Kentleşme sürecinde Oruçreis Mahallesi (Kocasinan-Kayseri)

Öz

Türkiye’nin büyük şehirleri son 30 yılda önemli miktarda göç almıştır. Bu durum özellikle 1980’li yılların ortalarında büyük bir sorun oluşturmaya başlamıştır. Kayseri ili ise bu duruma örnek olan şehirlerden biridir. Kayseri ilinin Kocasinan ilçesine bağlı olan Oruçreis Mahallesi göçlerle oluşmuş bir mahalledir. Özellikle 1986-2000 yılları arasında gecekondulaşmanın daha ziyade hisseli alanlarda kaçak yapılaşmaya bağlı olarak arttığı Oruçreis mahallesi mekânsal, sosyo-kültürel ve ekonomik açıdan kırsal bir alandan kentsel bir alana dönüşmekte ve geçiş dönemi yaşamaktadır. Son on yılda yerel yönetimlerin bu konuda taviz vermemesi ile yapılaşma nispeten azalmıştır. Bu çalışmada göçlerle oluşmuş sosyo-ekonomik ve sosyo-kültürel açıdan kendi içerisinde ve çevresinde farklılık gösteren Oruçreis mahallesinin kuruluşu, oluşumu, sosyal, kültürel ve ekonomik gelişimi ile yaşam unsurları sosyal bilimlerde ampirik araştırma kuralları dâhilinde araştırılmıştır. Tüm olaylar mekânsal bakış açısıyla irdelenmeye çalışılmıştır

Anahtar Kelimeler

• Göç, kentleşme, Sosyo-Ekonomik Gelişim, Coğrafi Bakış Açısı, Oruçreis Mahallesi

Oruçreis Neighborhood (Kocasinan-Kayseri) in Urbanization Process

Öz

Major cities in Turkey, have taken a significant amount of migration in the last 30 years. This situation has created a major problem, especially in the mid 1980s. The city of Kayseri is one of the examples of this situation. Oruçreis, is in the Kocasinan district of Kayseri, was occured with migrations. Oruçreis district has grown rapidly, especially between the years 1986-2000. This growth occurred due to illegal constructions rather than squatting. Oruçreis neighborhood have translated from rural to urban area in social, cultural and economic point of view. Illegal construction have relatively decreased by make nocompromises on this issue of local governments in the last decade. In this study, we have discussed the socio-economic and socio-cultural development oruçreis district in and around which differ from their own neighborhood. Oruçreis neighborhood formation, organization, social, cultural, economic development and elements of life have been studied under the rules of empirical research. All events are discussed with spatial (geographical) perspective

Anahtar Kelimeler

• : Immigration, urbanization, Socio-Economic Development, Geographical Perspective, Oruçreis Neighborhood

Kaynakça

1. Akkayan, T., (1979), Göç ve Değişme, İstanbul Üniversitesi Yayınları No:2573, İstanbul.
2. Çakır, S., (2011), Türkiye’de Göç, Kentleşme/Gecekondu Sorunu ve Üretilen Politikalar. SDÜ Fen Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 23:209-222.
3. Gürbüz, M., Karabulut, M., (2008), Kırsal Göçler İle Sosyo-Ekonomik Özellikler Arasındaki İlişkilerin Analizi“, Türk Coğrafya Dergisi, 50:37-60.
4. Gürbüz, M., (2007), “Yüreğir’e Göç Eden Nüfusun Sosyo-Ekonomik Özellikleri ve Kentleşme Sürecindeki Değişimi“, İ.Ü. Edebiyat Fakültesi Coğrafya Dergisi, 15:1-12.
5. Gürlük, S., (2001), “Sürdürülebilir Kentleşme Olgusu ve Cumalıkızık Örneği“, Uludağ Üniversitesi İktisat Fakültesi Dergisi, 19:1-12.
6. Heineberg, H., (2000), Grundriss Allgemeine Geographie: Stadtgeographie. UTB 2166. Paderborn.
7. Işık, Ş., (2000), Bornova-Mevlana Mahallesinin (İzmir) Gelişme Süreci ve Sosyo Ekonomik Yapısı, Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları No:111, İzmir.
8. Keleş, R., (2002), Kentleşme Politikası, İmge Kitabevi, Ankara.

9. Kılınç, G., Gülersoy, N. Z. (2007) “Türkiye’deki İlçelerin Kentleşme Derecelerine Göre İl Olma Potansiyellerinin Değerlendirilmesi”, İTÜ Dergisi/a Mimarlık, Planlama, Tasarım Serisi, 6 (1):66-78.
10. Koç, H., Sağdıç, M., (2010), “Göç Hareketlerinin Nüfusun Cinsiyet ve Yaş Grubu Üzerine Etkisi (Sivas Örneği)”, Marmara Coğrafya Dergisi, 22:295-324.
11. Koç, İ, Eryurt, M.A.; Adalı, T.; Seçkiner, P., (2009), Türkiye’nin Demografik Dönüşümü 1968-2008. Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü, Ankara.
12. Paesler, R., (1976), “Urbanisierung als Sozialgeographischer Prozess”. Münchner Studien zum Sozial- und Wierschaftsgeographie, Band:12, Kallmünz.
13. Sevgi, C., (1988), Kentleşme Sürecinde İzmir ve Gecekondular. İzmir (Merkez İlçe) Konak Belediyesi Kültür Hizmetleri, Kuvvet Matbaacılık, İzmir.
14. Turan, M. T., Beşirli, A., (2008), “Kentleşme Sürecinin Ruh Sağlığı Üzerine Etkileri“, Anadolu Psikiyatri Dergisi, 9:238- 243.
15. TÜİK, (2012), İstatistik Göstergeler 1923-2011, http://www.tuik.gov.tr
16. TÜİK, (2012), İstatistiklerle Aile, TÜİK haber Bülteni, http://www.tuik.gov.tr
17. TÜİK, (2012),İşgücü İstatistikleri, TÜİK haber Bülteni, http://www.tuik.gov.tr
18. TÜFEKCİ, S., (2003), Kırsal Kesimlerden Büyükşehirlere Göç ve Göçün Aile Yapısında Meydana Getirdiği Değişiklikler (İstanbul Örneği). Süleyman Demirel Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Anabilim Dalı. Isparta.
19. Yılmaz, N., (2004), “Farklılaştıran ve Ayrıştıran Bir Mekanizma Olan Kentleşme“,(2004) İstanbul Üniversitesi, İktisat Fakültesi, Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, 48:249-267.