Turizm ve Göç İlişkisi: Didim Örneği

Öz

Bu araştırmanın amacı, turizm ve göç bağlamında Didim’de gerçekleşen turizm temelli göçlerin nedenlerini ortaya koymaktır. Bu amaçla nitel araştırma yöntemleri çerçevesindeki ölçüt örnekleme tekniğiyle belirlenen ve göç deneyimi yaşamış 42 katılımcı ile 14 Temmuz - 21 Ağustos 2017 / 10 Ocak - 24 Ocak 2018 / 02 Mart – 16 Mart, 2018 tarihleri arasında yapılan derinlemesine görüşmelerle veriler toplanmıştır. Veriler MAXQDA nitel veri analiz programı yardımıyla tematik analize tabi tutulmuş ve beş ana tema belirlenmiştir. Analizler sonucunda turizme bağlı göç nedenlerinin ekonomik, sosyal, doğal çevreyle ilgili, siyasi ve yabancılara yönelik yasal düzenlemelerle ilgili boyutları olduğu belirlenmiştir. Bu ana kategorilere bağlı olarak gelişen alt kategoriler ise ekonomik nedenlere bağlı olarak, turizmin gelişmesi, inşaat sektörünün gelişmesi, girişimcilik-yatırımcılık-iş fırsatları, ucuz konut ve arsa fırsatı ve ekonomik yaşam fırsatı; toplumsal nedenlere bağlı olarak huzursuzluktan kaçma, özgür yaşam ortamı ve aile-arkadaş bağları olarak sıralanabilir. Bu araştırmanın sonucunda, Didim’deki turizme bağlı göçlerin en güçlü nedeninin, yabancılara yönelik yasal düzenlemelerin ardından gerçekleşen yaşam tarzı göçleri ve buna bağlı olarak gerçekleşen iç göçler olduğu ortaya çıkmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Göç
• turizm bağlantılı göçler
• Didim
• İngiliz yaşam tarzı göçü

The Nexus Between Tourism and Migration: Case of Didim

Öz

This research aims to reveal the reasons for tourism-based migration to Didim. To achieve this, in-depth interviews were conducted to collect data between July 14 - August 21, 2017 / January 10 - January 24, 2018 / March 02 - March 16, 2018, with 42 participants. Participants were determined by criterion sampling. The data were subjected to thematic analysis through MAXQDA, and five main themes were determined. As a result of the analyses, the causes of tourism-related migrations were found to be five categories which are related to economic, social, natural environmental, political, and legal regulations regarding foreigners. The sub-categories depending on these main categories are economical causes including the development of the tourism industry, development of building trade, entrepreneurship-investment-employment opportunities, low-cost housing, and land opportunities, and low living costs; social causes, which are migrants, to escape from disorder, liberal environment, and ties with friends and family. This research revealed that the most significant reason for tourism-related migrations in Didim is the lifestyle migrations that have taken place after the legal regulations for foreigners and the domestic migrations accordingly.

Anahtar Kelimeler

• Migration
• tourism related migrations
• British lifestyle migration
• Didim

Kaynakça

1. Abadan-Unat, N. (2006). Bitmeyen göç, konuk işçilikten ulus-ötesi yurttaşlığa. İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları. 2. Baskı. İstanbul.
2. Abadan-Unat, N. (2017). Bitmeyen göç konuk işçilikten ulus-ötesi yurttaşlığa. İstanbul: Bilgi Üniversitesi Yayınları.
3. Adıgüzel, Y. (2016). Göç sosyolojisi. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
4. Aitken, C., & Hall, C. M. (2000). Migrant and foreign skills and their relevance to the tourism industry. Tourism
5. Geographies, 2(1), 66-86. https://doi.org/10.1080/146166800363457
6. Arslan, E. (2022). Nitel araştırmalarda geçerlilik ve güvenilirlik. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 51, 395-407. https://doi.org/10.30794/pausbed.1116878
7. Benhabib, S. (2006). Ötekilerin hakları, yabancılar, yerliler, vatandaşlar, (Çev. Berna Akkıyal). İstanbul: İletişim Yayınları.
8. Bianchi, R. V. (2000). Migrant tourist-workers: Exploring the “contact zones” of post-industrial tourism. Current Issues in Tourism, 3(2), 107-137. https://doi.org/10.1080/13683500008667869

9. Braun, V., & Clarke, V. (2006). Using thematic analysis in psychology. Qualitative research in psychology, 3(2), 77-101.
10. , S., & Miller, M. J. (2008). Göçler çağı: Modern dünyada uluslararası göç hareketleri, (Çev. B. U. Bal, & İ. Akbulut). İstanbul: Bilgi Üniversitesi Yayınları.
11. Charmaz, K. (2006). Constructing grounded theory: A practical guide through qualitative analysis. London: Sage.
12. Creswell, J. W. (2012). Educational research: Planning, conducting, and evaluating quantitative (C. 7). NJ: Prentice Hall Upper Saddle River.
13. Creswell, J. W., & Poth, C. N. (2016). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five approaches. London: Sage.
14. Deniz, A. (2012). Rusya’dan Antalya’ya ulusaşırı göç ve bu göçün sosyo-mekânsal sonuçları. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi) Ankara Üniversitesi, Ankara.
15. Deni̇z, A., & Özgür, E. M. (2014). Antalya’daki Rus Gelinler: Göçten Evliliğe, Evlilikten Göçe. İstanbul University Journal of Sociology, 3(27), 151-175.
16. Durgun, S. (2018). Al (m) anya: “Tatlı Vatan”? Emekli Göçü ve Yerel Etkileri. Senex: Yaşlılık Çalışmaları Dergisi, 2(2), 59-73.
17. Erkayhan, Ş. (2008). Göç ve kültürel kimlik (Yayımlanmamış doktora tezi). İstanbul Teknik Üniversitesi, İstanbul.
18. Ertuğrul, G. (2016). British migrants in the Turkish countryside: Lifestyle migration, loss of social status and finding “true life” in difference. METU Studies in Development, 43(2), 475-496.
19. Faist, T. (2000). The volume and dynamics of international migration and transnational social spaces. London: Oxford University Press. https://doi.org/10.1093/acprof:oso/9780198293910.001.0001
20. Feng, K., & Page, S. J. (2000). An explanatory study of the tourism, migration-immigration nexus: Travel experiences of Chinese residents in New Zealand. Current Issues in Tourism, 3(3), 246-281. Scopus. https://doi.org/10.1080/13683500008667875
21. Gökmen, Ç. E. (2011). Türk turizminin yabancı gelinleri: Marmaris yöresinde turizm sektöründe çalışan göçmen kadınlar. Çalışma ve Toplum, 28, 201-231.
22. Görer, N. T. (2018). ‘Hayalet’ göç: Yaşam kalitesi arayışında Türkiye kıyı yerleşmelerine yönelen Avrupalı emekliler. İdealkent, 5(14), 206-233.
23. Gustafson, P. (2002). Tourism and seasonal retirement migration. Annals of Tourism Research, 29(4), 899-918. https://doi.org/10.1016/S0160-7383(01)00084-6
24. Hall, C. M., & Williams, A. M. (2002). Tourism, Migration, Circulation and Mobility. C. M. Hall & A. M. Williams (Eds.) in Tourism and Migration: New Relationships Between Production and Consumption (pp. 1-52), Germany: Springer.
25. Jansen, C. J. (2016). Migration: A sociological problem. Readings in the Sociology of Migration, 3-35.
26. Kiliç, S. N., & Buzlukçu, C. (2021). Yaşam tarzı göçü bağlamında kentten kırsala kaçış: Yeni köylü turizm girişimcileri üzerine nitel bir araştırma. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 24(46-1), 1387-1400. https://doi.org/10.31795/baunsobed.1019745
27. King, R. (2002). Book Review: The volume and dynamics of international migration and transnational social spaces. Progress in Human Geography, 26(2), 269-271.
28. Kyung-Mi Kang, S., & Page, S. J. (2000). Tourism, migration and emigration: Travel patterns of korean-New Zealanders in the 1990s. Tourism Geographies, 2(1), 50-65. Scopus. https://doi.org/10.1080/146166800363448
29. Lardiés, R. (1999). Migration and tourism entrepreneurship: North-European immigrants in Cataluna and Languedoc. International Journal of Population Geography, 5(6), 477-491. Scopus. https://doi.org/10.1002/(SICI)1099-1220(199911/12)5:6<477::AID-IJPG167>3.0.CO;2-U
30. Lee, E. S. (1966). A theory of migration. Demography, 3(1), 47-57.
31. Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (1985). Naturalistic inquiry. London: Sage.
32. Massey, D. S., Arango, J., Hugo, G., Kouaouci, A., Pellegrino, A., & Taylor, J. E. (1993). Theories of international migration: A review and appraisal. Population and development review, 19(3), 431-466.
33. Nudralı, F. Ö. (2007). The experiences of British citizens in Didim a coastal town in Turkey: A case of lifestyle migration (Unpublished Master’s Thesis). Middle East Technical University, Ankara.
34. O’Reilly, K., & Benson, M. (2009). Lifestyle Migration:Escaping to the Good Life? K. O'Reilly & M. Benson (Eds.) in Lifestyle Migration (pp. 1-13). London: Routledge.
35. Özbek, Ç. (2008). Uluslararası göçler bağlamında yurttaşlık ve kimliğin değişen anlamı (Marmaris Örneği). (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyoloji Anabilim Dalı, Muğla.
36. Özbek, Ç., & Şahan, İ. E. (2016). Yabancı Yerleşimcilerin Toplumsal Aidiyetlerinin Yerelde Kurulma Pratikleri: The Post Gazetesi Örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 38, 159-182.
37. Özerim, M. G. (2008). Avrupa’da uluslararası emekli göçü ve yeni bir varış ülkesi olarak Türkiye: Muğla-Dalyan örneği (Yayımlanmamış doktora tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir
38. Özeri̇m, M. G. (2012). Emekli göçleri rotasında Türkiye: Avrupalı emekli göçmenlerin Türkiye’yi tercih etme nedenleri ve Türkiye algıları. Yaşar Üniversitesi E-Dergisi, 7(28), 4766-4787. https://doi.org/10.19168/jyu.19717
39. Özgürel, G., & Avcıkurt, C. (2018). Yerleşik yabancıların turizme etkileri: Marmaris ilçesi örneği. Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 15(1), 195-225. https://doi.org/10.24010/soid.327812
40. Özkan, O., & Uzun, A. (2019). Spatial perceptions and thoughts of retirement migrants in the case of Kazdağı (Ida Mountain) National Park and its vicinity (Balıkesir-Turkey). Coğrafi Bilimler Dergisi, 17(2), 237-259. https://doi.org/10.33688/aucbd.563075
41. Piore, M. J. (1979). Birds of passage: Migrant labor and industrial societies. Cambridge: CUP Archive
42. Ravenstein, E. G. (1885). The laws of migration. Journal of the statistical society of London, 48(2), 167-235.
43. Ravenstein, E. G. (1889). The laws of migration. Journal of the Royal Statistical Society, 52(2), 241-305.
44. Rodriguez, V. (2001). Tourism as a recruiting post for retirement migration. Tourism Geographies, 3(1), 52-63. https://doi.org/10.1080/14616680010008702
45. Sağir, A. (2011). Kültürel bütünleşme bağlamında Antalya’nın Finike İlçesi’ne yerleşen turistlerin sosyolojik çözümlemesi. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 22(1), 49-64.
46. Schmitt, R. C. (1968). Travel, tourism, and migration. Demography, 5(1), 306-310. https://doi.org/10.1007/BF03208577
47. Stake, R. E. (1995). The art of case study research. London: Sage.
48. Stouffer, S. A. (1940). Intervening opportunities: A theory relating mobility and distance. American Sociological Review, 5(6), 845-867.
49. Südaş, İ. (2005). Türkiye’ye yönelik göçler ve Türkiye’de yaşayan yabancılar: Alanya örneği. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ege Üniversitesi, İzmir.
50. Südaş, İ. (2012). Avrupa ülkelerinden Türkiye’nin batı kıyılarına yönelik göçler: Marmaris, Kuşadası ve Ayvalık ilçelerinde karşılaştırmalı bir araştırma. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Ege Üniversitesi, İzmir.
51. Südaş, İ., & Mutluer, M. (2008). Ekonomik etkileri açısından Türkiye’nin turizm merkezlerine yönelik Avrupalı göçleri. Ege Coğrafya Dergisi, 17(1-2), 51-59.
52. Südaş, İ., & Mutluer, M. (2010). Daha iyi bir hayata doğru: “Yaşam biçimi göçü". Ege Coğrafya Dergisi, 19(1), 31-47.
53. Toker, A. (2018). İkinci hayatların kenti “Didim”. N. Kozak (Ed.) in Dünden Bugüne Türkiye’de Turizm Kurumlar Kuruluşlar Turizm Bölgeleri Meslekler (ss. 119-134). Ankara: Yıkılmazlar.
54. Toker, A. (2019). Tarihsel süreçte Didim’de yaşanan göçlerin turizm ekseninde incelenmesi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
55. Toker, A. (2022). Sosyal bilimlerde nitel veri analizi için bir kılavuz. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 51(1), 345-371. https://doi.org/10.30794/pausbed.1112493
56. Toker, A., & Kozak, N. (2020). The role of tourism related migrations on sociocultural change: The case of Didyma. Advances in Hospitality and Tourism Research (AHTR), 8(2), 393-418. https://doi.org/10.30519/ahtr.753791
57. Tuna, M. (2012). Turizm gelişmesinin sosyo-kültürel etkileri. M. Tuna (Ed.) in Turizm sosyolojisi (ss. 64-83). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
58. Turan, A. H., & Karakaya, E. (2005). Türkiye’ye yabancı emekli göçü: Didim örneği. Kentsel Ekonomik Araştırmalar Sempozyumu-II, 2, 13-16.
59. Türkiye İstatik Kurumu. (2022). Veri Portalı. Accessed Address (20.06.2022): https://data.tuik.gov.tr/Kategori/GetKategori?p=nufus-ve-demografi-109&dil=1
60. Türkoğlu, K. (2011). Turizm Sektöründe istihdam imkanlarinin göç üzerindeki etkileri: Fethiye örneği, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. TÜROFED (2010), Turizm Raporu, Yıl, 1, 1.
61. Uzun, A., & Özkan, O. (2019). Emekli göçü literatürünün değerlendirilmesi. Doğu Coğrafya Dergisi, 24(41), 141-152. https://doi.org/10.17295/ataunidcd.515551
62. Wallerstein, I. (2000). Bildiğimiz dünyanın sonu. İstanbul: Metis Yayınları.
63. Williams, A. M., & Hall, C. M. (2000). Tourism and migration: New relationships between production and consumption. Tourism Geographies, 2(1), 5-27. https://doi.org/10.1080/146166800363420 World Tourism Organization. (2010). Tourism and migration – exploring the relationship between two global phenomena. Madrid: UNWTO.
64. Yaman, G. (2014). Göçmen ilişkiler ağının ulusötesi göçe etkisi: Belçika’daki Emirdağlılar örneği. Hacettepe University Journal of Turkish Studies/HÜTAD Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 11(21), 281-299.
65. Yin, R. K. (2009). Case study research: Design and methods. London: Sage.
66. Yin, R. K. (2015). Qualitative research from start to finish. NY: Guilford.