Türkiye’deki Sıcak Hava Dalgalarının Farklı Metodolojilere Göre Karşılaştırmalı Analizi (1975–2022)
Öz
İklim değişikliği günümüzün en önemli çevresel sorunlarındandır. Bununla birlikte sıcak hava dalgaları da giderek yaygınlaşmaktadır. Bu çalışmada, Türkiye genelinde toplam 159 meteoroloji istasyonunun değerlendirilmesiyle 1975-2022 yılları arasında sıcak hava dalgalarının sayısı, sürekliliği ve şiddeti hem 90 persentil hem de 3℃ metodu ile çözümlenmiştir. Analizler, Mann Kendall istatistiki analizi ve doğrusal eğilim analizi metodu ile yapılmıştır. Elde edilen sonuçların çıktıları CBS teknikleri kullanılarak haritalandırılmıştır. Bulgulara göre sıcak hava dalgalarının sayısında bölge genelinde her 2 metotta da istatistiki anlamlılık çoğunlukla 0.001 ve 0.01 seviyesindeyken süreklilik indisinde sadece 90 persentil metodunda genel olarak anlamlılığın yüksek olduğu bulunmuştur. Şiddet indisinde ise istatistiki anlamlılık her 2 metotta da diğer indislere göre düşük kalmıştır. Doğrusal eğilim analizlerinde ise incelenen dönemde sıcak hava dalgası sayısı tüm istasyonlarda artış göstermiştir. Süreklilik ve şiddet indisinde ise 48 yıllık periyotta istasyonların çoğunda pozitif bir eğilim olduğu ortaya çıkarılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Abbasnia, M. (2019). Climatic characteristics of heat waves under climate change: A case study of mid-latitudes, Iran. Environment, Development and Sustainability, 21(2), 637-656. https://doi.org/10.1007/s10668-017-0052-4
- Acar Deniz, Z. & Gönençgil, B. (2015). Trends of summer daily maximum temperature extremes in Turkey. Physical Geography, 36(4), 268–281. https://doi.org/10.1080/02723646.2015.1045285
- Akyol, İ. (1945). Atmosfer sarsımları ve Türkiye'de hava tipleri. Türk Coğrafya Dergisi, (7-8), 1-36.
- Atzori, R., Fyall, A. & Miller, G. (2018). Tourist responses to climate change: Potential impacts and adaptation in Florida's coastal destinations. Tourism Management, 69, 12-22.
- Baltaci, H., Ozturk, Y. & Akkoyunlu, B. O. (2024). Long-term variations and synoptic features of heat waves in Turkiye. International Journal of Global Warming, 33(1), 51-68.
- Bonett, D. G. & Wright, T. A. (2000). Sample size requirements for estimating Pearson, Kendall and Spearman correlations. Psychometrika, 65(1), 23-28.
- Bonino, G., McAdam, R., Athanasiadis, R., Cavicchia, L., Rodrigues, R. R., Scoccimarro, E., … Masina, S. (2025). Mediterranean summer marine heatwaves triggered by weaker winds under subtropical ridges. Nature Geoscience, 18, 948–953. https://doi.org/10.1038/s41561-025-01762-9
- Cao, L. J. & Yan, Z. W. (2012). Progress in research on homogenization of climate data. Advances in Climate Change Research, 3(2), 59–67. https://doi.org/10.3724/SP.J.1248.2012.00059
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Fiziki Coğrafya
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Erken Görünüm Tarihi
23 Nisan 2026
Yayımlanma Tarihi
30 Nisan 2026
Gönderilme Tarihi
18 Aralık 2025
Kabul Tarihi
7 Mart 2026
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2026 Cilt: 24 Sayı: 1