Haçlıların Düğün ve Cenaze Merasimlerine Müslümanların Bakışı

Öz

Anahtar Kelimeler

• İslam Tarihi

Muslims' view of the Crusader Weddings and funerals

Abstract

Birth and death, two important stages of world and hereafter, are shaped around the same emotions in all societies. Death brings sadness and birth brings joy. However, the child must be born from a legitimate marriage in order for the child to be accepted by both religious institutions and society. Therefore, the weddings that ensure the continuation of the generation and the deaths that ensure the person to get closer to Allah and to pass on to the hereafter are crowned with a certain ceremony in both Christianity and Islam. Wedding and funeral ceremonies have a special place in the Crusaders who have been trying to be a resident of the Islamic territories since 1098. As a matter of fact, through these ceremonies, they have tried to continue their tradition and religious practices among Muslims whose lives, culture, language and religion are different from their own ones. The aim of this study is to give information about the weddings and funerals carried out by the Crusaders in the eastern territories and to show Muslims’ point of view on these ceremonies. For this reason, in the research phase of the study, besides the sources of Islamic history, Latin, Syriac and Armenian chronicles were used and the study was enriched with various works.

Keywords

• Islamic History, Crusaders, Wedding, Funeral, Muslims.

Haçlıların Düğün ve Cenaze Merasimlerine Müslümanların Bakışı

Öz

Dünya ve ahiret hayatının iki önemli merhalesi olan doğum ve ölüm, bütün toplumlarda aynı duygular etrafında şekillenmektedir. Ölüm hüznü, doğum ise beraberinde sevinci getirmektedir. Ancak doğumla birlikte dünyaya gelen çocuğun hem dini kurumlar hem de toplum tarafından kabul edilebilmesi için meşru bir evlilikten dünyaya gelmesi gerekmektedir. Bu nedenle hem Hristiyanlıkta hem de Müslümanlıkta neslin devamını sağlayan düğünler ile kişinin Allah’a yaklaşmasını ve ahirete intikalini sağlayan ölümler belirli bir merasimle taçlandırılmıştır. 1098 yılından itibaren İslam topraklarında mukim olmaya çalışan Haçlılarda da düğün ve cenaze merasimleri ayrı bir yer tutmaktadır. Nitekim yaptıkları bu merasimlerle yaşantısı, kültürü, dili ve dini kendilerinden farklı Müslümanlar arasında örfi ve dini uygulamalarını devam ettirmeye çalışmışlardır. Bu çalışmanın amacı, Haçlıların Doğu topraklarında gerçekleştirdikleri düğün ve cenaze merasimleri hakkında bilgi vermek ve Müslümanların bu merasimlere bakış açısını göstermektir. Bu nedenle çalışmanın araştırma aşamasında İslam tarihi kaynaklarının yanı sıra Latin, Süryani ve Ermeni kroniklerinden yararlanılmış ve muhtelif eserlerle de çalışma zenginleştirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• İslam Tarihi
• Haçlı Seferleri
• Düğün
• Cenaze
• Merasim
• Müslümanlar

Kaynakça

1. ABÛ’L- FEREC, G., Abû’l- Farac Tarihi, çev. Ömer Rıza Doğrul, 2. Cilt, Ankara: TTK Yayınları, 1987.
2. AGULİERS, R., Haçlılar Kudüs’te, çev. Süleyman Genç, İstanbul: Yeditepe Yayınları, 2019.
3. ALPTEKİN, C., “Belek b. Behrâm”, Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi, 5: 402-403, İstanbul: TDV Yayınları, 1992.
4. ALTAN, E., İkinci Haçlı Seferi (1147-1148), Ankara: TTK Yayınları, 2003.
5. ANGOLD, M., The Byzantine Empire 1025-1204, New York: Longman, 1984.
6. ANONİM SÜRYANİ KRONİĞİ, çev. İlhan Aslan, İstanbul: Post Yayınları, 2019.
7. AZÎMÎ, Azîmî Tarihi, çev. Ali Sevim, Ankara: TTK Yayınları, 2006.
8. BALDWİN, M. W., “The Latin States under Baldwin III and Amalrich I”, A History of the Crusades içinde, 1: 528-561, Pennsylvania: University of Pennsylvania Press, 1955

9. CAHEN, C., Haçlı Seferleri Zamanında Doğu ve Batı, çev. Mustafa Daş, İstanbul: Yeditepe Yayınları, 2018.
10. CARNOTENSİS, F., Kudüs Seferi, çev. İlcan Bihter Barlas, İstanbul: IQ Yayıncılık, 2009.
11. DEMİRKENT, I., “Misis”, Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi, 30: 179, Ankara: TDV Yayınları, 2005.
12. ERNOUL KRONİĞİ, Haçlı Seferleri Tarihi, çev. Ahmet Deniz Altunbaş, İstanbul: Kronik Yayınları, 2019.
13. FROMMANN, M., “Landgraf Ludwig III. der Fromme von Thüringen (1152-1190)”, Zeitschrift des Vereins für Thüringische Geschichte und Altertumskunde içinde, 175-248, Thüringen: G. Fischer Verlag, 1908.
14. HEİNEMEYER, W., “Ludwig III. der Fromme, Landgraf von Thüringen”, Deutsche Neue Biographie, Band 15, Berlin: Duncker & Humblot, 1987.
15. HİTTİ, P. K., Siyâsî ve Kültürel İslam Tarihi, çev. Salih Tuğ, 4. Cilt, İstanbul: M.Ü. İlahiyat Fakültesi Vakfı Yayınları, 1995.
16. HOLZAPFEL, J., Die deutsche Ritterorden in seinem Wirken für Kirche und Reich, Wien: Carl Gerold und Sohn Verlag, 1850.
17. I. VE II. HAÇLI SEFERLERİ VEKAYİNAMESİ, çev. Vedii İlmen, İstanbul: Yaba Yayınları, 2005.
18. İBN CÜBEYR, Endülüsten Kutsal Topraklara, çev. İsmail Güler, İstanbul: Selenge Yayınları, 2019.
19. İBN HALDUN, Mukaddime, çev. Süleyman Uludağ, 1. Cilt. İstanbul: Dergâh Yayınları, 2005.
20. İBN KALÂNİSÎ, Şam Tarihine Zeyl - I.ve II. Haçlı Seferleri Dönemi, çev. Onur Özatağ, İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, 2015.
21. İBN KESÎR, el-Bidâye ve’n- Nihâye, çev. Mehmet Keskin, 12. Cilt. İstanbul: Çağrı Yayınları 1994.
22. İBN MUNKIZ, U., Kitâbu’l-İ’tibâr, çev.Yusuf Ziya Cömert, İstanbul: Kitabevi Yayınları, 2018.
23. İBN ŞEDDAD, B., En-Nevadirü’s-Sultâniyye ve el-Mehasinü’l-Yusûfiyye, çev. Mehmet Selim Bilge, Diyarbakır: Şingal Yayınları, 2015.
24. İBNÜ’L-ÂDİM, K., Zübdetü’l-Haleb min Târîhi Haleb’de Selçuklular, seçme, terc.ve değ. Ali Sevim, Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları, 2014.
25. İBNÜ’L-ESÎR, El-Kâmil fi’t- Tarih, çev. Ahmet Ağırakça, Beşir Eryarsoy, Zülfikar Tüccar, vd., 8. 9. ve 10. Cilt. İstanbul: Hikmet Yayınları, 2016.
26. İSTEK, G., “Haçlı Seferlerine Katılan Kadınlar”, Journal of Islamicjerusalem Studies, sy. 19(2), (2019): 205-224.
27. KÜÇÜKSİPAHİOĞLU, B., Trablus Haçlı Kontluğu Tarihi, İstanbul: Arkeoloji ve Sanat Yayınları, 2007.
28. MARTİN, S., Tüm Gizemleriyle Tapınak Şövalyeleri, çev. Barış Baysal, İstanbul: Kalkedon Yayınları, 2009.
29. RÖHRİCHT, R., “Amalrich I., König von Jerusalem (1162-1174)”, Mittheilungen des Instituts für Öesterreichische Geschichtsforschung, sy.12 (1891): 433-493.
30. RUNCİMAN, S., Haçlı Seferleri Tarihi, 1-3. Cilt., çev. Fikret Işıltan, Ankara: TTK Yayınları, 2008.
31. SCHWANTHALER, L., Der Kreuzzug Kaiser Friedrichs I., Düsseldorf: Verlag von Julius Ruddeus, 1840.
32. URFALI MATEOS, Urfalı Mateos Vekayi-Nâmesi (952-1136) ve Papaz Grigor’un Zeyli (1136-1162), çev. Hrant D. Andreasyan, Ankara: TTK Yayınları, 2019.
33. USTA, A., Haçlı Hikâyeleri, İstanbul: Yeditepe Yayınları, 2017.
34. WESSELY, A., “Bestattungsrecht für Gefallene. Zur Frage der kirchlichen Bestattung”, Dissertationsarbeit, Universitaet Wien, 2017.
35. WİLLERMUS TYRENSİS, Willermus Tyrensis’in Haçlı Kroniği, 3 Cilt, terc. ve notlar: Ergin Ayan, İstanbul: Kronik Yayınları, 2019.
36. WİRTH, P., “Wann wurde Kaiser Aleksios II. Kommenos geboren?”, Byzantinische Zeitschrift, sy.49 (1956): 65-67