Gıda Güvencesi Konusunda Türkiye İçin Bir Değerlendirme

Öz

Günümüzde hızlı kentleşme ve tüketici nüfusun artması gıda üretimine olan baskının ve talebin daha da artmasına neden olmaktadır. Bunun için günümüzde ülkelerin siyasi bakımdan bağımsızlıkları adeta gıda güvencelerini sağlamaları ile mümkün ve eşdeğer görülmektedir. Bu nedenle ülkeler politikalarında gıdayı merkeze alan üretim, istihdam ve sürdürülebilir çevre yönetimi üzerinde çeşitli stratejiler geliştirmektedir. Bu çalışmanın amacı günümüzde stratejik bir önem kazanan gıda güvencesi ve güvenliğini etkileyen faktörleri inceleyerek gıda güvencesinin boyutlarının ve Türkiye’deki durumunun değerlendirilmesidir. Gıda güvencesinin sağlanması için gıdanın bulunabilirliğinin, gıdaya erişilebilirliğin ve sürdürülebilir bir gıda yönetiminin sağlanması gerektiği ortaya çıkmaktadır. Gıdaya olan arz-talep dengesinin sağlanmasında sürdürülebilir bir gıda güvencesinin sağlanması gerekmektedir. Dolayısıyla ülkemizde gıda güvencesinin oluşturulmasında sürdürülebilir gıda ve çevre yönetimi politikalarının stratejik amaçlar arasında yer alması gerektiği değerlendirilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Gıda güvencesi
• gıda güvenliği
• sürdürülebilirlik

An Evaluation for Turkey on Food Security

Öz

Today, rapid urbanization and the increase in the consumer population cause an increase in the pressure and demand on food production. For this reason, today's political independence of countries is virtually seen as possible and equivalent by providing food security. Thus. countries develop various strategies on production, employment and sustainable environmental management that center food in their policies. The aim of this study is to evaluate the dimensions of food security and its situation in Turkey by examining the factors affecting food security and safety, which has gained strategic importance today. It is emerging that food availability, food accessibility and sustainable food management should be ensured in order to provide food security. Sustainable food security should be ensured in order to provide the supply-demand balance for food. Therefore, it is considered that sustainable food and environmental management policies should be among the strategic objectives in establishing food security in our country.

Anahtar Kelimeler

• Food security
• food safety
• sustainability.

Kaynakça

1. Abruzzese, L., (2014). Global Food Security. The Economist Intelligence Unit, Rabat https://www.imf.org/external/np/seminars/eng/2014/food/pdf/Abruzzese.pdf (Erişim: 10.04.2020).
2. Anonim, (2019). Agriculture and Rural System Discussion Paper ,The Regional Municipality of Durham Report, Durham Region Planning and Economic Development Department, https://www.durham.ca/en/resources/2019-Durham-Region-Annual-Report.pdf Erişim tarihi:10.05.2021
3. Ataseven, Y., Arısoy, H., Köksal, Ö. (2012). Türkiye’de Tarım Politikalarının Gıda Güvencesi ve Güvenliği Açısından Değerlendirilmesi 10. Ulusal Tarım Ekonomisi Kongresi Kitabı, 2012:174-181, Konya.
4. Burchi F, De Muro P. (2012). A Human Development and Capability Approach To Food Security: Conceptual Framework And İnformational Basis, Working Paper. 2-46.
5. Bradford, J. (2019). The Future is Rural: Food System Adaptations to the Great Simplification, Post Carbon Institute, USA
6. Can, M. (2008). Dünya Gıda Fiyatlarının Yükselmesinin Piyasa Yapısıyla İlgisi; Artış Nedenleri Sonuçları ve Türkiye Ekonomisi Üzerindeki Etkileri, Maliye Dergisi Sayı 155: 98
7. DPT (2001). Ulusal Gıda ve Beslenme Stratejisi Çalışma Grubu Raporu, Ankara,2001
8. DPT (2014).Onuncu Kalkınma Planı (2014-2018). Hayvancılık Özel İhtisas Komisyon Raporu, Ankara

9. Erbaş, B., Arslan, S. (2015) Açlığın Önlenmesi ve Gıda Güvencesinin Sağlanması, Gıda Mühendisliği Dergisi 36. Sayı, 2015, Ankara
10. Eraktan, G.; Yelen B. (2012). Üretici, Tüketici ve Yoksulluk Olgusu Yönünden Türkiye’de Gıda Güvencesi, 10. Ulusal Tarım Ekonomisi Kongresi, 5-7 Eylül 2012: 121-128.
11. Eştürk, Ö., Ören, M. N. (2014). Türkiye'de Tarım Politikaları ve Gıda Güvencesi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tarım Bilimleri Dergisi, 24(2): 193-200.
12. FAO (2008). Food Security Concepts and Frameworks, Lesson 1 What is Food Security? Learner’s Notes, FAO, 2008
13. FAO (2014). Global Land Cover Network, Global Land Cover – SHARE. www.glnc.org, Erişim: 07/11/2020
14. FAO (2017). Dünyada Gıda Güvenliği ve Beslenme, Barış ve Güvenlik İçin Dayanıklılık İnşası. Roma, FAO, 2017
15. FAO (2018). The Future of Food and Agriculture – Alternative Pathways To 2050. http://www.fao.org/3/I8429EN/i8429en.pdf .Erişim Tarihi:15.05.2019
16. FAO (2019). Dünyada Gıda Güvenliği ve Beslenme Durumu, http://www.fao.org/3/ca5249tr/ca5249tr.pdf.Erişim tarihi16.05. 2020
17. Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı, (GTHB), (2013). Stratejik Plan 2013-2017. s. 101. Ankara
18. GFSI, (2014). An Annual Measure Of The State Of Global Food Security, EIU Global Food Security Index - 2014 Findings & Methodology (1).pdf
19. GFSI, (2019). Ülke Profilleri, Sıralamalar ve Trendler, https://foodsecurityindex.eiu.com/Country.(Erişim tarihi:10.01.2019).
20. Gürer, B., Ören, N.M. (2013). Türkiye’de Hayvansal Ürünlerde Gıda Güvencesinin Analizi, Ç.Ü Fen ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Cilt:29-3
21. İklim Değişikliği Ulusal Eylem Planı 2011-2020. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, Ankara, 2012
22. Koç, G., Uzmay, A. (2015). Gıda Güvencesi Ve Gıda Güvenliği: Kavramsal Çerçeve, Gelişmeler ve Türkiye, Tarım Ekonomisi Dergisi, 21(1): 39-48
23. Kıymaz, T., Şahinöz, A. (2010). Dünyada ve Türkiye'de Gıda Güvencesi Durumu, Ekonomik Yaklaşım 21(76):1-30.
24. Kilit, G. (2014). Sorularla AB Politikaları ve Türkiye Gıda Güvenliği Politikaları, İktisadi Kalkınma Vakfı Yayınları Yayın No: 273, Dünya yayıncılık, İstanbul
25. Mahmoud, B. (2017). Let's Talk About Food Safety for Enhancing Global Food Security and Development, https://www.agrilinks.org/blog/lets-talk-about-food-safety-enhancingglobal-food-security-and-development. Erişim tarihi:19.04.2019
26. Migotto, M., Davis, B., Carletto, G., Beegle, K. (2005). Meausring Food Security Using Respondents’ Perception of Food Consumption Adequacy, ESA Working Paper No. 05-10.
27. Moss, A.R., Jounany, J.P., Neevbold J. (2000). Methane Production By Ruminants: Its Contribution To Global Warming, Animal Research, Ann. Zootech., 49: 231-253. HAL Id: hal-00889894 https://hal.archives-ouvertes.fr/hal-00889894.Erişim tarihi:03.04.2018
28. Niyaz, Özge C., İnan, İ. H. (2016). Türkiye'de Gıda Güvencesinin Mevcut Durumunun Değerlendirilmesi, Adnan Menderes Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 13(2) : 1 – 7
29. OECD/FAO (2011), OECD-FAO Agricultural Outlook 2011, OECD Publishing, Paris, https://doi.org/10.1787/agr_outlook-2011-en.
30. Öztürk, Ş. (2008). Kırsal Yoksulluk ve Neo-Liberal Ekonomi Politikaları, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 1(5):617-618
31. Sunderland, T. (2011). Food Security: Why is Biodiversity Important. International Forestry Review, Vol.13(3):265-274
32. Tayar, M. (2010). Gıda Güvenliği, T.C. Marmara Belediyeler Birliği Yayını, (1. Baskı). İstanbul, 2010
33. TGDF (2011). Çiftlikten Çatala Gıda Güvenli Raporu, Elma Teknik Basım, Ankara
34. Townsend R. F. (2015). Poverty and Hunger by 2030: An Agenda for the Global Food System. The World Bank Group, Second Edition, pp. 5-15.
35. WHO (2001). The First Action Plan For Food and Nutrition Policy, WHO European Region 2000-2005, http://www.euro.who.int/data/assets/pdf_file /0013/120244/E72199. pdf. Erişim tarihi:05.06.2018.
36. Woods, M. (2011). Rural Geography III: Rural Futures and The Future of Rural Geography, Progress in Human Geography, I-10,UK,2011