Upon the Reasons of I.Dareious’s Scytian Expedition

Abstract

Darius I. who was ascended the throne at the end of a coup attempt, was an important Persian King in terms of his manners about extending the lands of empire, modernizing economy and management, and creating laws on all these fields. At the beginning of his reign, Darius mounted expeditions in order to quell the rebellions that came forward in Persian Empire. Afterwards, he in person mounted expedition to Scythian country in the Black Sea at 512 B.C. For this expedition, floating bridges which made up of ships was built on Bosphrous and Istros at his command. Thus there were 700.000 soldier and 600 ships that got through to Scythian country in Persian army as Herodotos stated. Though he had a strong army, he couldn’t succeed against Scythians. The main reasons of this failure are the retreats and the attacks with tip and run  raids and also as they approached to the country, Persian army were deprived of water and supply. Why did Darius mount expedition to Scytian country? There are plenty of studies which have different viewpoints, question these reasons. Black Sea must have attracted the attention of Persians because it had abundant raw materials like timber, mine and its commercial potential and its widespread commerce network that founded long before. Also, one of the reasons of this expedition was to strand the Greeks who met their need of wheat from this region and to take the control around Thracian and Dardanelles before an expedition to Greece.

Keywords

• Darius I,Herodotos,Scyth

I. Dareios’un İskit Seferinin Nedenleri Üzerine

Öz

Bir darbe girişiminin sonunda tahta geçen I. Dareios, imparatorluk topraklarının genişletilmesi, yönetimsel ve ekonomik anlamdaki yenilikçi tutumu ve tüm bu alanlarda ortaya koyduğu kanun yapıcı tavrı ile Pers İmparatorluğu açısından son derece önemli bir Pers kralıdır. Dareios saltanatının başlangıcında, Pers İmparatorluğu’nda ortaya çıkan çok sayıdaki isyan hareketini bastırmak için seferler düzenlemiştir. Hemen ardından da İ.Ö. 512 yılında, bizzat ordunun başında yer alarak Karadeniz’deki İskit ülkesine doğru sefere çıkmıştır. Bu sefer için Dareios’un emri ile İstanbul Boğazı ve Istros (Tuna) nehri üzerinde gemilerden oluşan yüzer köprüler kurulmuştur. Böylece İskit ülkesine geçen Pers ordusunda Herodotos’a göre 700.000 asker ve 600 gemi bulunmaktaydı. Dareios, güçlü bir orduya sahip olmasına rağmen İskitler karşısında başarı sağlayamamıştır. İskitlerin geri çekilerek, gerilla tipi küçük baskınlarla saldırmaları ve ülke içlerine doğru ilerledikçe Pers ordusunun su ve erzak sıkıntısına girmesi, seferin başarısızlığının başlıca nedenleri olarak karşımıza çıkmaktadır. Dareios neden İskit ülkesine sefere çıkmıştır? Bu nedenleri sorgulayan ve farklı bakış açılarına sahip pek çok çalışma mevcuttur. Karadeniz’in kaliteli kereste, maden gibi bol hammaddeye sahip olması, bunun yanı sıra çok daha öncelerden kurulmuş olan yaygın ticaret ağı ve ön plana çıkan ticari potansiyeli Perslerin iştahını kabartmış olmalıdır. Ayrıca Kıta Yunanistan üzerine yapılacak bir seferden önce, Trakya ve boğazlar çevresinde tam kontrol sağlamak ve buğday ihtiyacını bu bölgeden karşılayan Yunanları zor durumda bırakmak da seferin temel sebeplerinden biri olmalıdır.

Anahtar Kelimeler

• I. Dareios,Herodotos,İskit,Pers

О причинах похода на Скифов Дария I.

Öz

Придя во власть в результате переворота, Дарий 1 стал величайшим королем Персидской Империи благодаря его завоеваниям, расширившие территории императорства, инновационным отношениям в административном и экономическом плане. Дарий в еще начале своего царствования организовал походы для подавления мятежных движений, которые участились в то время на территории Персидского императорства. Сразу после этого в 512 году д.н.э. во главе войска он отправился в государство Скифов находящийся на Черном Море. Для этого похода по приказу Дария через Босфор и Истру (Дунай) были построены сотни мостов. Таким образом, Согласно Геродоту, количество войск, пришедших в государство Скифов составляло 700 000 воинов и 600 кораблей. Несмотря на то, что Дарий стоял во главе сильного войска одержал неудачу против Скифов. Самой главной причиной неудачи стало то, что Скифы решили отступать, но при этом совершая мелкие набеги партизанским методом и продвигаясь дальше, Персидские войска оставались без воды и еды.  Почему же Дарий отправился в поход на Скифов? Есть очень много работ исследующие эти причины и имеющие разные точки зрения. Тот факт, что Черное море обладало созданной ранее других широкой торговой линией и развитым коммерческим потенциалом, благодаря имеющимся в большом количестве такого сырья как качественная древесина и рудники, вызывало большой интерес у Персов.  Кроме того, этот поход был совершен до похода в Грецию, потому что надо было взять полный контроль над Фракией и проливами и оставить в трудном положении Греков,  получавших пшеницу в этом регионе.

Anahtar Kelimeler

• Дарий 1,Геродот,Скифы,Персы

Kaynakça

1. BALCER, J. M.,(1972). “The Date of Herodotus IV.1 Darius’ Scythian Expedition” HSCP 76, s. 99–132. BALCER, J. M., (1984). Sparda By The Bitter Sea: Imperial Interaction in Western Anatolia, Chico. BALCER, J. M., (1995). The Persian Conquest of the Greeks, Universitätsverlag, Konstanz. BURN, A.R., (1984). Persia and the Greeks: of Darius” Classical Review 11, no. 6, s. 277–282. DANDAMAEV, M. A., (1989). A Political History of the Achaemenid Empire (English translation) Leiden, New York, Kobenhagen, Köln. DREWS, R., (1973). The Greek Accounts of Eastern History, Cambridge: Harvard University Press. DURMUŞ, İ., “Anadolu’da Kimmerler ve İskitler”, Belleten, Cilt LXI, TTK, Ankara, Ağustos 1997, s. 273-286. FGrH, F. Jacoby, (1958), Die Fragmente der griechischen Historiker, Dritter Teil C, Erster Band, Leiden. GARDİNER-GARDEN, J.R., (1983). “Dareios’ Scythian Expedition and its Aftermath”, Klio 69, No. 2, s. 326–350. GRAKOV, B. N., (2006). İskitler, Çev. Ahsen Batur, Selenge Yayınevi, İstanbul. HARMATTA, J., (1976). “Darius' expedition against the Saka Tigraxauda”, Antique Antiqua, XXIV, pp. 15-24. HİGNETT, C., (1963). Xerxes Invasion of Greece, Clarendon Press, Oxford. HODDİNOTT, R. F., (1981). The Thracians, Thames and Hudson, New York. HSCP, Harvard Studies in Classical Philology. KENT, R. G., (1950), Old Persian Grammer: Texts, Lexicon, American Oriental Society. New Haven, Connecticut. KLİNKOTT, H. (2005). Ein achaimenidischer Amtsträger und seine Handlungsspielräume, Verlag Antike, Frankfurt/Main. Klio, Beiträge zur Alten Geschichte, (1959).Leipzig andWiesbaden 1902-44. KUHRT, A., (2007). The Persian Empire: A Corpus of Sources of the Achaemenid Period, Vol. I. London. OLMSTEAD, A. T., (1948). History of the Persian Empire, University of Chicago Press, Chicago. RE, Paulys Real-Encyclopadie der klassischen Altertumswissenschaft. ROLLE, R., (1980). Die Welt der Skythen: Stutenmelker und Pferdebogner: ein antikes Reitervolk in neuer Sicht, Luzern and Frankfurt. ROMM, J., (1998). Herodotus, Yale University Press, New Haven and London. ROSTOVTZEFF, M., (1922). Iranians and Greeks in South Russia, Oxford at the Clarendon Press. RUGE, W., (1922). “Kyaneiai”, RE XI. 2, 2236.