D Grubu’nun Türk Resim Sanatında Özgünlük Açısından Önemi

Bu çalışmada; Türk Resim Sanatının modernleşmesinde, ortaya çıktığı dönemden, günümüze kadar, kalıcı etkiler yaratmayı başarmış “D Gurubu’nun” özgünleşme açısından önemi incelenmiştir. Bu çalışmayı hazırlarken, basılı kitaplar başta olmak üzere, dijital kaynaklarda dâhil tüm yazılı ve görsel kaynaklardan faydalanılmıştır. Türkiye’nin modernleşme tarihinin ilk adımları, devamı niteliğinde olduğu Osmanlı İmparatorluğu döneminde atılmıştır. Tarihçiler tarafından “Batılılaşma” olarak adlandırılan bu süreç, gerçek manasıyla Tanzimat Dönemi uygulamalarıyla başlamıştır. Dolayısıyla bu dönemde atılan adımlar. Gerçek manada modern dünyanın ruhuna uygun adımlar olarak değerlendirilmiştir. Böylece Osmanlı Devleti için, kendi özgünlüğünde modernleşme yolu açılmıştır. Atılan bu adımların verdiği ilham, ayrıca Osmanlı Resim Sanatının yönünün, batıya dönmesinde önemli bir rol oynamıştır. Tanzimat ile başlayan modernleşme, bizim için ne anlama geliyorsa. Türk Resim Sanatının modernist dönüşümünde, önemli bir dönüm noktasını oluşturan D Gurubu da o anlama gelmektedir. 1926 sonrası, sanat eğitimi almak için yurtdışına çıkmış olan genç sanatçılar, bulundukları sanat ortamlarında, Fovizm, Kübizm ve Dışavurumculuktan yoğun olarak etkilenmişlerdir. Yurtdışından, bu duygu ve izlenimlerle ülkeye dönen, Zeki Faik İzer, Zühdü Müridoğlu ve Cemal Tollu gibi sanatçılar, zamanın ruhunun artık akademik anlayıştan yana olmadığını görmüşlerdir. İzlenimci sanat anlayışına ve akademik öğretiye bayrak açan sanatçılar, sanatsal yaratma süreçlerinin olabildiğince özgürleşmesi gerektiği fikri konusunda uzlaşmışlardır. Ve bu ortak aklı hareket geçirmek içinde 1933 yılında D Gurubunu kurmuşlardır. Böylece Türk Resim Sanatı için yeni bir evre başlamıştır. Sonuç olarak; görülmektedir ki Türk Resim Sanatının modernleşme süreci, D Gurubu dönemi ele alınmadan yeterince anlaşılamaz.