Bazı Geç Çiçek Açan Yabancı Badem Çeşitlerinin Yalova Ekolojik Koşullarındaki Gelişme Ve Verim Davranışları

Öz

Çalışma Atatürk Bahçe Kültürleri Merkez Araştırma Enstitüsünde bazı geç çiçek açan 8 yabancı badem çeşidi (Ferrastar, Nonpareil, Cristomorto, Tuono, Ferragnes, Picantili, Yaltınski, Garrigues) üzerinde yürütülmüştür. Bu çalışmada; çeşitlere ait 2000 ve 2003 yılları arasındaki fenolojik gözlemler ve elde edilen meyvelerde pomolojik analizlerin sonuçlarına yer verilmiştir. Belirlenen gözlemler sonucunda en geç çiçeklenme yıllara göre değişmekle birlikte (18 Mart – 20 Nisan) ve 1 cm2 gövde kesit alanına düşen verim (0.46 kg) bakımından en yüksek değeri Yaltınski çeşidi almıştır. Diğer çeşitlerin verimleri ise; Garrigues: 0.34 kg, Picantili: 0.21 kg, Ferragnes: 0.20kg, Ferrastar: 0.15kg, Nonpareil: 0.13kg, Tuono: 0.08kg ve Cristomorto çeşidi ise 0.05kg ile en az verim veren çeşit olmuştur. Yaltınski çeşidinin yüksek verim vermesine rağmen çerezlik olarak düşünüldüğünde en büyük olumsuzluğu ise çift meyve oranının yüksek (% 41.40) olmasıdır. Çift meyve oranı en düşük çeşitler ise Ferragnes (% 1.00) ve Ferrastar (% 5.00) olmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Badem , Geç çiçeklenme, Çeşit, Adaptasyon

Kaynakça

1. Akçay, M.E., 2001, Bazı Sert Çekirdekli Meyve Türlerinin Tekirdağ Ekolojisindeki Adaptasyonlarının İncelenmesi, I. Sert Çekirdekli Meyveler Sempozyumu, S: 435-440, Yalova
2. Aslantaş, R., ve M. Güleryüz, 2003, Bazı Badem Çeşit/Klonlarının Dona Dayanım Derecelerinin Tesbiti ve Kimyasal İçerikleri Arasındaki Antalya.
3. Dokuzoğuz, M., ve R. Gülcan, 1979, Badem Yetiştiriciliği ve Sorunları, TÜBİTAK yayınları, No:432, TOAG Seri No:90, Ankara.
4. Gülcan, R. ,1976, Seçilmiş Badem Tipleri Üzerine Fizyolojik ve Morfolojik Araştırmalar Ege Üniv. Matbaası, Bornova-İzmir.
5. Gülcan, R.,1985, Almond Descriptors International Board for Plant Genetic Resources Secretariat, 30, Rome.
6. Kaşka, N , B.E. Ak ve İ. Acar, 1999, Dünyada ve GAP’ta Badem Üretimi , Yetiştiriciliği ve Geleceği. GAP 1. Tarım kongresi, S:9- 18, Şanlıurfa.
7. Kuzdere, H., 1999, Ceylanpınar Tarım İşletmesi Koşullarında Yetiştirilen Bazı Badem Çeşitlerinin Fenolojik Pomolojik Özellikleri Üzerinde bir Araştırma, Harran Üniv. Fen Bil. Enst. Yük Lisans Tezi.(Basılmamış), Şanlıurfa.
8. Küden, A; A.B. Küden ; N. Kaşka ve İ.T. Ağar ,1997 , GAP, Bölgesine Adapte Olabilecek Şeftali Badem Nektarin ve Erik Çeşitlerinin Saptanması II., (sonuç raporu), Çukurova.Üniv. Yayınları No:198, GAP Yayınları. No: 113, Adana.

9. Küden, A.B., 1998, Crop Situation and Production of Almonds, Production and Economics of Nut Crops, (Advanced Course), Çukurova.Üniv ,Adana.
10. Micke, W.C., 1996, Almond Production Manuel, Universty of California Division of Agriculture and Natural Resources, California.
11. Özüdoğru, T., 2003, Badem, T.E.A.E. Bakış, Sayı:6, Nüsha: 4, Tarımsal Ekonomi Araştırma Enstitüsü , Ankara.
12. Püskülcü, H., ve F, İkiz, 1989, İstatistiğe Giriş, Ege Üniv., Müh. Fak. Ders Kitapları Yayın No: 1, İzmir.
13. Soylu, A., 1997, Ilıman İklim Meyveleri – II, Uludağ Üniv. Ziraat. Fak. Ders Notları No: 72, Bursa .
14. Yadrov, A.A.,1985, Varieties of Almond. Hort. Abstr. Vol. 55,4095.