HİTİTLERDE DANS-MÜZİK VE GÜNÜMÜZE YANSIMALARI

For the first time in the Anatolian civilization chain, we see in the Hittite Age that dance and music are visualized and organized in the most detailed way. The discussions on these correspondences are still continuing, with definitions ofsome musical instrumentsin the depictions of the time that may be the philological equivalents of the Hittite texts. The best support for music and dance in the Hittites came from the relief Hittite vases dated to the early stage of Hittite. We understand that these vases are the main works of the official art concept of the Kingdom of Hittite established in 1650 BC and they are produced in the same way in many centers and distributed to a wide geography. Music and dance in the Hittites have become more and more important. The examples of the cymbals in the Hüseyindede vase, which we know today, have given a new perspective to the views about such instruments. “Saz” has been loved and used every day for days, and today it is a part of ceremonies, celebrations and weights with its various types. In Anatolia, “saz” is a culture in itself and one of the most popular regional instruments. Such a music and dance richness in the past of Anatolia revealsthe diversity and richness of today's Anatolian folk dances and music. This wealth is the common creations of societies living in the same geographical and physical environment from the continuity of the past, living the same joys and worries, becoming a part of the abundance of earth and sky fertility. They are just as in the most common past. Hand-holding sequences This series is a cult tradition of thousands of years and today it is defined as local dances. The main reason why the music and the traditions of the dance have been continuing from past to present is the existence of a cultural genetics that Anatolia has its own geography and borders.

Anadolu uygarlık zincirinde ilk kez dans ve müziğin en ayrıntılı şekilde görselleştirildiğini ve organize edildiğini Hitit Çağı’nda görüyoruz. Dönemin tasvirlerindeki bazı müzik aletlerinin Hitit metinlerinde filolojik karşılıkları olabilecek tanımlar mevcut olmakla birlikte, bu karşılıklar konusundaki tartışmalar halen devam etmektedir. Hititlerde müzik ve dans konusuna en güzel destek Hitit’in erken safhasına tarihlenen kabartmalı Hitit vazolarından gelmiştir. Bu vazoların M.Ö.1650 itibariyle kurulan Hitit Krallığının resmi sanat anlayışının başlıca eserleri olduğunu ve birçok merkezde aynı şekilde üretildiklerini ve geniş bir coğrafyaya dağıtıldıklarını anlıyoruz. Bu vazolardaki sahnelerle Hititlerde müzik ve dans konusu giderek önem kazanmaya başlamıştır. Günümüzde de tanıdığımız Hüseyindede vazosundaki zil örnekleri, bu tip çalgılar hakkındaki görüşlere yeni bir bakış açısı kazandırmıştır. Saz, sevilerek günümüze değin kullanılmaya devam etmiş olup bugün de çeşitli tipleriyle törenlerin, kutlamaların ve ağıtların bir parçasıdır. Anadolu’da saz, adeta başlı başına bir kültürdür ve en sevilen bölgesel çalgılardan biridir. Anadolu’nun geçmişindeki böylesine bir müzik ve danszenginliği, bugünkü Anadolu folk danslarının ve müziğinin çeşitliliğini ve zenginliğini açıklar. Bu zenginlik, geçmişin bir devamlılığından ziyade aynı coğrafi ve fiziki ortamda yaşayan, sevinçleri ve kaygıları paylaşan, yer ve gök bereketinin adeta bir parçası haline gelmiş olan toplumların ortak yaratılarıdır Bunların en geneli geçmişte de olduğu gibi halaydır. El ele tutuşarak diziler oluşturma bu dizilerin halka şeklinde dönmesi binlerce yıllık bir kült geleneği olup günümüzde ise yerel danslar olarak tanımlanmaktadır. Müzik ve dansın başını çektiği adetlerin geçmişten günümüze devamlılık göstermesinin başlıca sebebi Anadolu’nun kendine özgü, coğrafyası ile sınırlarını çizdiği bir kültürel genetiğinin varlığıdır