Temelinden Çatlayan Ev: Korkuyu Beklerken
Öz
Modernite
tek başına yeni toplumsal sistemler veya düzenler getirmemiş aynı zamanda
bireyin var oluşsal problemlerine de yeni bakış açıları getirmiştir. Bu netice
sadece vaat edilen eşitlik, adalet, özgürlük gibi evrensel değerlerin
gerçekleşmesi gibi olumlu değerler biçiminde görülmez. Aksine moderniteye temel
olan rasyonel düşünce bireyin özneleşmesi bir yana nesneleşen bir dünyaya da
sebep olur. Var olan olarak insan ise yaşadığı bu çağda tüm bu problemler
karşısında bireysel aidiyetini daha çok sorgular hale gelir ve bu
soruşturmaların izleri insanın var oluşunun mekânsal boyutunda daha iyi
incelenebilir. Edebiyatın Türkiye sahasında ise gecikmiş modernlik telaşından
dolayı söz konusu sorunsalın daha derin izlerini görmek mümkündür.
Rasyonelleştiren zaman ve mekân anlayışı insanı köksüz bir şimdide yurtsuz
bırakmış gibidir. İnsanın varoluşunu anlamlandırabilmek için ihtiyaç duyduğu bu
aidiyet sorunsalı, modern anlatıların mekân veya mekânsızlık metaforlarıyla da
paralellik gösterir. Bu bağlamda çalışmamız gereği modern dönem edebiyatında
gecikmeyle de olsa üzerinde en çok tartışılan eserleri yazmış olan yazarlardan;
Oğuz Atay’ın Korkuyu Beklerken
hikâyesinden yola çıkarak Beyaz Mantolu
Adam’da bahsini ettiğimiz mevzunun yansımalarını incelemeye çalışacağız.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- CASSIN, B., Nostalji; İnsan Ne Zaman Evindedir? , çev. Seçil Kıvrak, İstanbul: Kolektif Kitap, 2018. BACHELARD, G., Mekânın Poetikası, çev. Aykut Derman, İstanbul:Kesit Yayınları, 1996. BENJAMIN, W., Son Bakışta Aşk; Walter Benjamin’den Seçme Yazılar, çev. Nurdan Gürbilek, İstanbul:Metis Yayınları, 2018. MULHALL S., Heidegger ve Varlık ve Zaman, çev. Kaan Ökten, İstanbul:Sarmal Yayınevi,1998.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
30 Eylül 2019
Gönderilme Tarihi
7 Ekim 2019
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 6 Sayı: 3