Erzurum Yöresinde Bitkisel Üretim Yapan İşletmelerde Ortak Makina Kullanım Olanaklarının Araştırılması

Öz

Erzurum yöresinde bitkisel üretim yapan işletmelerde ortak makina kullanım olanaklarının araştırıldığı bu çalışmada; Pasinler ilçesinde tabakalı şans örneklemesi yöntemiyle seçilen 227 işletmede anket uygulaması yapılmıştır. İşletmelerin arazi varlığı, bitkisel üretim deseni, traktör, tarım alet ve makina varlıkları ile mekanizasyon düzeyleri belirlenmiştir. İşletme sahiplerinin bitkisel üretimde ihtiyaç duydukları alet ve makinaları nerelerden ve nasıl temin ettikleri, makina temininde yaşanan sıkıntılar ve ortak makina kullanımından beklentiler tespit edilmiştir. Bu tespitler doğrultusunda yöre insanın endişelerini ortadan kaldıracak, beklentilerini karşılayacak bir ortak makina kullanım organizasyonun genel prensipleri ortaya konmaya çalışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Ortak makina kullanımı, tarımsal mekanizasyon, mekanizasyon düzeyi

Kaynakça

1. Akıncı, İ., Topakçı, M., ve Çanakçı, M., 1997. Antalya bölgesi tarım işletmelerinin tarımsal yapı ve mekanizasyon özellikleri. Tarımsal Mekanizasyon 17. Ulusal Kongresi Bildiri Kitabı, Tokat.
2. Anonim, 1998. ASAE Standarts 1998. Standarts Engineering Practices Data. (45th Edition), USA.
3. Anonim, 2001. Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı, Tarım Alet ve makinaları Sanayi, Özel İhtisas Komisyonu Raporu, DPT, Ankara.
4. Anonim, 2004. VII. Genel Tarım Sayımı, Tarımsal İşletmeler (Hanehalkı) Araştırma Sonuçları (www. die.org.tr), Ankara.
5. Bölükoğlu, H., 2001. Tarımsal Üretimde Ekonomik Makina Kullanımı. T.C. Başbakanlık Güneydoğu Anadolu Projesi Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı Yayını, Ankara.
6. Çelik, A., 1991. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarım İşletmesi Bitkisel Üretim Alanı İçin En Uygun Mekanizasyon Modelinin Tespiti. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarım Makinaları Bölümü, Yüksek Lisans Tezi, Erzurum.
7. Demirci, R., ve Özçelik, A., 1987. Orta Anadolu Tarım İşletmelerinde Müşterek Makina Kullanma Şekillerinin Ekonomik Açıdan Araştırılması ve Uygun Modelin Tespiti. Doğa TÜBİTAK Tarım ve Ormancılık Dergisi, Cilt 11, Sayı 2, Ankara.
8. Eker, M., 2004. Tokat İlinde Ortak Makina Kullanım Sistemlerinin Uygulanabilirliği. T.C. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü Tokat Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü, Proje No: 00440G01, Tokat

9. Eren, Y., 1991. Türkiye’de traktörlerin kullanılma süreleri üzerine bir araştırma. Tarımsal Mekanizasyon 13. Ulusal Kongresi Bildiri Kitabı, Konya.
10. Eren, Y., 1996. Türk Tarımında Makina Kullanımı Üzerine Eleştiriler. Tarım ve Mühendislik. TMMOB Ziraat Mühendisleri Odası Yayın Organı, s. 26-27, Ankara.
11. Erkmen, Y., ve Yıldız, C., 2001. Erzurum İli Pasinler İlçesinde Traktör Kullanım Durumu ve İlçe Çiftçisinin Traktör Satın Alırken Seçimini Etkileyen Faktörlerin Belirlenmesi Üzerine Bir Araştırma. Tarımsal Mekanizasyon 20. Ulusal Kongresi Bildiri Kitabı, s.66-72, Şanlıurfa.
12. Eroğlu, M.C., ve Konak, M., 2000. Mardin İli Tarım İşletmelerinin Tarımsal Yapı ve Mekanizasyon Durumlarının Belirlenmesi. Tarımsal Mekanizasyon 19. Ulusal Kongresi Bildiri Kitabı, s.56-61, Erzurum.
13. Evcim, Ü., 1990. Tarımsal Mekanizasyon İşletmeciliği ve Planlaması Veri Tabanı. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi, Yayın No: 495, İzmir.
14. Mutaf, E., 1984. Tarım Alet ve Makinaları. I. Cilt. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi, Yayın No:218, İzmir.
15. Özpınar, S., 2002. A Research on Determination of Agricultural Structure and Mechanisation Characteristic of Farms in Çanakkale Province. Proceedings of the 8th International Congress on Mechanisation and Energy in Agriculture, Kuşadası-Turkey.
16. Pınar, Y., Yıldız, T., 1995. Tarımda Ortak Makine Kullanımı. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yardımcı Ders Notu No:9, Samsun.
17. Sabancı, A., Sümer, S.K., Say, S.M., 1999. Levels and Developments of Agricultural Mechanisationin Turkey and The World. 7th International Congress on Agricultural Mechanisation and Energy, 26-27 May, 1999, Adana- Türkiye.
18. Sabancı, A., Sümer, S.K., Say, M.S., ve Has, M., 2003. Türkiye’de Ekonomik Traktör Parkı ve Gelişimi. Tarımsal Mekanizasyon 21. Ulusal Kongresi Bildiri Kitabı, s.125-131, Konya.
19. Sındır, K.O., 1999. Tarımda Makina Seçimi ve Ortak Kullanım Modelleri. Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü APK Daire Başkanlığı , Toprak ve Su Kaynakları Araştırma Şube Müdürlüğü, Yayın No: 110, Ankara.
20. Tekelioğlu, Y., 1983. Türkiye’de Tarımsal Makinalaşmanın Temel Sorunu: Traktör. Türkiye Zirai Donatım Kurumu Mesleki Yayınları, Ankara.
21. Turgut, N., Çelik, A., ve Öztürk, İ., 2000. Doğu Anadolu Bölgesinin Tarımsal Mekanizasyon Özellikleri. Tarımsal Mekanizasyon 19. Ulusal Kongresi Bildiri Kitabı, s.37-42, Erzurum .
22. Tüzün, A.M., Yenigün, L.R., Mutlu, N., Bölükoğlu, H., ve Pekcan, İ., 2001. GAP Bölgesinde Ortak Makina Kullanım Organizasyonlarının Önemi ve Yöntemi. Tarımsal Mekanizasyon 20. Ulusal Kongresi Bildiri Kitabı, s.598-604, Şanlıurfa.
23. Zeren, Y., Tezer, E., Tuncer, İ.K., Evcim, Ü., Güzel, E., Sındır, K.O., 1995. Tarım Alet Makine ve Ekipman Kullanım ve Üretim Sorunları. Ziraat Mühendisliği Teknik Kongresi, 9-13 Ocak 1995, Ankara.
24. Yaltırık, A., ve Köksal, R., 1990. Makina Birliklerinin Türkiye’de Uygulamaya Konulabilmesi İmkanları Üzerine Bir Araştırma. Tarımsal Mekanizasyon 13. Ulusal Kongresi Bildiri Kitabı, s.570-580, Konya.
25. Yıldız, C., ve Erkmen, Y., 2004. Erzurum İli Pasinler İlçesi Tarımsal Yapı ve Mekanizasyon Durumu. Atatürk Üniv, Ziraat Fak. Derg. 35 (1-2), 59-63,2004, Erzurum.
26. Yıldız, C., Öztürk, İ., ve Erkmen Y., 2004. VI. ve VII. Genel Tarım Sayımı Sonuçlarına Göre Türkiye’nin Tarımsal Yapı ve Mekanizasyon Durumundaki Değişmeler. I. Kahramanmaraş Sempozyumu. 6-7 Mayıs 2004, Kahramanmaraş.