MÜZE EĞİTİMİ VE YARATICI DRAMA

Museums are defined as permanent institutions in the service of society, which protect, research, evaluate and exhibit the integrity of cultural elements in order to promote society’s acclaim and their education, it can be said that museums are living institutions that their spectrum varies from object-oriented scope to people-oriented scope and their functions are continuously varying. In order to reach the larger mass audience, museums present different and interesting seminars, films, festivals etc. Moreover, they serve as meeting spaces for educational, artistic and cultural events. Today, museums do not determine their entity based on elite class. On the contrary, museums’ being is based on ordinary people, their daily existence forms, living conditions, spare time activities and popular forms of entertainment. Contemporary museums are generally built in small towns or rural areas and sometimes constructed in factories, mines. Thus, they are nourished by local people’s memory. Also, they play an important role to help local people to construct their own identity. There are different kinds of museums and each of them spread on an effort to represent heterogeneous visitor groups. Furthermore, the changes in educational and museological understandings give different missions to museums. The importance of these missions is that museums are new learning environments supporting both in-class learning and alternative learning. In recent years, this view has become widespread, so museums and exhibitions are called as out-of-school learning environments that can be utilized. In Turkey, creative drama, which needs the interaction of different disciplines, was accelerated after the 80’s. With this acceleration, it has been used as an important method in museums and galleries, educational projects and seminars related to museums.

Kültürel değer taşıyan unsurlardan oluşan bir bütünü türlü biçimlerde korumak, incelemek, değerlendirmek ve özellikle halkın beğenisinin yükselmesi ve eğitimi için sergilemek amacıyla toplum yararına, sürekli yönetilen kurum” olarak tanımlanan müze, işlevleri sürekli çeşitlenen ve kapsamı nesne odağından insan odağına genişleyen dinamik bir kurum haline gelmiştir. Müzeler, eğitim aracılığıyla, daha geniş izleyici kitlesine ulaşmak için birbirinden farklı ve ilginç konularda seminerler, filmler, kutlama programları vb. gibi etkinlikler sunmaktadır. Bu gereksinim ve gelişmelere ek olarak müzeler kendi mekânlarını eğitim, sanat ve kültür amaçlı etkinliklere daha sık açmaktadır. Çağdaş müze seçkin kişiler yerine, çalışan insanlarla, onların gündelik varoluşlarına, yaşam koşullarına, işe, boş zaman uğraşlarına, popüler eğlence biçimlerine ayrılır. Bu müzeler bazen eski fabrika veya madenlerde, çoğu zaman küçük kasabalarda, hatta kırsal bölgelerde kurulurlar ve güçlü bir biçimde yerel halkın belleğine yaslanır ve onların toplumsal kimliklerini oluşturmalarında önemli bir rol oynar. Farklı türlere ayrılır, çeşitlilik içeren ziyaretçi gruplarını temsil etmeye çalışırlar. Eğitim bilimlerindeki ve müzecilik anlayışındaki değişimler, müzelere temel işlevlerinin yanında farklı görevler de yüklemektedirler. Bunların eğitim açısından önemi, okula alternatif ya da paralel ya da sınıftaki öğrenmeyi destekleyecek düzeyde bir öğrenme ortamı oluşturmasıdır. Son yıllardaki görüşler müzelerin ve sergilerin okul dışı etkinliklerde yaygın olarak kullanılabileceği öğrenme ortamı oldukları yönündedir. Türkiye’de 80’li yıllardan sonra ivme kazanan ve farklı disiplinlerin etkileşmesini gerektiren yaratıcı drama, öğretimde başvurulan önemli bir yöntem olarak müze ve galerilerde de eğitim gerçekleştirmeyi içerir ve müzeyle bağlantılı çeşitli eğitsel proje ya da seminerlerde kullanılır. Bu çalışma çağdaş bir eğitim ve sanat eğitimi ortamı olarak okuldaki öğrenmeyi destekleyen müzede araştırma ve canlandırma olanakları sunan yaratıcı drama yöntem ve tekniklerine ilişkin Türkiye’deki bazı örneklerini kronolojik biçimde ve içeriklerine odaklanarak ele almaktadır.