kalite İndeksi, Parametrik Metot, Arazi Değerlendirmesi, Coğrafi Bilgi Sistemler (CBS)

Kaynakça

1. Ayarza M.A., Trejo, M.T., Barreto H. and Mejia O. 2002. Digital soil database of Honduras: a decision tool to support improved land use, 17th WCSS, 14-21 August 2002, Thailand
2. Cangir, C ve Boyraz, D. 2002. The Complex Root Parametric System for Land Evaluation Method on Soils of the Thrace Region. International Conference on Sustainable Land Use and Management. Çanakkale, Turkey.
3. Dengiz, O.2002. Ankara Gölbaşı İlçesi ve Yakın Çevresinde Yayılım Gösteren Arazilerin Kalite Durumlarının Belirlenmesinde Parametrik Metod Yaklaşımı S.Ü. Zir. Fak. Tarım Bilimleri Dergisi. Cilt: 16, Sayı: 30, Konya.
4. Dengiz, O. Bayramin, İ. Usul, M. 2005. Kahramanmaraş Tarım işletmesi Topraklarının Parametrik Yöntemle Kalite Durumlarının Belirlenmesi. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarım Bilimleri Dergisi, Cilt: 11, Sayı: 1, sayfa: 45-50. Müdürlüğü. Ankara.
5. Doğan, O., Denli, Ö. 1999. Türkiyenin Yağış-Kuraklık-Erozyon İndisleri ve Kuraklık Dönemleri. Başbakanlık, Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü, Ankara Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü. Genel Yayın No: 215, Teknik Yayın No: 60. Ankara
6. Doran, J.W., Parkin, T.B. 1994. Defining and assessing soil
7. FAO.1984. Land Evaluation for forestry. Rome.
8. Giordano, L., Giardino, F., Grauso, S., Iannetta, M., Sciortina, M., Rossi, L., and Bonati, G. 2002. Identification of areas sensitive to desertification in Siciliy Region. ENEA, Centro Ricerche Casaccia, Via Anguillarese 301, 00060 Rome, Italy.

9. Hebel, A. 1998. Soil degradation – diagnosis, appraisal and reversing measures.Introduction. p. 1–2. In H.P. Blume et al. (ed.) Towards sustainable land use, Vol. I, Adv.GeoEcol. 31. Catena Verlag, Reiskirchen, Germany.
10. Herrick, J.E. 2000. Soil quality: an indicator of sustainable land management? Appl. Soil Ecology 15:75–83.[ISI]
11. Hurni, H. 1997. Concepts of sustainable land management. ITC J. 3/4:210–215.
12. Özbek, H., Dinç, U., Berkman, A., Şenol, S., Kapur, S. 1979. Tarım Toprakları ve Endüstri İlişkileri I. Çukurova da Endüstrinin Kapladığı Tarım Toprakları ve Sorunları Üzerine Bir Araştırma. Toprak İlmi Derneği 7. ve 8. Bilimsel Toplantı Tebliğleri. Yayın no :3 , Ankara.
13. Maranon, M,S., Sorano, G., Delgado, G., Delgado, R. 2002. Soil Quality in Mediterranean Mountain Envitonments. Soil Sci., American journal. 66: 948-958.
14. Pierce, F.J., and W.E. Larson. 1993. Developing criteria to evaluate sustainable landmanagement. p. 7–14. In J.M. Kimble (ed.) Proceedings of the eighth international soil management workshop: Utilization of soil survey information for sustainable land use. Oregon, California, and Nevada. May 1993. USDA, Soil Conservation Service, National Soil Survey Center, Lincoln, NE.
15. Khiddir, S. M. 1986. A statistical approach in the use of parametric systems applied to the FAO Framework of land evaluation.
16. Ph.D. thesis, I.T.C. Ghent.
17. Klingebiel, A.A and Montgomery, P.H. 1966. Agriculture Handbook No: 21., USDA, Washington.
18. TİGEM. 1984. Gökhöyük Tarım İşletmesi Topraklarının Detaylı Toprak Etüd ve Haritalaması. Sayı: 4, Ankara.
19. Usul, M. Bayramin, İ. 2004. Physical Land Evaluation of Salihli Right Coast Irrigation Area. International Soil Congress (ISC) on “Natural Resource Management For Sustainable Development June 7-10, 2004. Erzurum, Turkey Abstract Book Page:89.