Jeolojik Miras Alanlarının Alternatif Turizm Kapsamında Değerlendirilmesi: Ballıca Mağarası Örneği

Öz

Yapısı ve özel oluşumları nedeni ile ülkemizin önemli mağaralarından birisi olan Ballıca Mağarası Tokat ili Pazar ilçesi yakınlarında yer almaktadır. Türkiye’nin 28 Jeolojik Miras alanından birisi olup yakın bir geçmişte de Tabiat Parkı olarak ilan edilmiştir. Bu mağara ayrıca pek çok doğal ve kültürel kaynak değerine oldukça yakın bir konumdadır. Bu çalışmada Ballıca Mağarası’nın sahip olduğu ve yakın çevresinde yer alan kaynaklar belirlenmiştir. Mağaranın yalnız başına turizme kazandırılması çalışmaları yerine diğer tüm koruma amaçlı alternatif turizm faaliyetleri ile birlikte ele alınması, tur güzergahları oluşturularak alanın bir bütün olarak planlanması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Ballıca Mağarası, Alternatif turizm, Mağara turizmi

Kaynakça

1. Anonim, 2003. Yeşil Atlas Dergisi, sayı 6.
2. Anonim, 2005. Jeolojik Zenginliklerimiz Araştırma-Yasal Mevzuat Çalıştayı, Sonuç Bildirgesi.http://www.mta.gov.tr
3. Anonim 2007. Ballıca Caves Turkey. (http://www.pbase.com/dosseman/ballica_caves)
4. Canikli, B., Çelik, M., Novinpour, E. A., 1992. Ballıca Mağarası. Tokat Kültür Araştırma Dergisi, (3), 7, 4-6.
5. Demirel, Ö., 2005. Doğa Koruma ve Milli Parklar. Karadeniz Teknik Üniversitesi Orman Fakültesi Genel Yayın No: 219, Trabzon.
6. Doğaner, S., 1994. Köyceğiz-Dalyan Çevresinde Eko-Turizm. Türkiye Kalkınma Bankası Turizm Yıllığı, 94-108.
7. Doğaner, S., 2001. Türkiye Turizm Coğrafyası. Çantay Kitabevi, 228, Ankara.
8. Eken, G., 2003. Neden Miras Coğrafyalar. Yeşil Atlas Dergisi, sayı 6,20-27.

9. Gülez, S., 1992. Doğu Karadeniz Bölgesi İçin Yeşil Turizm Planlama İlkeleri. Doğu Karadeniz Turizmi, Konferans- Workshop, 71-78.
10. Güngör, Y., 2003. Jeolojik Miras. Yeşil Atlas Dergisi, sayı 6, 42- 49.
11. Kuntay, O., 2004. Sürdürülebilir Turizm Planlaması. Alp Yayınevi, 217, Ankara.
12. Özkan, M. B., 1993. Turizmde Çevreye Duyarlılık (Soft Turizm). Tabiat ve İnsan, Türkiye Tabiatı Koruma Yayınları, 18-21.
13. Yılmaz, A., 2002. Jeoparklar. Bilim ve Teknik Dergisi, 417, 64-68.
14. Yılmaz, H., 1997. Yayla Turizmi Örneğinde Doğal ve Kültürel Kaynak Değerlerinin Rekreasyonel Turizm Yönünden Planlanması. 7. Ulusal Bölge Bilimi Bölge Planlama Kongresi, 297-303, İzmir.
15. Zeybek, H. İ., 2003. Akdağ’ın (Tokat) Doğal Ortam Özellikleri ve Turizm Potansiyeli. Doğu Coğrafya Dergisi, 8(9), 117-142.