Agronomic Performance of Some Maize Landraces Collected from Trabzon Province

Öz

This research was carried out in Akçaabat and Of locations in 2015 and 2017 years, respectively. The experimental design was a randomized complete block, 18 maize landraces and two certified maize varieties were used. Except plant number per hectare, the differences among the genotypes were significant in terms of all the traits examined as average of locations. The days to silking of the genotypes was between 52.7-66.5 days, days to maturity 101.0-116.0 days, plant height 166.3-293.9 cm, first ear height 64.8-163.7 cm, stem diameter 12.53-23.45 mm, leaf number per plant 7.73-13.38, plant number per hectare 59630-75333, ear number per plant 1.00-1.13, ear length 10.85-21.95 cm, ear diameter 3.34-4.71 cm, row number per ear 8.57-14.03, grain number per ear 193.1-534.5, thousand kernel weight 270.6.5-397.0 g, grain yield 3193-11671 kg ha-1, and crude protein content 9.89-14.50%. The highest grain yields were obtained from RX9292 and Karadeniz Yıldızı varieties. Among the maize landraces; the Hayrat (6980 kg ha-1), Of (6733 kg ha-1) and Vakfikebir (6714 kg ha-1) have higher yields than others. The highest crude protein contents were obtained from the Köprübaşı, Çaykara and Tonya landraces. Sixteen maize landraces had the significantly higher grain protein contents than the certified varieties.

Anahtar Kelimeler

• Local variety
• Adaptation
• Yield
• Protein
• Of
• Akçaabat

Trabzon İline Ait Bazı Yerel Mısır Popülasyonlarının Agronomik Performansları

Öz

Bu araştırma, 18 yerel mısır popülasyonu ve iki tescilli mısır çeşidi kullanılarak, tesadüf blokları deneme planına göre 2015 yılında Akçaabat, 2017 yılında Of lokasyonunda yürütülmüştür. Lokasyonların ortalamasına göre, dekara bitki sayısı hariç, incelenen özellikler yönünden genotipler arasında önemli farklar belirlenmiştir. Genotiplere göre koçan püskülü çıkış süresi 52.7-66.5 gün, olgunlaşma süresi 101.0-116.0 gün, bitki boyu 166.3-293.9 cm, ilk koçan yüksekliği 64.8-163.7 cm, sap çapı 12.53-23.45 mm, dekara bitki sayısı 5963.0-7533.3, bitki başına yaprak sayısı 7.73-13.38, bitki başına koçan sayısı 1.00-1.13, koçan uzunluğu 10.85-21.95 cm, koçan çapı 3.34-4.71 cm, koçanda tane sırası sayısı 8.57-14.03, koçandaki tane sayısı 193.1-534.5, bin tane ağırlığı 270.6-397.0 g, tane verimi 319.3-1167.1 kg/da, ham protein oranı ise % 9.89-14.50 arasında değişmiştir. En yüksek tane verimleri RX9292 ve Karadeniz Yıldızı ıslah çeşitlerinden elde edilmiş, yerel popülasyonlar içerisinde Hayrat (698.0 kg/da), Of (673.3 kg/da) ve Vakfıkebir (671.4 kg/da) tane verimi bakımından ilk sıralarda yer almıştır. En yüksek tane protein oranlarına Köprübaşı, Çaykara ve Tonya popülasyonları sahip olmuş, 16 yerel mısır popülasyonu tane protein oranı yönünden ıslah çeşitlerinden önemli derecede üstün bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Yerel çeşit,
• Adaptasyon
• Verim
• Protein
• Of
• Akçaabat

Kaynakça

1. Anonim, 2019. Bitkisel Üretim İstatistikleri. Türkiye İstatistik Kurumu, Ankara. (http:// biruni.tuik.gov.tr) (Erişim tarihi: 16.03.2020).
2. Anonymous, 2018. FAOSTAT, Food and Agriculture Organization of the United Nations, Rome. (http: // www. Fao.org) (Erişim tarihi: 16.03.2020).
3. Arteaga, M.C., Letelier, A.M., Yanes, A.M., Lobo, A.Z., Ochoa, A.B., Estrada, A.M., Eguiarte, L.E., Pinero, D., 2016. Genomic variation in recently collected maize landraces from Mexico. Genomics Data, 7: 38-45.
4. Asare, S., Tetteh, A.Y., Twumasi, P., Adade, K.B., Akromah, R.A., 2016. Genetic diversity in lowland, midaltitude and highland African maize landraces by morphological trait evaluation. African J of Plant Sci., 10 (11): 246-257.
5. Azar, C., Mather, D.E., Hamilton, I., 1997. Maize landraces of the St. Lawrence-Greet Lakes region of North America. Euphytica, 98: 141-148.
6. Bagrintseva, V.N., 2015. Number of kernels per ear of corn depending on weather conditions and farming practices. Russian Agricultural Sci., 41 (4): 202-205.
7. Beyene, Y., Botha, A.M., Myburg, A.A., 2005. A comparative study of molecular and morphological methods of describing genetic relationships in traditional Ethiopian highland maize. African J. of Biotechnology, 4 (7): 586-595.
8. Cömertpay, G., 2008. Yerel Mısır Popülasyonlarının Morfolojik ve DNA Moleküler İşaretleyicilerinden SSR Tekniği ile Karakterizasyonu. Doktora Tezi, Çukurova Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarla Bitkileri Ana Bilim Dalı, Adana.

9. Farsiani, A., Ghobadi, M. E., Jalali-Honarm, S., 2011. The effect of water deficit and sowing date on yield components and seed sugar contents of sweet corn (Zea mays L.). African Journal of Agricultural Research, 6 (26): 5769-5774.
10. Garcia-Lara, S., Sena-Saldivar, S.O., 2019. Corn history and culture. In: Sena-Saldivar SO (ed), Corn Chemistry and Technology, 3rd edn. Elsevier WP, Duxford, UK, pp: 1-18.
11. Guo, Q., Chen, R., Ma, L., Sun, H., Weng, M., Li, S., Hu, J., 2019. Classification of corn stalk lodging resistance using equivalent forces combined with SVD algorithm. Appl. Sci., 9 (640): 1-9.
12. Gür, İ., Kara, B., 2019. Trabzon ekolojik koşullarında bazı hibrit atdişi mısır çeşitlerinin (Zea mays indentata Sturt) performansları. Black Sea Journal of Agric., 2 (2): 103-108.
13. Hartings, H., Berardo, N., Mazzinelli, G.F., Valoti, P., Verderio, A., Motto, M., 2008. Assessments of genetic and relationships maize (Zea mays L.) Italian landraces by morphological traits and AFLP profiling. Theor Appl Genet., 117: 831-842.
14. Hellin, J., Bellon, M.R., Hearne, S.J., 2014. Maize landraces and adaptation to climate change in Mexico. Journal of Crop Improvement, 28: 484-501.
15. Huanga, S., Gaoa, Y., Lia, Y., Xub, L., Taoa, H., Wanga, P., 2017. Influence of plant architecture on maize physiology and yield in the Heilonggang River valley. The Crop J., 5 (1): 52-62.
16. Kabululu, M.S., Feyissa, T., Ndakidemi, P.A., 2017. Genetic diversity of maize landraces from Tanzania as compared with commercial improved varieties and elite lines through morphological characterization. International J of Biosciences, 10 (3): 3609-322.
17. Kapar, H., Öz, A., 2006. Bazı mısır çeşitlerinin Orta Karadeniz Bölgesinde performanslarının belirlenmesi. Ondokuz Mayıs Üniv. Ziraat Fak. Derg., 21 (2): 147-153.
18. Kelly, J., Crain, J.L., Raun, W.R., 2015. By-plant prediction of corn (Zea mays L.) grain yield using height and stalk diameter. Communications in Soil Science and Plant Analysis, 46 (5): 564-575.
19. Kırtok, Y., 1998. Mısır: Üretimi ve Kullanımı. Kocaoluk Yayınevi, İstanbul, s: 34-51.
20. Kün, E., 1985. Sıcak İklim Tahılları. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yay: 953, Ders Kitabı: 275, Ankara, s: 147-157.
21. Li, D., Wang, X., Zhang, X., Chen, Q., Xu, G., Xu, D., Wang, C., Liang, Y., Wu, L., Huang, C., Tian, J., Wu, Y., Tian, F., 2016. The genetic architecture of leaf number and its genetic relationship to flowering time in maize. New Phytologist, 210 (1): 256-268.
22. Lucchin, M., Barcaccia, G., Parrini , P., 2003. Characterization of a flint maize (Zea mays L. Convar. Mays ) Italian landrace : I. Morpho-phenological and agronomic traits. Genetic Resources and Crop Evolution, 50: 315-327.
23. Maddonni, G.A., Otegui, M.E., Bonhomme, R., 1998. Grain yield components in maize II. Postsilking growth and kernel weight. Field Crops Res., 56: 257-264.
24. Mercer, K., Martinez-Vasquez, A., Perales, H.R., 2008. Asymmetrical local adaptation of maize landraces along an altitudinal gradient. Evolutionary Applications, 1 (3): 489-500.
25. Mwololo, B.M., 2010. The role of farmers in biodiversity conservation of maize landraces through farming systems in Kenya. J. of Developments in Sustainable Agric., 5: 155-177.
26. Nankar, A., Grant, L., Scott, P., Pratt, R.C., 2016. Agronomic and kernel compositional traits of blue maize landraces from the Southwestern United states. Crop Sci., 56: 2663-2674.
27. Oner, F., Gulumser, A., 2014. Determination of some agronomical characteristics of local flint corn (Zea mays L. indurata) genotypes in the Black Sea Region of Turkey. Turkish J of Agricultural and Natural Sci., 2: 1800-1804.
28. Öner, F., 2011. Karadeniz Bölgesindeki Yerel Mısır (Zea mays L.) Genotiplerinin Agronomik ve Teknolojik Özelliklerinin Belirlenmesi. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, Samsun, 217s.
29. Öner, F., 2017. Ordu İli yerel mısır genotiplerinin morfolojik karakterizasyonu. Uluslararası Tarım ve Yaban Hayatı Bilimleri Derg., 3 (2): 108-119.
30. Öz, A., 1991. Yerli Mısır Popülasyonlarından Seçilen Bazı Bitkilerin Çeşitli Özelliklerinin Belirlenmesi ve Bu Bitkilerde Kendilemenin Tane Tutmaya Etkileri Üzerine Araştırmalar. Yüksek Lisans Tezi. Cumhuriyet Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarla Bitkileri Anabilim Dalı, Tokat.
31. Peter, R., Eschholz, T.W., Stamp,P., Liedgens, M., 2009. Swiss flint maize landraces-Arich pool of variability for early vigour in cool environments. Field Crops Res., 110: 157-166.
32. Rebourg, C., Gouesnard, B., Charcosset, A., 2001. Large-scale molecular analysis of traditional European maize populations. Relationships with morphological variations. Heredity, 86: 574-587.
33. Ristic, D., Kostadinovic, M., Kravic, N., Andelkovic, V., Vancetovic, J., Drinic, S.M, Micic, D.I, 2013. Genetic diversity in maize dent landraces assessed by morphological and molecular markers. Genetika, 45 (3): 811-824.
34. Ruiz de Galarreta, J.I., Alvarez, A., 2001. Morphological classification of maize landraces from northern Spain. Genetic Resources and Crop Evolution, 48: 391-400.
35. Shah, R.A., Ahmed, B., Shafi, M., Bakht, J., 2000. Maturity studies in hybrid and open pollinated cultivars of maize. Pakistan J of Biological Sciences, 3 (10): 1624-1626.
36. Shi, D.Y., Li, Y.H., Zhang, J.W., Liu, P., Zhao, B., Dong, S.T., 2016. Effects of plant density and nitrogen rate on lodging-related stalk traits of summer maize. Plant Soil Environ., 62 (7): 299-306.
37. Taşova, H., Akın, A., 2013. Marmara bölgesi topraklarının bitki besin maddesi kapsamlarının belirlenmesi, veri tabanının oluşturulması ve haritalanması. Toprak Su Derg., 2 (2): 83-95.
38. Tugay, M.E., Öz, A., 1992. Yerli mısır popülasyonlarından seçilen bazı bitkilerin çeşitli özelliklerinin belirlenmesi ve bu bitkilerde kendilemenin tane tutmaya etkileri üzerine araştırmalar. Cumhuriyet Üniv. Tokat Ziraat Fak. Derg., 9 (2): 208-217.
39. Ünlü, E., Mutlu, E., Polat, M., Çeri, Kahrıman, F., 2018. Diversity among Turkish maize landraces based on protein band analyses and kernel biochemical properties. Journal of Crop Improvement, 32 (2): 175-187.
40. Yılmaz, N., Han, E., 2016. Giresun ekolojik koşullarında bazı mısır çeşitlerinin tane verimi ve verim öğelerinin belirlenmesi. Iğdır Üniv. Fen Bilimleri Enst. Derg., 6 (3): 171-176.