Objective: The primary objective of this study was to examine depression levels and quality of life among caregivers providing care to patients receiving home physical therapy and rehabilitation services.
Materials and Methods: Sixty-eight caregivers between the ages of 20 and 60 and the 68 patients they cared for were included in the study. After recording the caregivers' sociodemographic characteristics, the Beck Depression Inventory (BDI) was administered to assess depression levels in the first week of treatment, and the Bakas Caregiver Impact Scale (CBI) was administered to measure caregiver burden and quality of life. The Functional Independence Measure (FIM) was used to determine changes in patients' independence levels before and after treatment.
Findings: The caregivers' mean CBI score was 3.20±1.42, indicating an increase in burden and a decrease in quality of life during the caregiving process. Depression levels were assessed; 12 participants had minimal depression, 23 had mild depression, 24 had moderate depression, and 9 had severe depression. A significant negative correlation was found between the BBVES and BDI scores (p<0.01). When the patients' FIM scores were examined, a statistically significant increase was found in motor, cognitive, and total scores after treatment compared to pre-treatment levels (p<0.01). When the BBVES and BDI scores were compared according to disease groups, no significant difference was found between the groups (p>0.05). Furthermore, a statistically significant relationship was found between the patients' functional independence levels and the caregiver's caregiver's caregiver burden (p<0.05), but no significant difference was found in terms of depression levels (p>0.05).
Conclusion: The study results revealed that individuals providing home care services generally experience moderate levels of depression. Negative situations experienced during the caregiving process increase the caregiver burden, negatively affecting quality of life. It was observed that progress in patients' functional independence reduced the burden on caregivers but did not lead to a significant change in their depression levels. Furthermore, it was determined that the patients' diagnostic groups did not have a decisive effect on the caregiver's depression levels, quality of life, or caregiver burden.
Amaç: Bu araştırmanın temel amacı, evde fizik tedavi ve rehabilitasyon hizmeti alan hastalara bakım sağlayan bireylerde depresyon düzeyleri ile yaşam kalitesini incelemektir.
Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 20 ile 60 yaşları arasında olan 68 bakım veren ve onların bakımını üstlendikleri 68 hasta dahil edilmiştir. Bakım verenlerin sosyodemografik özellikleri kaydedildikten sonra, tedavinin ilk haftasında depresyon düzeylerini değerlendirmek amacıyla Beck Depresyon Ölçeği (BDÖ), bakım yükü ve yaşam kalitelerini ölçmek için Bakas Bakım Veren Etki Ölçeği (BBVEÖ) uygulanmıştır. Hastaların bağımsızlık düzeylerindeki değişimi belirlemek amacıyla ise tedavi öncesinde ve sonrasında Fonksiyonel Bağımsızlık Ölçeği (FBÖ) kullanılmıştır.
Bulgular: Bakım verenlerin BBVEÖ ortalama puanı 3,20±1,42 olup, bu değer bakım sürecinde yükün arttığını ve yaşam kalitesinin düştüğünü göstermektedir. Depresyon düzeyleri değerlendirildiğinde; katılımcıların 12’sinde minimal, 23’ünde hafif, 24’ünde orta ve 9’unda şiddetli depresyon olduğu belirlenmiştir. BBVEÖ ile BDÖ puanları arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur (p<0,01). Hastaların FBÖ puanları incelendiğinde, tedavi sonrasında motor, kognitif ve toplam skorlarında tedavi öncesine kıyasla istatistiksel olarak anlamlı artış saptanmıştır (p<0,01). Hastalık gruplarına göre BBVEÖ ve BDÖ skorları karşılaştırıldığında gruplar arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır (p>0,05). Ayrıca, hastaların fonksiyonel bağımsızlık düzeyleri ile bakım verenlerin bakım yükleri arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki belirlenmiş (p<0,05), fakat depresyon düzeyleri açısından anlamlı bir fark görülmemiştir (p>0,05).
Sonuç: Araştırma sonuçları, evde bakım hizmeti sunan bireylerin genel olarak orta düzeyde depresyon yaşadıklarını ortaya koymuştur. Bakım verme sürecinde yaşanan olumsuzluklar, bakım yükünü artırarak yaşam kalitesini olumsuz etkilemektedir. Hastaların fonksiyonel bağımsızlıklarında kaydedilen ilerlemenin, bakım verenlerin yükünü azalttığı ancak depresyon düzeylerinde anlamlı bir değişime yol açmadığı görülmüştür. Ayrıca hastaların tanı gruplarının, bakım verenlerin depresyon düzeyleri, yaşam kaliteleri ve bakım yükleri üzerinde belirleyici bir etkisinin olmadığı saptanmıştır.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Sağlık Bilimleri Eğitimi ve Program Geliştirme: Tıp, Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 23 Ağustos 2025 |
| Kabul Tarihi | 23 Eylül 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 18 Kasım 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 8 Sayı: 3 |
All site content, except where otherwise noted, is licensed under a Creative Common Attribution Licence. (CC-BY-NC 4.0)
