Instructors' Experiences and Self-Efficacy Perceptions Regarding Distance Education Post-Pandemic

Öz

The aim of the study is to present the existing literature examining the experiences and self-efficacy perceptions of instructors in higher education institutions regarding distance education after the COVID-19 pandemic through a systematic review. The emergency distance education process, which started with the pandemic and caught institutions unprepared, brought along significant challenges such as technical infrastructure problems, increased workload, and decreased student interaction and motivation. Although a significant increase in instructors' digital competencies has been observed after the pandemic, it is understood that challenges continue in areas such as developing effective online teaching methods and ensuring student motivation. When self-efficacy perceptions are examined, while an improvement is seen in basic technology use, it has been determined that significant development needs continue in pedagogical areas such as effective online course design, creating interactive content, and implementing alternative measurement and evaluation methods. Providing an adequate level of institutional support and professional development opportunities have been identified as important factors that enhance instructors' experiences and self-efficacy. Consequently, although instructors have adapted technologically, it has been revealed that they need continuous and particularly pedagogically focused support for qualified and sustainable fully online or hybrid education models.

Anahtar Kelimeler

• Lifelong Learning
• Distance Education
• Open and Distance Learning
• Distance Education Self-Efficacy Perception
• COVID-19 Pandemic

Pandemi Sonrasında Öğretim Elemanlarının Uzaktan Eğitime İlişkin Deneyim ve Özyeterlilik Algıları

Öz

Araştırmanın amacı COVID-19 pandemisi sonrasında yükseköğretim kurumlarında görev yapan öğretim elemanlarının uzaktan eğitime ilişkin deneyimlerini ve özyeterlilik algılarını inceleyen mevcut literatürü sistematik olarak derlemeyerek sunmaktır. Pandemiyle başlayan ve hazırlıksız yakalanılan acil uzaktan eğitim süreci teknik altyapı sorunları, artan iş yükü, azalan öğrenci etkileşimi ve motivasyonu gibi önemli zorlukları beraberinde getirmiştir. Pandemi sonrasında öğretim elemanlarının dijital yetkinliklerinde belirgin bir artış gözlenmekle birlikte, etkili çevrimiçi öğretim yöntemleri geliştirme ve öğrenci motivasyonunu sağlama gibi konularda zorlukların devam ettiği anlaşılmaktadır. Özyeterlilik algıları incelendiğinde, temel teknoloji kullanımı konusunda bir gelişim görülürken etkili çevrimiçi ders tasarımı, etkileşimli içerik oluşturma, alternatif ölçme-değerlendirme yöntemleri uygulama gibi pedagojik alanlarda önemli gelişim ihtiyaçlarının devam ettiği belirlenmiştir. Yeterli düzeyde kurumsal desteğin sağlanması ve mesleki gelişim olanaklarının öğretim elemanlarının deneyimlerini ve özyeterliliklerini artıran önemli faktörler olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak öğretim elemanları teknoloji açısından adapte olsalar da nitelikli ve sürdürülebilir tamamen çevrimiçi ya da hibrit eğitim modelleri için sürekli ve özellikle pedagojik odaklı desteğe ihtiyaç duydukları ortaya konmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Yaşam Boyu Öğrenme
• Uzaktan Eğitim
• Açık ve Uzaktan Öğrenme
• Uzaktan Eğitim Özyeterlilik Algısı
• COVID-19 Pandemisi

Kaynakça

1. Ağırtaş, A., & Çavuş, H. (2022). Üniversitelerde görev yapan öğretim elemanlarının acil uzaktan eğitim dönemindeki dijitalleşme durumlarının incelenmesi. Çağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(1), 36-52.
2. Ak, Ş., Gökdaş, İ., Öksüz, C., & Torun, F. (2021). Uzaktan eğitimde eğiticilerin eğitimi: Uzaktan eğitime yönelik öz yeterlik ve yarar algısına etkisi. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 7(1), 24-44.
3. Akıncan, E., & Çakır, R. (2021). Uzaktan eğitim sürecinde görev alan öğretim elemanlarının performanslarını arttırmaya yönelik görüş ve öneriler. Uluslararası Alan Eğitimi Dergisi, 7(2), 134-165.
4. Aydın, M., Atabay, M., & Aydın, M. (2021). Covid-19 pandemi sürecindeki uzaktan öğreticilerin yeterlilik durumlarının belirlenmesi. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 7(3), 94-126. doi:10.51948/auad.910592
5. Bağcı, M. (2024). Öğretim elemanlarının çevrimiçi öğretime hazırbulunuşluklarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi Fen Bilimler Enstitüsü, Kırşehir.
6. Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York, NY: W. H. Freeman.
7. Baran, G., Taşlıbeyaz, E., & Kayalar, M. T. (2023). Öğretim elemanlarının teknoloji öz yeterlik düzeylerine göre teknoloji ve uzaktan öğretim ihtiyaçlarının belirlenmesi. Journal of University Research, 6(3), 279-291. doi:10.32329/uad.1264747
8. Battal, B. (2025). Exploring emergency distance education in higher education: A systematic review. European Journal of Education, 60(1), e70004. doi:10.1111/ejed.70004

9. Bozkurt, A. (2020). Koronavirüs (Covid-19) pandemisi sırasında ilköğretim öğrencilerinin uzaktan eğitime yönelik imge ve algıları: Bir metafor analizi. Uşak Üniversitesi Eğitim Araştırmaları Dergisi, 6(2), 1-23. doi:10.29065/usakead.777652
10. Duman, S. N. (2020). Salgın döneminde gerçekleştirilen uzaktan eğitim sürecinin değerlendirilmesi. Milli Eğitim Dergisi, 49(1), 95-112.
11. Durak, G., & Çankaya, S. (2020). Undergraduate students’ views about emergency distance education during the COVID-19 pandemic. European Journal of Open Education and E-learning Studies, 5(1), 122-147. doi:10.46827/ejoe.v5i1.3441
12. Jung, I., Omori, S., Dawson, W. P., Yamaguchi, T., & Lee, S. J. (2021). Faculty as reflective practitioners in emergency online teaching: An autoethnography. International Journal of Educational Technology in Higher Education, 18, 1-17.
13. Kamisli, M. U., & Akinlar, A. (2023). Emergency distance education experiences of EFL instructors and students during the COVID-19 pandemic. Adult Learning, 34(4), 230-243. doi:10.1177/10451595221094075
14. Karadag, E., Su, A., & Ergin-Kocaturk, H. (2021). Multi-level analyses of distance education capacity, faculty members’ adaptation, and indicators of student satisfaction in higher education during COVID-19 pandemic. International Journal of Educational Technology in Higher Education, 18(1), 57. doi:10.1186/s41239-021-00291-w
15. Khodabandelou, R., Chaharbashloo, H., Ghaderi, M., Zeinabadi, H., & Karimi, L. (2024). A systematic review on university instructors' roles and competencies in online teaching environments. Interactive Learning Environments, 32(6), 2506-2519. doi:10.1080/10494820.2022.2152057
16. Korkutan, M., & Uzun, H. (2024). Öğretim üyelerinin uzaktan eğitim öz yeterlik ve yarar algılarının değerlendirilmesi: Fırat Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi öğretim üyeleri üzerine ampirik bir çalışma. Fırat Üniversitesi Harput Araştırmaları Dergisi, 11(22), 35-57.
17. Lowenthal, P. R., & Lomellini, A. (2023). Accessible online learning: A preliminary investigation of educational technologists’ and faculty members’ knowledge and skills. TechTrends, 67(2), 384-392.
18. Manca, S., & Delfino, M. (2021). Adapting educational practices in emergency remote education: Continuity and change from a student perspective. British Journal of Educational Technology, 52(4), 1394-1413. doi:10.1111/bjet.13098
19. Moher, D., Liberati, A., Tetzlaff, J., & Altman, D. G. (2009). Preferred reporting items for systematic reviews and meta-analyses: The PRISMA statement. PLoS Medicine, 6(7), e1000097. doi:10.1371/journal.pmed.1000097
20. Moore, M. G. (1997). Editorial: Quality in distance education: Four cases. The American Journal of Distance Education, 11(3), 1-7. doi:10.1080/08923649709526969
21. Oliveira, G., Grenha Teixeira, J., Torres, A., & Morais, C. (2021). An exploratory study on the emergency remote education experience of higher education students and teachers during the COVID‐19 pandemic. British Journal of Educational Technology, 52(4), 1357-1376. doi:10.1111/bjet.13112
22. Özer, A., & Kılıç Çakmak, E. (2024). Uzaktan eğitim öz-yeterlik ölçeği: Geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Eğitim ve Toplum Araştırmaları Dergisi, 11(1), 28-48. doi:10.51725/etad.1429562
23. Özkaya, Y., Duran, A., & Demirci, K. (2023). Çevrimiçi eğitim uygulamasının İİBF öğretim üyeleri üzerine etkileri. Yönetim Bilimleri Dergisi, 21(Cumhuriyetin 100. Yılı Özel Sayısı), 676-709.
24. Patton, M. Q. (2002). Qualitative research and evaluation methods (3rd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage.
25. Petticrew, M., & Roberts, H. (2006). Systematic reviews in the social sciences: A practical guide. Malden, MA: Blackwell Publishing.
26. Rahimi, R. A., & Oh, G. S. (2024). Rethinking the role of educators in the 21st century: Navigating globalization, technology, and pandemics. Journal of Marketing Analytics, 12, 182-197.
27. Robson, K., & Mills, A. J. (2022). Teaching, fast and slow: Student perceptions of emergency remote education. Journal of Marketing Education, 44(2), 203-216. doi:10.1177/02734753221084585
28. Salar, H. C., Özçınar, H., Kara, C. O., Vatansever, İ., Kısaç, İ., & Kutluhan, A. (2023). Pandemi deneyimi sonrasında öğretim elemanlarının eğitimde dijital dönüşüme ilişkin görüşleri: Pamukkale Üniversitesi örneği. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi (AUAd), 9(1), 1-22. doi:10.51948/auad.1192794
29. Sayan, H. (2020). Covid-19 pandemisi sürecinde öğretim elemanlarının uzaktan eğitime ilişkin görüşlerinin değerlendirilmesi. AJIT-e: Bilişim Teknolojileri Online Dergisi, 11(42), 100-122. doi:10.5824/ajite.2020.04.004.x
30. Sims, S. K., & Baker, D. M. (2021). Faculty perceptions of teaching online during the COVID-19 university transition of courses to an online format. Journal of Teaching and Learning with Technology, 10, 337-353.
31. Voogt, J., Erstad, O., Dede, C., & Mishra, P. (2013). Challenges to learning and schooling in the digital networked world of the 21st century. Journal of Computer Assisted Learning, 29(5), 403-413.
32. Williams, P. E. (2003). Roles and competencies for distance education programs in higher education institutions. The American Journal of Distance Education, 17(1), 45-57.
33. Williamson, B., Eynon, R., & Potter, J. (2020). Pandemic politics, pedagogies and practices: Digital technologies and distance education during the coronavirus emergency. Learning, Media and Technology, 45(2), 107-114. doi:10.1080/17439884.2020.1761641
34. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (9. baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
35. Yurtsever, M., Tarhan, Ç., & Tecim, V. (2021). COVID-19 sürecinde eğitim: Uzaktan eğitim yeni “normal” mi? Yönetim Bilişim Sistemleri Dergisi, 7(2), 56-64.
36. Zorluoğlu, S. L., Devecioğlu, G., & Sayın, İ. (2021). Uzaktan eğitimin öğretim elemanları açısından değerlendirilmesi: Covid-19 pandemi süreci. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(3), 1007-1025.