Examining Different Aspects Of Animal In Mystical Texts

Abstract

The concept of animal is one of the broadest concepts that has been addressed in various ideas. In the religious, literary, philosophical, mystical, and ... texts of the animal and its applications, it has been used dramatically. In the Holy Quran, the animal is mainly used for allegory. Various rules and regulations have been made for dealing with animals and care for them, and they have been ordered to do good. The concept of animal is also included in mythological texts known as the Totem. In the literature of various nations, the allegory, Fabel, parable, Apolognus, and the Allegory are the domains that are the mainstay of these stories, animals. In the Persian mystical literature, both positive and negative aspects of the animal are present. In the texts of mystical prose, the emphasis is mainly on the positive aspects of animals and they are used by them for various educational and moral purposes, but in the texts of order, animal and animal characteristics have been placed on the human soul and have expressed moral points.

Keywords

• animal,mystical texts,nature

بررسی جنبه‌های مختلف حیوان در متون عرفانی

Öz

 

مفهوم حیوان، یکی از گسترده‌ترین مفاهیمی است که در اندیشه‌های مختلف به آن پرداخته‌شده است. در متون دینی، ادبی، فلسفی، عرفانی و ... حیوان و کاربردهای آن، به طرز چشمگیری به‌کاررفته است. در قرآن کریم عمدتاً از حیوان و ویژگی‌های حیوانی برای تمثیل استفاده شده است. احکام و قواعد متنوعی برای نحوۀ برخورد با حیوانات و مراقبت از آن‌ها وضع‌شده و به نیک‌رفتاری با آنان سفارش شده است. مفهوم حیوان در متون اساطیری نیز حضور دارد که با عنوان توتم شناخته می‌شود. در ادبیات ملل مختلف، تمثیل، فابل، پارابل، آپولوگ و آلیگوری، حوزه‌هایی است که شالودۀ اصلی این داستان‌ها، حیوانات‌اند. در ادبیات عرفانی فارسی نیز، هر دو جنبۀ مثبت و منفی حیوانات حضور دارند. در متون نثر عرفانی عمدتاً بر جنبۀ مثبت حیوانات تأکید شده و از آنان برای مقاصد مختلف تعلیمی و اخلاقی بهره جسته‌اند؛ اما در متون نظم، حیوان و اوصاف حیوانی را مشبه به نفس آدمی قرار داده‌اند و به بیان نکات اخلاقی پرداخته‌اند.

Tasavvufî Metinlerde Hayvanların Çeşitli Yönlerini İnceleme

Öz

.      Hayvan kavramı, kendisinde çeşitli düşüncelerin ele alındığı en geniş kavramlardan biridir. Dinî, edebî, felsefî, tasavvufî vb. metinlerde hayvan ve onun uygulamaları dramatik tarzla kullanılmıştır. Kur’ân-ı Kerim’de ağırlıklı olarak temsil için hayvanlardan ve hayvansal özelliklerden yararlanılmış ve Kur’ân-ı Kerim’e çeşitli hükümler ve kurallar hayvanlarla uğraşma biçimi ile onların gözetimi için konulmuş ve onlara iyi davranma tavsiye edilmiştir. Mitolojik metinlerde de bulunan hayvan kavramı, totem adıyla bilinmektedir. Çeşitli ulusların edebiyatlarında temsil, fabl, parable, apolog ve aligori bu hikâyelerin asıl temeli olan bazı alanlardır. Farsça tasavvuf edebiyatında da, hayvanların olumlu ve olumsuz her iki yönü mevcuttur. Tasavvufî nesir metinlerinde ağırlıklı olarak hayvanların olumlu yönleri vurgulanmıştır ve onlardan çeşitli eğitici, ahlaksal amaçlar için yararlanılmıştır. Fakat nazım metinlerinde, hayvan ve hayvansal özellikleri insanoğlu ruhuna benzeterek sabitleştirmişler ve ahlâksal noktaları ifade etmekle meşgul olmuşlardır.

Anahtar Kelimeler

• Hayvan,Tasavvufî Metinler,Ruh

ИЗУЧЕНИЕ РАЗЛИЧНЫХ АСПЕКТОВ ЖИВОТННОГО В МИСТИЧЕСКИХ ТЕКСТАХ (ПРОИЗВЕДЕНИЯХ)

Öz

Концепция животного - одна из самых широких концепций, которые были рассмотрены в различных мышлениях.В религиозных, литературных, философских, мистических текстах и т.д., животное и его применения были значительно использованы в драматическом плане. В священном Коране, животное и его характеристики в основном используется с целью аллегории, существуют различные правила и положения поведения в отношениях с животными и ухода за ними и рекомендуется делать им добро. Концепция животного также имеет место в мифологических текстах, именующимся как Тотем. В литературе разных народов Аллегория, (Метафора), Фабель (Басня), Парабола (Притча), Аполог - это жанры, основой которых являются животные. В персидской мистической литературе тоже присутствуют как положительные, так и отрицательные аспекты животных. В текстах мистической прозы в основном акцент делается на позитивных аспектах животных, и они используются в образовательных и моральных целях, в то время как в поэтических текстах животное и его характеристики были представлены как подобны человеческому духу и в них в основном говорится о морали и этических вопросах.

Anahtar Kelimeler

• животные,мистические тексты,дух

Kaynakça

1. _______, Mosibatnameh, the corrector: MohammadReza Shafiei Kadkani, Tehran: Sokhan, 1388. _______, Mantegh-ul-Teyr, the corrector: MohammadReza Shafiei Kadkani, Tehran: Sokhan, 1384. _______, Divan, the corrector: Tagi Tafazzoli, Tehran: Elmi va Farhangi, 1384. DAAD, S., Farhang Estelaahaat Adabi, Tehran: Morvarid, 1395. FREUD, S., Totem va Taaboo, çev: Mohammad Ai Khonji, Tahran: Tahoori, 1349. GOSHEIRI, Resaleh Gosheirieh, çev: Abo Ali Osmani, the corrector: Badi-ul-Zaman,Foroozanfar, Tehran: Elmi va Farhangi, 1374. HAYIM, S., Farhang Moaser Hayim, Tehran: Farhang Moaser, 1379. JAAMI, A. Nafahaat-ul-Ons Min Hazaraat-ul-Gods, correctors: Wiliam Nasolis، Gholam isa، Abd-ul-hamid, Kalkateh: Lisi, 1858. HUJWIRI, A., Kashf-ul-Mahjoob, the corrector: Mahmood Aabedi, Tehran: Sooroosh, 1375. KOLEYNI, M., Al-osool Men Al-Kafi, çev: Mohammad Baager Behboodi، Ali Akbar Ghaffari, Tehran: Al -Maktabat-ul-Eslameyat،, 1382. KOOPER, J., Farhang Mosavvar Nomaadhaye Sonnati, çev: Maliheh Karbaasiaan, Tehran: Farhang Nashr No, 1386. MAJLESI, M., Behar-ul-Anvaar, çev: Seyyed Javad Alavi, Tehran: Daar-ul-Kotob Eslaameyat, 1362. MOLAVI, Masnavi Manavi, the corrector: Tofigh Sobhani, Tehran: Vezaarat Ershaad Eslami, 1383.