An Effective Tool for Poverty Alleviation, Self-esteem and National Development: Social Studies Education

Öz

One of the most serious problems facing humanity is poverty. Global economic recessions force every society or country to think seriously and develop new strategies to survive. Turkey, within the framework of the strategies it has developed, should use Social Studies education in the right way for both national and economic liberation. This study assesses the role of Social Studies Education in promoting poverty reduction/elimination in Turkey. It also highlights the concept, nature and scope of Social Studies and discusses some of the objectives of Social Studies for poverty alleviation. The paper goes on to identify some of the objectives of poverty alleviation and job creation programmes, discusses how Social Studies education supports poverty alleviation and makes some recommendations.

Anahtar Kelimeler

• Social Studies
• National Development
• Self-esteem
• Poverty

Yoksulluğun Azaltılması, Özgüven ve Ulusal Kalkınma İçin Etkili Bir Araç: Sosyal Bilgiler Eğitimi

Öz

İnsanlığın karşı karşıya kaldığı en ciddi sorunlardan biri yoksulluktur. Küresel ekonomik durgunluklar her toplum ya da ülkeyi ciddi olarak düşünmeye ve var olabilmek için yeni stratejiler geliştirmeye itmektedir. Türkiye de geliştirdiği stratejiler çerçevesinde Sosyal Bilgiler eğitimini hem ulusal hem de ekonomik kurtuluş için doğru bir şekilde kullanmalıdır. Bu çalışma, Sosyal Bilgiler Eğitiminin Türkiye’de yoksulluğun azaltılması/ortadan kaldırılmasını teşvik etmede oynadığı rolü değerlendirmektedir. Ayrıca çalışma Sosyal Bilgiler kavramını, doğasını ve kapsamını vurgulamanın yanında yoksulluğun azaltılmasına yönelik Sosyal Bilgilerin bazı hedeflerini tartışmaya açmaktadır. Çalışma, yoksulluğun azaltılması ve iş yaratma programlarının bazı hedeflerini tanımlamaya devam ederek Sosyal Bilgiler eğitiminin yoksulluğun azaltılmasını nasıl desteklediğini ele almakta ve bazı önerilerde bulunulmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Sosyal Bilgiler
• Ulusal Kalkınma
• Özgüven
• Yoksulluk

Kaynakça

1. Agu, S. (2009). Recreating women education for self-Reliance and patriotism. Journal of Qualitative Education, 5 (3) May, 2009.
2. Agu, S. O. (2009). Recreating women education for self-reliance and patriotism. Journal of qualitative Education, 5 (1), 13.
3. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı. (2024). Aile Yardımları. https://www.aile.gov.tr/sss/sosyal-
4. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı. (2024). Eğitim Yardımları, https://www.aile.gov.tr/media
5. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı. (2024). Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonu. https://www.aile.gov.tr/sygm/
6. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı, (2024). Şartlı Eğitim (ŞEY) ve Şartlı Sağlık (ŞSY) Yardımı, https://www.aile.gov.tr/sss/sosyal-yardimlar-genel-mudurlugu/
7. Akpan, U.J. & Inyang, I.O.I. (2013). Regeneratıng socıal studıes educatıon for poverty allevıatıon, self-relıance and natıonal development. Journal of Teacher Perspectıve, 7 (1), 1-12.
8. Altay, A. (2005). Yoksulluk sadece devletin sorunu mu? Kamu harcamaları açısından bir değerlendirme, Sosyo Ekonomi, 2 (2), 156-178.

9. Aluyor, V. (2000, April, 28). World bank, women and poverty alleviation. The Punch, Page 3.
10. Arisi, R. O. (2015). The integrated nature of social studies curriculum and its implication for Nigerian society. Asian Journal of Education and e-Learning, 3 (2), 116-122.
11. Barr, H., Graham, J., Hunter, P., Keown, P., & McGee, J. (1997). A position paper: Social studies in the New Zealand school curriculum. Prepared for the New Zealand Ministry of Education by the School of Education, University of Waikato, New Zealand.
12. Bernard-Powers, J. (2001). Gender in the social studies curriculum. In E. W. Ross (Ed.), The social studies curriculum: Purposes, problems, and possibilities (pp.177– 199). State University of New York Press.
13. Birabil, S.T. & Nwankwo, N.B. (2020). Social studies education: A linchpin for sustainable national development in Nıgerıa. European Journal of Education Studies, 7 (1), 338-344.
14. Brant, J., Chapman, A., & Isaacs, T. (2016). International instructional systems: social studies. The Curriculum Journal, 27(1), 62–79.
15. Cesac (1979). Social studies 1. Lagos: Heinemann Educational books Nigeria Limited.
16. Chang, H-J. & Grabel, I. (2004). Reclaiming development: An alternative economic policy manual. Zed Boks.
17. Çiçek, E. (2012). Türkiye’de belediyelerin sosyal hizmet ve sosyal politikaları: Batı Akdeniz örneği. Korza Yayıncılık.
18. DPT (2007). Gelir dağılımı ve yoksullukla mücadele özel ihtisas komisyonu raporu, Dokuzuncu Kalkınma Planı 2007/2013, Yayın no: DPT: 2742-ÖİK:691, Ankara.
19. Dubey, D. L. & Barth, J. L. (1980). Problems and issues in teaching the methods of social studies in N.E.R.C. (Ed.) Social Studies, Teaching issues and problems. Benin: Ethiope Publishing. corporation.
20. Eboh, S. & B. Ukpong (1984). Social studies for junior secondary schools and colleges. Piaco Publishers.
21. Eboh, S. Ukpong, D. E. (1993). Social studies education for Nigerian University. Whyte and Whyte Publishers. Edinyang, S.D., Eneji, C.V.O., Tijani, O.A. & Dunnamah, A.Y. (2013). Environmental and social studies education: A collaborative approach towards building an environmentally friendly society. Educational Research, 4(3), 222-226.
22. Egüz, Ş. & Koçoğlu, E. (2024). Türkiye yüzyılı maarif eğitim modelinin sosyal bilgiler programı bağlamında değerlendirilmesi. E. Koçoğlu ve Ş. Egüz (Ed.), Modüler Bağlamda Sosyal Bilgiler (Pedagoji Temelli Bakış) V, (315-334). Pegem Akademi.
23. Enahoro, A. (1974). Goodwill message in Okedara and Standford (eds). The role of adult education in community development. Journal of Education in Development Area, 1 (I).
24. Erol, S. İ. (2014). Sosyal Yardımlar Genel Müdürlüğü’nün yoksullara yönelik sosyal politikaları: Van örneği. Journal of Life Economics, 1 (2), 149-170.
25. Evans, R. W. (2006). The social studies wars, now and then. Social Education, 70 (5), 317-321.
26. Evcimen, O. (2011). Transformatıon from natıonal developmentalısm to global developmentalısm: The case of Turkey. [Unpublıshed Doctoral Thesıs, Middle of Tecnical University Thr Graduate School Of Social Science]. Yök.
27. Ezewu, I. E. (1986). Social studies for junior secondary schools bk1. Evans Brothers (Nig.) Publisher.
28. Galadanci, N. K. (2013). Social studies: A tool for poverty eradication and self-reliance for national development. Journal Of Teacher Perspectıve, 7 (1), 1-6.
29. Gökyay, Ç. (2008). Türkiye’de mikro kredi uygulamaları ve istihdama yansımaları. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü.
30. Gundu, F. I. (2003). Food Security as a tool for self-reliance in Nigeria in knowledge review, 7 (3) October.
31. Gül, H. (2008). Türkiye’nin eğitim sorunları, AKP’nin eğitime bakışı ve çözüm önerileri. Toplum ve Demokrasi Dergisi, 2 (4), 181-196.
32. Gümüş, B. & Acar, M. (2023). Türleri, nedenleri ve boyutlarıyla Türkiye’de ve dünyada yoksulluk sorunu. Necmettin Erbakan Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 5 (Özel Sayı), 92-105.
33. Haggard, S. & Kaufman, R. (2018). The politics of economic adjustment. University Press.
34. Hanaylı, G., Öztürk, A. A., Baysan, S., Vural, R. (2020). Sosyal Bilgilerin Doğası, Anlamı ve Nasıl Öğretildiği Üzerine Bir Durum Çalışması: Öğretmen Görüşleri. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 11 (1), 210-238.
35. Ikoku, E. U. (1980). Self-reliance, Africa’s survival. Fourth Dimension Publishers.
36. İş Kanunu, (2003). 4857 Sayılı İş Kanunu. https://www.mevzuat.gov.tr
37. İŞKUR, (2024). Türkiye İş Kurumu (İŞKUR). https://www.iskur.gov.tr
38. Kan, Ç. (2010). A.B.D ve Türkiye’de sosyal bilgilerin tarihsel gelişimi. GÜ, Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30 (2), 663-672.
39. Kaya, N. & Taştan, N. (2020). Özgüven üzerine bir derleme. Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi (KÜSBD), 10 (2), 297-312.
40. Naseemullah, A. (2023). The political economy of national development: A research agenda after neoliberal reform? World Development, 168, 2-13.
41. Nelson, J. L. (2001). Defining social studies. in W. B. Stanley (Ed.). Critical issues in social studies research for the 21st Century (pp.15–37). Information Age Publishing.
42. Ogunfunmilakin, I.B., Dorgu, T.E. & Adediran, A.A. (2019). Globalizing social entrepreneurship for self reliance and societal change for curriculum development in education system in Nigeria. International Journal of Entrepreneurial Development, Education and Science Research, 5 (1), 25-33.
43. Ogunsanya, M. (1984). Introduction to methodologies of social studies. Evans Brothers (Nig.) Publishers – Limited.
44. Okafor, F. (1981). Ground work of social studies for schools and colleges. Evans Publishers.
45. Otoabasi, A. (2009). Recreating Education for nation building, Journal of Qualitative Education, 5 (3), 2.
46. Öztürk, C. & Kafadar, T. (2020). Evaluation of the 2018 social studies curriculum. Trakya Eğitim Dergisi, 10 (1), 112-126.
47. Öztürk, C. (2015). Sosyal bilgiler: Toplumsal yaşama disiplinler arası bir yaklaşım. C. Öztürk (Ed.), Sosyal bilgiler öğretimi demokratik vatandaşlık eğitimi (ss. 2-28). Pegem Akademi.
48. Ross, E. W. Mathison, S., & Vinson, K. D. (2014). Social studies curriculum and teaching in the era of standardization. In E. W. Ross (Ed.), The social studies curriculum: Purposes, problems and possibilities (4th ed., pp.25–49). State University of New York Press.
49. Ross, E. W., Mathison, S., & Vinson, K. D. (2013). Social studies education and standards-based education reform in north America: Curriculum standardization, high-stakes testing, and resistance. Revista Latinoamericana de Estudios Educativos, 1(10), 19-48.
50. Srinivasan, T. N. (2004). Poverty and Its Eradication. In Mr. Saleh M. Nsouli (Ed.), New Partnership for Africa's Development Macroeconomics, Institutions, and Poverty (pp. 57-87). International Monetary Fund.
51. Superka, D. P., Hawke, S., & Morrissett, I. (1980). The current and future status of social studies. Social Education, 44 (5), 362-369.
52. SYGM (Sosyal Yardımlaşma Genel Müdürlüğü), (2012). 2012 Sosyal Yardım İstatistikleri Bülteni, Araştırma-Geliştirme ve Tanıtım Dairesi Başkanlığı Yayını.
53. TOKİ, (2024). TOKİ Kurum Profili Ekim 2024. https://i.toki.gov.tr/content/entities/main-page
54. Turan, N. (2001). Yoksulluğun azaltılması ve ortadan kaldırılmasında kooperatif işletmelerin rolü ve önemi. Anadolu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 17 (1), 75-116.
55. Turhan, Y. (2020). Kalkınma kavramının tarihsel süreci ve etimolojik analizi. International Journal of Economic and Administrative Studies, (29), 149-164.
56. TÜİK, (2024). Yoksulluk ve yaşam koşulları istatistikleri, 2022. https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Yoksulluk-ve-Yasam-Kosullari-Istatistikleri-
57. Türk, T. & Ünlü, H. (2016). Yoksullukla mücadele politikaları: 2000 sonrası Türkiye örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 7 (14), 92-104.
58. Uchendu, P. (2009). Social studies education for Nigerian Universities. Fourth Dimension Publishers.
59. United Nations Development Programme (UNDP), (2024). 2024 global multidimensional poverty index (MPI). https://www.undp.org/turkiye/publications/
60. United Nations Development Programme (UNDP), (2024). Sürdürülebilir kalkınma için küresel amaçlar: Yoksulluğa son. https://www.kureselamaclar.org/
61. World Bank, (2019). Open Data http://www.worldbank.org/en/understanding-poverty
62. Yaşar, M. R. & Açıkgöz, R. (2011). Yoksullukla mücadelede bütüncül bir politika: İnsani gelişme ve yardim merkezi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 10 (36), 405-429.
63. Yıldırım, A., Doğan, C. & Topcuoğlu, A. (2012).Türkiye’de 1980 - 2010 yılları arasında uygulanan yoksullukla mücadele politikalarının etkinliği üzerine bir analiz. Ekonomik Yaklaşım Kongresi, Gazi Üniversitesi İktisat Bölümü, 1-20.