The didactic (hikemî) style stands as a significant mode of expression in Medieval Azerbaijani–Ottoman literature, conveying moral, social, and philosophical messages through concise and impactful formulations. This style not only supports individual moral development but also contributes to the preservation and transmission of communal values. Functioning as an instructive model within both oral and written cultural traditions, hikemî discourse represents an essential historical link between literature and education. In today’s digital era, the analysis, interpretation, and integration of classical texts into learning processes have increasingly become feasible through artificial intelligence and educational technologies. This study examines the fundamental features of the hikemî style within the context of Azerbaijani–Ottoman literary relations and discusses how this tradition can be re-evaluated in modern educational settings through digital pedagogical practices. Accordingly, the potential contribution of historical literary heritage to sustainable digital learning environments is explored.
hikemî style didactic literature Azerbaijani–Ottoman relations digital education artificial intelligence educational technologies cultural transmission
Didaktik (hikemî) üslup, Ortaçağ Azerbaycan–Osmanlı edebiyatında önemli bir ifade biçimi olarak karşımıza çıkmakta ve ahlaki, toplumsal ve felsefi mesajları özlü ve etkili anlatımlarla aktarmaktadır. Bu üslup, bireysel ahlaki gelişimi desteklemenin yanı sıra toplumsal değerlerin korunması ve aktarılmasına da katkı sağlamaktadır. Hem sözlü hem yazılı kültür gelenekleri içinde öğretici bir model olarak işlev gören hikemî söylem, edebiyat ile eğitim arasında tarihsel açıdan önemli bir bağ oluşturmaktadır. Günümüz dijital çağında klasik metinlerin öğrenme süreçlerine analiz edilerek, yorumlanarak ve entegre edilerek dâhil edilmesi yapay zekâ ve eğitim teknolojileri sayesinde giderek daha mümkün hale gelmiştir. Bu çalışma, Azerbaycan–Osmanlı edebi ilişkileri bağlamında hikemî üslubun temel özelliklerini incelemekte ve bu geleneğin modern eğitim ortamlarında dijital pedagojik uygulamalar yoluyla nasıl yeniden değerlendirilebileceğini tartışmaktadır. Böylece tarihsel edebî mirasın sürdürülebilir dijital öğrenme ortamlarına sağlayabileceği katkı ele alınmaktadır.
hikemî üslup didaktik edebiyat Azerbaycan–Osmanlı ilişkileri dijital eğitim yapay zekâ eğitim teknolojileri kültürel aktarım
| Birincil Dil | İngilizce |
|---|---|
| Konular | Asya Dilleri, Edebiyatları ve Kültürleri |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 10 Eylül 2025 |
| Kabul Tarihi | 10 Ekim 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 31 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 12 Sayı: Özel Sayı 2025-2 |