1951 yılında Konya’da “irtica” algısı ve devlet denetimi: Mülkiye Başmüfettişi Hasip Koylan raporu çerçevesinde bir inceleme

Öz

Bu çalışma, 1951 yılında Konya ilinde “irticai hadise ve hareketlerin” araştırılması amacıyla görevlendirilen Mülkiye Başmüfettişi Hasip Koylan tarafından hazırlanarak İçişleri Bakanlığı’na sunulan raporu merkezine almaktadır. Çalışma, söz konusu raporun ortaya çıkmasına zemin hazırlayan siyasal ve idarî süreci, Konya Valiliği ve Cumhuriyet Savcılığı tarafından gönderilen yazılar ile dönemin basınında yer alan haberler çerçevesinde ele almaktadır. Özellikle 9 Şubat 1951 tarihli savcılık yazısı, valilik raporları ve Mart 1951’de Konya Demokrat Parti Kongresi etrafında şekillenen basın tartışmaları, Konya’nın “irtica tehlikesi” bağlamında yeniden problemli bir taşra alanı olarak kodlandığını göstermektedir. Çalışmada, irticanın fiilî bir ayaklanmadan ziyade vaazlar, basın faaliyetleri, parti kongreleri ve toplumsal söylentiler üzerinden inşa edilen bir güvenlik söylemi olduğu ileri sürülmektedir. Bu bağlamda makale, erken Demokrat Parti döneminde merkezî idarenin taşraya bakışını, laiklik ve inkılapların korunması söylemi etrafında şekillenen denetim mekanizmaları üzerinden analiz etmeyi amaçlamaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Demokrat Parti
• Konya
• irtica
• basın
• resmî raporlar

Reactionary Activity and State Control in Konya in 1951: An Analysis of the Report of Chief Civil Inspector Hasip Koylan

Öz

This study examines the construction of “reactionary activity” (irtica) as a security concern in Konya in 1951, focusing on a report prepared by Chief Civil Inspector Hasip Koylan and submitted to the Ministry of the Interior. While existing scholarship has addressed the early Democrat Party period in terms of center–periphery relations and secularism, the role of administrative reporting and public discourse in framing local developments as security issues remains underexplored. The article argues that “reactionary activity” in this context did not correspond to an actual insurrectionary movement but was discursively constructed through bureaucratic documentation and media narratives. The analysis is based on Koylan’s report, official correspondence from the Konya Governorship and the Public Prosecutor’s Office, and contemporary press coverage. Particular attention is given to the prosecutor’s letter dated 9 February 1951, gubernatorial reports, and press debates surrounding the Konya Democrat Party Congress in March 1951. The findings indicate that Konya was redefined as a problematic provincial space through a discourse of “reactionary threat,” shaped not by concrete acts of rebellion but by sermons, press activities, party congresses, and circulating social rumors. The study demonstrates that early Democrat Party governance relied on discursive and administrative mechanisms of surveillance and control structured around the protection of secularism and republican reforms. In doing so, it contributes to the literature on state–society relations in modern Turkey.

Anahtar Kelimeler

• Democrat Party
• Konya
• official reports
• press
• reactionary activity

Kaynakça

1. Afşar, E. (2019). Türk politik tarihinde Demokrat Parti ve 1946 programı. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 4(8), 273–295. https://izlik.org/JA62BL49CE
2. Ahmad, F. (2006). Bir kimlik peşinde Türkiye (S. C. Karadeli, Çev.). Bilgi Üniversitesi Yayınları. (Özgün eser 2003’te yayımlanmıştır).
3. Bora, T. (2017). Cereyanlar: Türkiye’de siyasî ideolojiler. İletişim Yayınları.
4. Cumhuriyet. (1951, 13 Mart). Konya D.P. kongresine dair ileri sürülen iddialar. Cumhuriyet, 1–4.
5. Eroğul, C. (1990). Demokrat Parti: Tarihi ve ideolojisi. İmge Kitabevi.
6. Fenik, M. F. (1951, 13 Mart). İrtica asla baş kaldıramaz. Zafer, 1–3.
7. Kırkpınar, L. (2018). Demokrat parti (DP) ve din-siyaset ilişkisi (1946–1960). Çağdaş Türkiye Tarihi Araştırmaları Dergisi, 18(36), 349–359. https://izlik.org/JA77XS28XP
8. Koca, B. (2023). Ellili yıllarda merkez sağ: Demokrat Parti’nin özgürlük ile istismar arasındaki dinî politikaları. M. K. Kaynar (Ed.), Türkiye’nin 1950’li yılları (ss. 293–319). İletişim Yayınları.

9. Koçak, C. (2010). İkinci parti: Türkiye’de iki partili siyasi sistemin kuruluş yılları (1945–1950) (Cilt 1). İletişim Yayınları.
10. Levent, R. (2021). ‘İrtica’ ve ‘ruhsuz madde’ dikotomisi arasında Demokrat Parti’nin din politikası (1950–1960). Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (27), 73–91. https://izlik.org/JA43WW55CC
11. Özipek, B. B. (2005). İrtica nedir? T. Bora & M. Gültekingil (Ed.), Modern Türkiye’de siyasi düşünce: İslamcılık (Cilt 6, ss. 236–244). İletişim Yayınları.
12. Son Posta. (1951, 13 Mart). Konya’da D.P. aleyhine siyasi bir komplo meydana çıkarıldı. Son Posta, 1–7.
13. Son Telgraf. (1951, 13 Mart). Konya’da D.P. kongresindeki irticai tekliflerin mahiyeti. Son Telgraf, 1.
14. T.C. Cumhurbaşkanlığı Devlet Arşivleri Başkanlığı Cumhuriyet Arşivi (BCA). (1951). 30.10.0.0/103.675.13 numaralı belge.
15. Türkmen, İ., & Tekinsoy, B. (2021). Ahmet Emin Yalman’ın ‘kızıl ruhlu kara kuvvet’ yazısı ve Konya’daki akisleri. Türk Dünyası Araştırmaları, 127(250), 205–230. https://izlik.org/JA93DH24MM
16. Ulus. (1951, 14 Mart). Konya D.P. kongresinde ortaya atılan bazı dilekler. Ulus, 1–4.
17. Yalman, A. E. (1951, 12 Mart). Kızıl ruhlu kara kuvvet. Vatan, 1–5.
18. Zürcher, E. J. (2000). Modernleşen Türkiye’nin tarihi (Y. S. Gönen, Çev.). İletişim Yayınları. (Orijinal eser 1993’te yayımlanmıştır).