The collapse of the USSR in 1991 revealed a range of geopolitical and security challenges in the post-Soviet space. Ethnic, political, and territorial conflicts intensified in states that had newly gained independence. In particular, the Nagorno-Karabakh conflict in the South Caucasus, together with the Abkhaz and Georgian–Ossetian conflicts, as well as the Transnistrian issue in Moldova, contributed to regional destabilization and increased the need for long-term settlement efforts. In response to these problems, diplomatic and political initiatives aimed at resolving conflicts were implemented through various international and regional organizations. Although regional structures such as the Commonwealth of Independent States (CIS) and GUAM (Georgia, Ukraine, Azerbaijan, and Moldova) undertook efforts to promote the peaceful resolution of conflicts, the effectiveness of these initiatives produced differing outcomes. This article examines the role of the CIS and GUAM in the settlement of conflicts in the South Caucasus and Moldova between 1991 and 2020. It analyzes the strategies adopted by these organizations, as well as their achievements and structural limitations in addressing conflicts that have become long-standing and “frozen.”
South Caucasus conflict resolution Nagorno-Karabakh Abkhazia Georgian–Ossetian conflict
1991 yılında SSCB’nin dağılması, Sovyet sonrası coğrafyada bir dizi jeopolitik ve güvenlik sorununu ortaya çıkarmıştır. Yeni bağımsızlığını kazanan devletlerde etnik, siyasi ve bölgesel nitelikli çatışmalar yoğunlaşmıştır. Özellikle Güney Kafkasya’daki Dağlık Karabağ çatışması ile birlikte Abhaz ve Gürcü–Oset çatışmaları ve Moldova’daki Transdinyester sorunu, bölgesel istikrarsızlığa yol açmış ve uzun vadeli çözüm çabalarına duyulan ihtiyacı artırmıştır. Bu sorunlara yanıt olarak, çatışmaların çözümüne yönelik diplomatik ve siyasi girişimler çeşitli uluslararası ve bölgesel örgütler aracılığıyla hayata geçirilmiştir. Bağımsız Devletler Topluluğu (BDT) ve GUAM (Gürcistan, Ukrayna, Azerbaycan ve Moldova) gibi bölgesel yapılar çatışmaların barışçıl yollarla çözümünü teşvik etmeye yönelik çabalar göstermiş olsa da, bu girişimlerin etkinliği farklı sonuçlar doğurmuştur.
Bu makale, 1991–2020 yılları arasında Güney Kafkasya ve Moldova’daki çatışmaların çözümünde BDT ve GUAM’ın rolünü incelemektedir. Çalışmada, söz konusu örgütlerin benimsedikleri stratejiler ile uzun süredir devam eden ve “donmuş” nitelik kazanan çatışmaların ele alınmasında ortaya koydukları başarılar ve yapısal sınırlılıklar analiz edilmektedir.
Güney Kafkasya çatışma çözümü Dağlık Karabağ Abhazya Gürcü–Oset çatışması
| Birincil Dil | İngilizce |
|---|---|
| Konular | Türk Halkları ve Toplulukları |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 10 Ekim 2025 |
| Kabul Tarihi | 20 Aralık 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 3 Ocak 2026 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 12 Sayı: 6/Ek -6 (Suppl.) |