In the later half of the 19th century, Thessaloniki emerged as one of the Ottoman Empire's most important commercial and industrial centers. The city underwent significant modernization through the Tanzimat reforms. The demolition of the city walls, the construction of a modern port, and railway connections strengthened its transportation and trade networks. Particularly after the opening of the Suez Canal in 1869, Thessaloniki's position in international trade was further enhanced. Significant industrial investments were made in the textile, food processing, and mining sectors. Alongside local entrepreneurs like the Allatini family, European companies invested heavily in strategic sectors including tobacco, mining, and banking. However, this foreign dominance, particularly through the tobacco monopoly (Régie Company), provoked resistance from local producers and led to widespread smuggling activities. Following the Balkan Wars (1912-1913) and Thessaloniki's transfer to Greece, all concessions and mining rights held by foreign companies were transferred to Greek administration. This process represents a typical example of the economic dependence and foreign interventions that characterized the Ottoman Empire's final years. Thessaloniki's transformation clearly demonstrates both the Ottoman Empire's economic vulnerabilities and the growing encroachment of global powers during its decline.
Thessaloniki Ottoman Empire Industrial investments Foreign companies Port
19. yüzyılın ikinci yarısında Selanik, Osmanlı İmparatorluğu’nun önde gelen ticaret ve sanayi merkezlerinden biri hâline gelmiştir. Tanzimat reformlarıyla birlikte şehirde kapsamlı bir modernleşme süreci yaşanmıştır. Şehir surlarının yıkılması, modern bir limanın inşası ve demiryolu bağlantılarının kurulması, kentin ulaşım ve ticaret ağlarını güçlendirmiştir. 1869’da Süveyş Kanalı’nın açılmasıyla birlikte Selanik’in uluslararası ticaretteki konumu daha da önem kazanmıştır. Tekstil, gıda işleme ve madencilik sektörlerinde önemli yatırımlar gerçekleştirilmiş; Allatini ailesi gibi yerel girişimcilerin yanı sıra Avrupalı şirketler de tütün, madencilik ve bankacılık gibi stratejik alanlara yoğun şekilde yatırım yapmıştır. Bununla birlikte, özellikle Régie Şirketi’nin tütün tekeli aracılığıyla belirginleşen yabancı sermaye hâkimiyeti, yerel üreticilerin tepkisine yol açmış ve yaygın kaçakçılık faaliyetlerini tetiklemiştir. Balkan Savaşları’nın (1912–1913) ardından Selanik’in Yunanistan’a katılmasıyla birlikte yabancı şirketlere ait imtiyazlar ve maden hakları Yunan yönetimine devredilmiştir. Bu gelişmeler, Osmanlı İmparatorluğu’nun son dönemlerini belirleyen ekonomik bağımlılığın ve yabancı müdahalelerin tipik bir örneğini teşkil etmektedir. Selanik’in geçirdiği dönüşüm, imparatorluğun ekonomik kırılganlıklarını ve gerileme sürecinde küresel güçlerin artan nüfuzunu açık biçimde ortaya koymaktadır.
Selanik Osmanlı İmparatorluğu Sanayi Yatırımları Yabancı Sermaye Liman
| Birincil Dil | İngilizce |
|---|---|
| Konular | Yakınçağ Kent Tarihi |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 28 Mayıs 2025 |
| Kabul Tarihi | 22 Ağustos 2025 |
| Erken Görünüm Tarihi | 22 Ağustos 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 27 Eylül 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 12 Sayı: 4 |