ÇAMLIHEMŞİN İLÇESİNDE DOĞAL ve BEŞERİ KAYNAK TESPİTİNE BAĞLI OLARAK GELİŞTİRİLEN ARAZİ KULLANIM KARARLARI

Öz

Günümüzde kalkınma adına yapılan çalışmaların ana hedefi, toplumların yaşam standartlarının artırılmasıdır. Bu hedefe ulaşabilmek, doğal ve beşeri ortam koşullarının bir bütünlük içerisinde belirlenmesi, doğal, sosyo- kültürel ve ekonomik çevreye ait bütün bileşenleri bir arada ve çok yönlü düşünerek, kararların geliştirilmesi ve bunların sonucunda da planlar yaparak hayata geçirmekle mümkün olabilmektedir. Nitekim, bu çalışmalar sayesinde toplumun ihtiyaç, istek ve beklentileri doğrultusunda çevreye duyarlı, verimli, akılcı ve devamlılık arz eden çözüm önerileri geliştirilebilir. Bu çalışmada, Çamlıhemşin ilçesinde doğal ve beşeri kaynaklar saptanarak kalkınmaya yönelik arazi kullanım kararlarının geliştirilmesi amaçlanmıştır. Çalışmanın temelini, arazide yapılan gözlemlerin yanı sıra anket yoluyla elde edilen bilgiler ile kurum ve kuruluşlardan toplanan veriler ve CBS değerlendirmeleri oluşturmuştur. Sonuç olarak bu çalışma planlamaya yönelik kararların alınmasını kolaylaştırmak ve ilçe ekonomilerinin gelişmesine katkı sağlamak bakımından bir model oluşturmaktadır

Anahtar Kelimeler

• Çamlıhemşin, Doğal ve Beşeri Kaynak, Arazi Kullanımı, Kırsal Kalkınma

Land Use Decisions Based on the Determination of Natural and Human Resources in Çamlıhemşin District

Öz

At present, the main goal of scientific studies that are being carried out for developmental purposes is to increase the living standards of society. In order to reach this goal, it is necessary to consider all aspects of developmental processes, which are composed of natural, social, cultural, political and economic components. This study suggests a model for making land use decisions. The model was constructed through analyzing the potential of natural and human resources in Çamlıhemşin district of the province of Rize. Based on observations made in the research area and on secondary data from various sources, a survey was conducted through questionnaires and analyzed by Geographical Information System. Future implementation of the suggested model would contribute to local development in the underdeveloped districts of Turkey

Anahtar Kelimeler

• Çamlıhemşin, Natural and Human Resources, Land Use, Rural Development

Kaynakça

1. Atalay, İ. (1994) Türkiye Vejetasyon Coğrafyası, Ege Üniv. Basımevi, İzmir.
2. BME, (1998) Rize İli, Çamlıhemşin İlçesi, Dilek Güroluk Hidroelektrik Santrali Projesi, Çevresel Etki Değerlendirmesi Çalışması Nihai Raporu, BME Enerji Yatırımları Ticaret A.Ş. ve Parmaş Endüstriyel Araştırmalar ve Mühendislik A.Ş., Ankara.
3. Çiçek, İ. (1995) “Thornthwaite metoduna göre Türkiye’de iklim tipleri”, Coğrafya Araştırmaları Dergisi, 12, 33-71.
4. DİE, ( 1982) Tarımsal Yapı ve Üretim 1980, Devlet İstatistik Enstitüsü Yay., Ankara.
5. DİE, (1983) Tarımsal Yapı ve Üretim 1981, Devlet İstatistik Enstitüsü Yay., Ankara.
6. DİE, (1985) Tarımsal Yapı ve Üretim 1983, Devlet İstatistik Enstitüsü Yay., Ankara.
7. DİE, (2002) 2000 Genel Nüfus Sayımı Rize İli Nüfusun Sosyal ve Ekonomik Nitelikleri, Devlet İstatistik Enstitüsü Yay., Ankara.
8. DİE, (2005) Rize İli Çamlıhemşin İlçesi Tarım ve Hayvancılık İstatistikleri, Yayın ve Bilgi Dağıtım Daire Başkanlığı, Ankara.

9. DMİ (Devlet Meteroloji İşleri), (2005) Rize, Pazar, İkizdere ve Çamlıhemşin İstasyonları İklim Elemanları Rasatları, Ankara.
10. Doğu, A.F.; Somuncu, M.; Çiçek, İ.; Tunçel, H.; Gürgen, G. (1993) “Kaçkar dağında buzul şekilleri, yaylalar ve turizm”, Türkiye Coğrafyası Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi, 2, 157-183.
11. Doğu, A.F.; Çiçek, İ.; Gürgen, G.; Somuncu, M.; Tunçel, H. (1994) “Göller (Hunut) dağında buzul şekilleri, yaylalar ve turizm”, Türkiye Coğrafyası Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi, 3, 193-218.
12. Doğu, A.F.; Çiçek, İ.; Gürgen, G.; Tunçel, H. (1996) “Üç Doruk (Verçenik) dağında buzul şekilleri, yaylalar ve turizm”, Türkiye Coğrafyası Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi, 5, 29-51.
13. Doğu, A.F.; Gürgen, G.; Tunçel, H.; Çiçek, İ. (1997) “Bulut-Altıparmak dağlarında buzul şekilleri, yaylalar ve turizm”, Türkiye Coğrafyası Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi, 6, 63-91.
14. DPT (Devlet Planlama Teşkilatı), (1984) Kırsal Kalkınma, V.Beş Yıllık Kalkınma Planı Özel İhtisas Komisyonu, Devlet Planlama Teşkilatı Yay., Ankara.
15. Erinç, S. (1949) Kaçkardağı grubunda diluviyal ve bugünkü glasyasyon (Eiszeitliche und gegenvartige Vergletscherung in der Kaçkar dağ-Gruppe), İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi Mecmuası, Seri B, XIV(3), 243-245.
16. İnandık, H. (1961) Bitki Coğrafyası, İst. Üniv. Yay., İstanbul.
17. Kitamura, T.; Kobayashi, S. (1994) “Systems of land use planning for sustainable rural development”, In H.N. van Lie, C.F. Jaarsma, C. R. Jurgens, (Eds.), Sustainable Land Use Planning, Elsevier, Amsterdam.
18. NIPPON, (2000) Doğu Karadeniz Bölgesi Bölgesel Gelişme Planı (DOKAP), Cilt I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, DPT ve Japonya Uluslararası İşbirliği Ajansı, Ankara.
19. Özgür, E.M. (1998) Türkiye Nüfus Coğrafyası, GMC Basın-Yayın Ltd.Şti., Ankara.
20. Somuncu, M. (1986) “Türkiye’nin yaşayan buzulları”, Tübitak Bilim ve Teknik Dergisi, 221, 1-3.
21. Somuncu, M. (1988) “Türkiye’deki güncel buzulların bazı jeomorfolojik özellikleri”, İçinde Ortadoğu Teknik Üniversitesi Dağcılık Sempozyumu Bildiriler Kitabı, Ankara, 29-32.
22. Somuncu, M. (1989) “The Kaçkar Mountains of the Eastern Black Sea Coast”, Image of Turkey, 26, 18-23.
23. Somuncu, M. (1994) “Rize-Ayder yaylasında turizm”, Türkiye Coğrafyası Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi, 3, 255-273.
24. Somuncu, M. (1997) “Doğu Karadeniz Bölümünde yayla-dağ turizminin bugünkü yapısı, sorunları ve geleceği”, Türkiye Coğrafyası Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi, 6, 272-315.
25. Somuncu, M.; Karadeniz, N.; Akpınar, N. (1999) “Sürdürülebilir bölge planlama çerçevesinde kırsal kalkınma için alan kullanım sistemlerinin Rize ili örneğinde irdelenmesi”, Türkiye Coğrafyası Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi 7, 175-208.
26. Tandoğan, A. (1981) Türkiye Nüfusu, Eser Ofset Matbaacılık, Trabzon, (1994).
27. TSGM (Topraksu Genel Müdürlüğü), (1981) Doğu Karadeniz Havzası Toprakları, Köyişleri ve Kooperatifler Bakanlığı Yay., Ankara.
28. Yarar, M.; Magnın, G. (1997) Türkiye’nin Önemli Kuş Alanları, Doğal Hayatı Koruma Derneği Yay., İstanbul.