Üniversite öğrencilerinin kekemelikle ilgili yanlış algılarının incelenmesi

Öz

Amaç: Üniversite hayatı, bireyin karakterini önemli ölçüde etkiler. Bu dönemde akranların kekemelikle ilgili yanlış algıları kekemeliği olan bireyi etkileyebilir. Yöntem: Bu çalışma, karma bir tasarım kullanarak üniversite öğrencilerinin kekemelikle ilgili yanlış algılarını araştırmaktadır. Toplam 269 öğrenci (196 kadın, 73 erkek) Kekemelikle İlgili Yanlış Algılar Anketi'ni (KYA) doldurmuştur. Sonuç: Katılımcıların çoğu kekemeliğin nedeninin korku (96,3%), stres (94,8%) ve psikolojik travma (92,2%) olduğunu düşünmektedir. Yarısından fazlası kekemeliğin bir hastalık olduğunu (53,9%) ve taklitten kaynaklandığını (53,2%) düşünmektedir. Ayrıca, %74,3'ü konuşmadan önce derin nefes almanın akıcılığı artırdığına ve %98,9'u yüksek sesle okumanın akıcılığı artırdığına inanmaktadır. %74'ü kekemelik konusunda uzmanlaşmış mesleği doğru bir şekilde tanımlamış olup, bilgi farklılıkları KYA puanlarını etkilemektedir (p = .041 < .05). Sonuç: Doğru bilginin eksikliği, yanlış anlamalara ve olumsuz tutumlara yol açabilir. Üniversite öğrencilerine kekemelik konusunda seminerler düzenlenmesi, bu konuşma bozukluğuna ilişkin anlayışlarını geliştirmek için etkili bir yol olarak önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• kekemelik
• üniversite
• üniversite öğrencileri

University students' misconceptions about stuttering

Öz

Purpose: University life significantly influences character and can be affected by peers' misconceptions about stuttering. Method: This study explores university students' misconceptions about stuttering using a mixed design. A total of 269 students (196 females, 73 males) completed the Misconceptions About Stuttering Questionnaire (MSQ). Result: Most participants believe that fear (96.3%), stress (94.8%), and psychological trauma (92.2%) cause stuttering. Over half think stuttering is a disease (53.9%) and is caused by imitation (53.2%). Additionally, 74.3% believe that taking a deep breath before speaking improves fluency, and 98.9% think reading aloud increases fluency. 74% correctly identified the profession specializing in stuttering, with knowledge differences affecting MSQ scores (p = .041 < .05). Conclusion: The lack of accurate information may lead to misconceptions and negative attitudes. Seminars on stuttering for university students are suggested as an effective way to enhance their understanding of this speech disorder.

Anahtar Kelimeler

• misconceptions
• stuttering
• university studentS

Kaynakça

1. American Speech-Language-Hearing Association. Definitions of communication disorders and variations. Rockville, MD: ASHA; 1993.
2. İbiloğlu AO. Kekemelik. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar. 2011;3(4):704-72.
3. Maviş I, St Louis KO, Özdemir S, Toğram B. Attitudes of Turkish speech and language therapists toward stuttering. J Fluency Disord. 2013;38(2):157-70.
4. Dorsey M, Guenther RK. Attitudes of professors and students toward college students who stutter. J Fluency Disord. 2000;25:77–83.
5. Daniels DE, Panico J, Sudholt J. Perceptions of university instructors toward students who stutter: A quantitative and qualitative approach. J Commun Disord. 2011;44(6):631–9.
6. Pereira MB, Rossi JP, Borsel JV. Public awareness and knowledge of stuttering in Rio de Janeiro. J Fluency Disord. 2008;33(1):24–31.
7. Iimura D, Yada Y, Imaizumi K, Takeuchi T, Miyawaki M, Borsel JV. Public awareness and knowledge of stuttering in Japan. J Commun Disord. 2018;72:136-45.
8. Chon H. Beliefs and knowledge of the public about people who stutter: Age and sex comparisons. Commun Sci Disord. 2016;21(3):538-51.

9. Fonseca NTM, Nunes RTDA. Knowledge about stuttering in the city of Salvador. Rev CEFAC. 2013;15(4):884-94.
10. Safwat RF, Sheikhany A. Parental attitudes and knowledge of stuttering. Egypt J Otolaryngol. 2014;30(2):151-6.
11. Shakeel R, Saqulain G, Maryam Shakeel NB. Parental attitudes and knowledge about their child’s stuttering: In Pakistan. Pak Pediatr J. 2021;45(2):200-6.
12. Shollenbarger A, Terry N, Akbari C. An investigation of college students’ knowledge of stuttering. Perspect ASHA Spec Interest Groups. 2017;2(4):66-77.
13. Saman FD, Uysal-Aydın A. Sınıf öğretmenlerinin kekemelik hakkındaki tutumları. Dil Konuşma ve Yutma Araştırmaları Dergisi. 2022;5(1):62-78.
14. Manning W, Beck JG. The role of psychological processes in estimates of stuttering severity. J Fluency Disord. 2013;38(4):356-67.
15. Sønsterud H, Halvorsen MS, Feragen KB, Kirmess M, Ward D. What works for whom? Multidimensional individualized stuttering therapy (MIST). J Commun Disord. 2020;88:106052.
16. Williams DE. A point of view about ‘stuttering’. J Speech Hear Disord. 1957;22(3):390-7.
17. Tichenor SE, Yaruss JS. Stuttering as defined by adults who stutter. J Speech Lang Hear Res. 2019;62(12):4356-69.
18. Boyle MP. Assessment of stigma associated with stuttering: Development and evaluation of the self-stigma of stuttering scale (4S). J Fluency Disord. 2013;38(2):171-87.
19. Koçak AN, Cangi ME. Emotional reactions of people who stutter in difficult communication situations: a preliminary study. Clin Arch Commun Disord. 2022;7(3):112-24.
20. Çam O, Bilge A. Türkiye’de ruhsal hastalığa/hastaya yönelik inanç, tutum ve damgalama süreci: Sistematik derleme. Psikiyatri Hemşireliği Dergisi. 2013;4(2):91-101.
21. Prins D, Ingham RJ. Evidence-based treatment and stuttering—historical perspective. J Speech Lang Hear Res. 2009;52(1):254–63.