Distance Education in the World and Turkey

Öz

Education is a bond that brings the interaction between teacher and student from ancient times to the present day. The size of this interaction has contributed to the development of education and training situations in written, oral, face-to-face, distance and many other ways. With the advancement of technology, education and training activities have also developed positively and have been shaped in line with the needs of people. Face-to-face trainings have reached a level that can be done remotely thanks to technology. Distance education activities have progressed until today, first by letter, then radio broadcasts, television programmes, teleconferences, internet environments, virtual courses. Although distance education has positive effects on students, it is also known to have an important place in adult education. Countries have gradually implemented distance education in line with their own education policies and conditions. Due to the disasters and pandemic cases, the whole world has started to use distance education effectively. In this study, the historical development of distance education in the world and in Turkey is given. In the article, the concept of education is discussed and the concepts and activities related to distance education are examined. The activities examined are tabulated historically and the situations in the world and in Turkey are presented in separate sub-headings. For this purpose, qualitative research methods were used in the study and literature sources were used by conducting a systematic review research in which information and examples related to distance education were examined.

Anahtar Kelimeler

• Distance education
• Distance education in Turkey
• Distance education in the world
• Systematic Review

Uzaktan Eğitim Konusunda Dünya ve Türkiye Örneği

Öz

Eğitim, öğretmen ve öğrenci arasındaki etkileşimi eski zamanlardan günümüze kadar getiren bir bağdır. Bu etkileşimin boyutu yazılı, sözlü, yüz yüze, uzaktan ve daha birçok yol ile eğitim-öğretim durumlarının gelişmesine katkı sağlamıştır. Teknolojinin ilerlemesiyle birlikte eğitim öğretim faaliyetleri de olumlu yönde gelişme göstererek insanların ihtiyaçları doğrultusunda şekillenmiştir. Yüz yüze yapılan eğitimler teknoloji sayesinde uzaktan yapılabilecek seviyeye gelmiştir. Uzaktan eğitim faaliyetleri önce mektupla ardından radyo yayınları, televizyon programları, telekonferanslar, internet ortamları, sanal dersler derken günümüze kadar ilerlemiştir. Uzaktan eğitimin öğrenciler üzerinde olumlu yönde etkileri olmakla birlikte yetişkin eğitiminde de önemli bir yeri olduğu bilinmektedir. Ülkeler kendi eğitim politikaları ve şartları doğrultusunda uzaktan eğitimi aşamalı olarak uygulamışlardır. Yaşanan afetler, pandemik vakalar sebebiyle de tüm dünya artık uzaktan eğitimi etkin bir şekilde kullanır hale gelmeye başlamıştır. Bu çalışmada, dünyada ve Türkiye’de uzaktan eğitimin tarihsel gelişimine yer verilmiştir. Makalede eğitim kavramı ele alınarak uzaktan eğitim ile ilgili kavramlar ve yapılan faaliyetler incelenmiştir. İncelenen faaliyetler tarihsel olarak tablolaştırılmış, dünyada ve Türkiye’ de ki durumlar ayrı alt başlıklarda ortaya konulmuştur. Bu amaçla çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden; uzaktan eğitimle ile ilgili bilgilerin ve örneklerin incelendiği bir sistematik derleme araştırması yapılarak literatür kaynaklarından faydalanılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Uzaktan eğitim
• Türkiye’ de uzaktan eğitim
• Dünyada uzaktan eğitim
• Sistematik Derleme

Kaynakça

1. Aslan, S. (2013). Kırklareli Üniversitesi Uzaktan Eğitim Uygulama ve Araştırma Merkezi Kluzem Uzaktan Eğitim e-Sözlük, https://kluzem.klu.edu.tr/dosyalar/birimler/kluzem
2. Bozkurt, A. (2017). Türkiye’de Uzaktan Eğitimin Dünü, Bugünü ve Yarını. AUAd, 3 (2), 85-124.
3. Esendemir, O. (2023). Covid-19 Pandemi Döneminin İlkokul Matematik Eğitimi Sürecine Yansımaları: Uygulamalar, Yeterlilikler ve Karşılaşılan Sorunlar. Eğitim ve İnsani Bilimler Dergisi: Teori ve Uygulama, 14 (27), 197-223.
4. Gökmen, Ö. F., Duman, İ. & Horzum, M. B. (2016). Uzaktan Eğitimde Kuramlar, Değişimler ve Yeni Yönelimler. AUAd, 2 (3), 29-51.
5. Hatipoğlu, H. (2021). Sistematik Derleme ve Meta Analiz. ESTUDAM Bilişim Dergisi, 2 (1), 7-10.
6. Karaçam, Z. (2013). Sistematik derleme metodolojisi: Sistematik derleme hazırlamak için bir rehber. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi, 6 (1), 26-33.
7. Kaya, S. & Taş, M. (2022). Uzaktan eğitim: tarihsel gelişimi ve etkililiği. Trb2 Uluslararası Eğitim Bilimleri Kongresi, Tam Metin Bildiriler Kitabı, 286-305.
8. Özbay, Ö. (2015). Dünyada ve Türkiye’ de uzaktan eğitimin güncel durumu. Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi (5), 376-394.

9. Tiftik, C. (2021). Akademisyenler ve psikolojik yıldırma: Sistematik bir derleme araştırması. IBAD Sosyal Bilimler Dergisi, (11), 249-279.
10. Yılmaz, K. (2021). Sosyal Bilimlerde ve Eğitim Bilimlerinde Sistematik Derleme, Meta Değerlendirme ve Bibliyometrik Analizler. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10 (2), 1457-1490.