The Role of Agricultural Producer Organizations in the Structural Empowerment of Urban Farmers

Öz

Agricultural producer organizations are important institutional structures that enhance farmers’ bargaining power and facilitate access to markets and various support mechanisms. This study examines the role of agricultural producer organizations in the structural empowerment of urban farmers. Semi-structured interviews were conducted with representatives of six producer organizations operating in the crop and livestock sectors in Eskisehir, and the data were analyzed using content analysis. The analysis was structured around key dimensions of structural empowerment, including access to markets, information, resources, support, formal and informal power, and opportunities for advancement. The findings show that producer organizations facilitate members’ access to market channels, public support programs, credit, and bureaucratic processes. However, they remain limited in their ability to promote technological innovation and long-term development opportunities. The study provides an empirical contribution by revealing the role of producer organizations in the structural empowerment of urban farmers.

Anahtar Kelimeler

• Agricultural producer organizations
• Structural empowerment
• Urban agriculture
• Eskişehir
• Local food systems
• Agricultural geography

Tarımsal Üretici Örgütlerinin Kentsel Çiftçilerin Yapısal Güçlendirilmesindeki Rolü

Öz

Tarımsal üretici örgütleri, çiftçilerin pazarlık gücünü artıran ve pazara, finansal kaynaklara ve çeşitli destek mekanizmalarına erişimini kolaylaştıran önemli kurumsal yapılardır. Bu çalışma, tarımsal üretici örgütlerinin kentsel tarım üreticilerinin yapısal güçlendirilmesindeki rolünü incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma kapsamında, bitkisel ve hayvansal üretim alanlarında faaliyet gösteren altı üretici örgütünün temsilcisiyle yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiş ve elde edilen veriler içerik analiziyle değerlendirilmiştir. Veriler; pazara, bilgiye, desteklere ve kaynaklara erişim, resmî ve gayri resmî güç ile gelişim fırsatları çerçevesinde analiz edilmiştir. Bulgular, üretici örgütlerinin üyelerinin pazar kanallarına, kamu desteklerine ve kredilere erişimini kolaylaştırdığını ve bürokratik süreçlerde rehberlik sağladığını göstermektedir. Buna karşılık, teknolojik yeniliklerin benimsenmesi, katma değerli üretim ve uzun vadeli gelişim fırsatlarının oluşturulması bakımından katkılarının sınırlı kaldığı belirlenmiştir. Çalışma, üretici örgütlerini kentsel tarım bağlamında yapısal güçlendirme yaklaşımıyla ele alarak literatüre ampirik bir katkı sunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Tarımsal üretici örgütleri
• Yapısal güçlendirme
• Kentsel tarım
• Tarım coğrafyası
• Yerel gıda sistemleri
• Eskişehir

Kaynakça

1. Aliağaoğlu, A. (2019). Tarihsel süreçte Dünya’da ve Türkiye’de tarım coğrafyası alanındaki çalışmalar. Coğrafi Bilimler Dergisi, 17(2), 367-383. https://doi.org/10.33688/aucbd.581678
2. Arıcı, F. (2019). Üretici, tüketici ve sürdürülebilirliği açısından üretici pazarı değerlendirmesi: Yalova köylü üretici pazarı. Türk Coğrafya Dergisi, 72, 35-44. https://doi.org/10.17211/tcd.537071
3. Aydoğan, M., Demiryürek, K., & Yulafcı, A. (2016). Samsun İli tarımsal üretici örgütleri arasındaki işbirliğinin örgüt başarısına etkisi. Anadolu Tarım Bilimleri Dergisi, 31(2), 215-222. https://doi.org/10.7161/omuanajas.260977
4. Benson, A., & Faguet, J. P. (2023). Increasing access to formal agricultural credit: The role of rural producer organisations. The Journal of Development Studies, 59(1), 21–38. https://doi.org/10.1080/00220388.2022.2102899
5. Bhunia, S., & Singh, P. K. (2025). Producer organizations in the last 25 years: A bibliometric analysis and meta-review of the literature. Humanities and Social Sciences Communications, 12, 200. https://doi.org/10.1057/s41599-025-04526-3
6. Bijman, J. (2008). Contract farming in developing countries: An overview [Working Paper, Unpublished]. Wageningen University, Department of Business Administration.
7. Bizikova, L., Nkonya, E., Minah, M., Hanisch, M., Turaga, R. M. R., Speranza, C. I., Karthikeyan, M., Tang, L., Ghezzi-Kopel, K., Kelly, J., Celestin, A. C., & Timmers, B. (2020). A scoping review of the contributions of farmers’ organizations to small-holder agriculture. Nature Food, 1(10), 620–630. https://doi.org/10.1038/s43016-020-00164-x
8. Creswell, J. W. (2014). Research design: Qualitative, quantitative and mixed methods approaches (4th ed.). Sage.

9. Dower, B., & Gaddis, J. (2021). Relative to the landscape: Producer cooperatives in Native food sovereignty initiatives. Journal of Co-operative Organization and Management, 9(2), 100147. https://doi.org/10.1016/j.jcom.2021.100147
10. Eastham, J. (2014). Producer organisations – the way forward? Journal of Co-operative Studies, 47(3), 50-54. Eskişehir İl Tarım ve Orman Müdürlüğü. (2025, Ocak). Eskişehir ili tarımsal örgütlenme verileri [Yayımlanmamış kurumsal veri]. Kırsal Kalkınma ve Örgütlenme Şube Müdürlüğü.
11. European Commission (2024). Producer and interbranch organisations. https://agriculture.ec.europa.eu/common-agricultural-policy/agri-food-supply-chain/producer-and-interbranch-organisations_en
12. Kakati, S., & Roy, A. (2022). Financial performance of farmer producer companies of India: A study from 2013–2014 to 2018–2019. International Journal of Rural Management, 18(3), 410–428. https://doi.org/10.1177/09730052211034700
13. Kanter, R. M. (1977). Men and women of the corporation. Basic Books.
14. Kanter, R. M. (1993). Men and Women of the Corporation (2nd ed.). Basic Books.
15. Karaönder, İ., & Gürel, A. (2021). Tarımsal arazi maliklerinin arazi toplulaştırma projelerinin çeşitli aşamalarındaki davranış ve görüşlerinin değerlendirilmesi: Çanakkale İli örneği. Türkiye Arazi Yönetimi Dergisi, 3(1), 25-31. https://doi.org/10.51765/tayod.842543
16. Karlı, B., Gül, M., Kadakoğlu, B., & Karadağ Gürsoy, A. (2018). Türkiye’de tarımda üretici örgütlenmesinin önemi ve gelişimi. Akademia Sosyal Bilimler Dergisi, 318-329. https://izlik.org/JA88UH98WW
17. Kılıç Topuz, B. (2021). Iğdır ilindeki çiftçi örgütlerinin mevcut durumu ve yönetici profili. Anadolu Tarım Bilimleri Dergisi, 36(2), 244-254. https://doi.org/10.7161/omuanajas.868341
18. Kılıç Topuz, B., & Bozoğlu, M. (2016). Tarımsal üretici birliklerinde performans ölçümü. Anadolu Tarım Bilimleri Dergisi, 31(3), 360-369. https://doi.org/10.7161/omuanajas.269989
19. Kızılaslan, H., & Doğan, H. G. (2013). AB ve Türkiye’de tarım sektöründe örgütlenme ve üretici birlikleri. Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 8(1), 146-159. https://izlik.org/JA22WD64AB
20. Koçtürk, O. M. (2009). Cumhuriyet Döneminde hükümetlerin ve siyasi partilerin tarım ve çiftçi örgütlenmesine yaklaşımları. Tarım Ekonomisi Dergisi, 15(1 ve 2), 45-54. https://izlik.org/JA47RL99RP
21. Michalek, J., Ciaian, P., & Pokrivčák, J. (2018). The impact of producer organizations on farm performance: The case study of large farms from Slovakia. Food Policy, 75, 80-92. https://doi.org/10.1016/J.FOODPOL.2017.12.009
22. Nikam, V., Singh, P., Ashok, A., & Kumar, S. (2019). Farmer producer organisations: Innovative institutions for upliftment of small farmers. The Indian Journal of Agricultural Sciences, 89(9), 1383–1392. https://doi.org/10.56093/ijas.v89i9.93451
23. Nyathi, D., Ndlovu, J., Ncube, N., & Phiri, K. (2022). The dynamics of promoting youth participation in smallholder agriculture for sustainable food security in Lupane District, Zimbabwe. In Leal Filho, W., Kovaleva, M., Popkova, E. (eds) Sustainable agriculture and food security. World Sustainability Series. Springer, Cham. https://doi.org/10.1007/978-3-030-98617-9_15
24. Palinkas, L. A., Horwitz, S. M., Green, C. A., Wisdom, J. P., Duan, N., & Hoagwood, K. (2015). Purposeful sampling for qualitative data collection and analysis in mixed method ımplementation research. Administration and Policy in Mental Health and Mental Health Services Research, 42(5), 533–544. https://doi.org/10.1007/s10488-013-0528-y
25. Pietrangeli, R., Herzberg, R., Cicatiello, C., & Schneider, F. (2023). Quality standards and contractual terms affecting food losses: The perspective of producer organizations in Germany and Italy. Foods, 12(10), 1984. https://doi.org/10.3390/foods12101984
26. Richardson, M. L., Taylor, J. R., Thompson, M. J., Rangarajan, A., Hanumappa, M., & Little, N. G. (2024). A profile of urban agricultural growers, organizations, their needs, and challenges in the Northeastern United States. PLOS One, 19(4), e0298831. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0298831
27. Sağlam, U. (2013). Uşak İlinde tarımsal üretici örgütlenmesi ve yapısal sorunlar [Yayınlanmamış Doktora tezi, Namık Kemal Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarım Ekonomisi Ana Bilim Dalı]. Ulusal Tez Merkezi.
28. Schmidt, S., Magigi, W., & Godfrey, B. (2015). The organization of urban agriculture: Farmer associations and urbanization in Tanzania. Cities, 42, 153–159. https://doi.org/10.1016/j.cities.2014.05.013
29. Shafieisabet, N., & Mirvahedi, N. (2025). Empowering farmers for sustainable food security: Insights from rural Iran. The International Journal of Sociology of Agriculture and Food, 31(2), 91–116. https://doi.org/10.48416/ijsaf.v31i2.606
30. Shiferaw, B., Hellin, J., & Muricho, G. (2011). Improving market access and agricultural productivity growth in Africa: what role for producer organizations and collective action institutions? Food Security, 3, 475-489. https://doi.org/10.1007/s12571-011-0153-0
31. Sijmonsma, A. (2015). Netherlands: Fewer GMO subsidies for Dutch horticulture. Fresh Plaza. [Erişim: 10.02.2026, www.freshplaza.com]
32. Tabak, E. G. (2024). Eskişehir ilinde tarım sektörünün sosyo–ekonomik yapısının analizi [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Bursa Uludağ Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarım Ekonomisi Anabilim Dalı, Tarım İşletmeciliği Bilim Dalı].
33. Taşan, M. (2019). Türkiye’de tarımda üretici örgütlenmesi. Uluslararası Anadolu Ziraat Mühendisliği Bilimleri Dergisi, 1(5), 77-85. https://izlik.org/JA49GL49PM
34. T.C. Resmî Gazete (2004). 5200 sayılı Tarımsal Üretici Birlikleri Kanunu, [Sayı: 25514]. https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2004/07/20040706.htm#2
35. T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı. (2025). 2024–2028 strateji planı güncellenmiş versiyon. https://www.tarimorman.gov.tr/SGB/Belgeler/stratejikplan.pdf
36. Tong, A., Sainsbury, P., & Craig, J. (2007). Consolidated criteria for reporting qualitative research (COREQ): A 32-item checklist for interviews and focus groups. International Journal for Quality in Health Care, 19(6), 349-357. https://doi.org/10.1093/intqhc/mzm042
37. Tümertekin, E., & Özgüç, N. (2013). Ekonomik Coğrafya, Küreselleşme ve Kalkınma. Çantay Kitabevi, İstanbul. Yercan, M. (2007). Türkiye ve Avrupa Birliğinde tarımın örgütlenme deseni ve tarımsal kooperatifler. Tarım Ekonomisi Dergisi, 13(1 ve 2), 19-29. https://izlik.org/JA76HC98RC
38. Yılmazçoban, M., Sayılı, M., & Can, M. (2014). İzmir İlinde tarımsal üretici örgütlerinin hibelerden yararlanma durumları. Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(1), 193-210. https://izlik.org/JA62HB45BG